Blogs over slaapproblemen

Kussengevecht

Er is veel onrust ‘s nachts. Niet in slaap willen of kunnen vallen. Waken. Extreme schrikreacties bij elke beweging van mijn partner. Herbelevingen. Nachtmerries. Daarnaast zijn er delen die tijd claimen ‘s nachts en actief in de weer zijn. Douchen, gedichten schrijven, behandelaar mailen, online aankopen doen. ‘t Zijn maar enkele voorbeelden van waar we ‘s nachts druk mee zijn. Omdat het slaapgebrek me erg opbreekt overdag bespreek ik het in de eerstvolgende sessie met […]

Verder lezen

Kleine blauwe pilletjes

Kleine blauwe pilletjes slik ik. Een uurtje voor ik naar bed ga, sinds ik afgelopen dinsdag bij mijn huisarts was. Ik was voor een ‘zakelijk’ gesprek bij haar, over het Depressie in de Wijk-project #ikhebjenodig. We bespraken de voortgang van het project en mijn rol in het team. Ze vroeg ook hoe het de afgelopen twee weken op Texel was. Ik moest huilen en zei eerlijk dat het even vreselijk was als thuis. Het gevoel […]

Verder lezen

Angst in de nacht

Ze eten aan me, iedere nacht. Hun glibberige lichamen, die overdag rustig afwachten aan de basis van mijn stam, kruipen ‘s avonds over mijn jonge vingers en vreten zich een weg door het daar tussen gezeten groen. Elke nacht weer die nachtmerrie. De angst als de avond valt, weer wacht mij een nacht horror. Dan voel ik ze bewegen aan de basis. Ze kruipen omhoog. Mijn angst neemt toe. Het is duister en ik zie […]

Verder lezen

Woordzoeker

Met het waakritme zit het wel snor, zo bleek deze week maar weer eens. Om mijn slaap/waak-ritme niet te verstoren, ga ik zoveel mogelijk rond dezelfde tijd naar bed en sta ik ook weer rond dezelfde tijd op. Hoe veel of weinig ik ook geslapen heb. Hoe moe of wakker ik ook ben. Zoals gewoonlijk dook ik rond 23:30 mijn bed in. Vol verwachting. Mijn kamer was lekker fris, mijn bed lonkte. Moe, dus het […]

Verder lezen

Slapen voor je leven

Eigenlijk ben ik altijd een goede slaper geweest tot ik in een diepe depressie terechtkwam. Ik haperde tegen opname aan, hield mezelf steeds maar net staande. Er was een moment dat ik doodmoe was, maar niet meer kon slapen. Ik voelde me moe, maar zo geagiteerd dat ik maar rondjes ging fietsen door de nacht en ‘s ochtends om 7 uur al in het park zat, met mijn rug tegen een boom. Doodmoe, maar bevrijd […]

Verder lezen

Andere artsen

Deze blog gaat in op traumatische gebeurtenissen bij medische behandelingen. Denk aan jezelf als je dit leest en last hebt van angst voor hulpverleners of hypochondrie.  Het is zomer, en dat betekent dat niet alleen de reguliere mensen op vakantie gaan, maar ook onze therapeuten en zorgverleners. Mijn huisarts heeft iedere week van zijn vakantie een andere vervanger. Dat is voor mij nogal een dingetje. Artsen vertrouwen is namelijk niet mijn sterkste kant. Ik ben […]

Verder lezen

De vorm van de dag

Een goede dag Mijn psychiater vroeg aan me hoe het ging. Mijn eerste reactie was “Tsja, ik heb een goede dag vandaag.” Zo’n uitspraak die ik eigenlijk niet altijd hardop durf te doen uit angst dat ik mezelf ermee vervloek. Niet alleen mijn stemming wisselt; het is mijn complete energiehuishouding en motivatie die op en neer gaat als paardenbloempluis in de wind. Gisteren nog kreeg ik in de eerste uurtjes van de ochtend bijna de […]

Verder lezen

Nergens veilig

Ik voel mij nergens veilig, nooit. Nooit gedaan ook trouwens. Toch hoor ik sinds mijn terugval vaak dat het eerder nooit opviel dat ik traumaklachten had. Nu wel dus. Iedereen die vroeger wist van mijn complexe posttraumatische stressstoornis (CPTSS), wist wel dat ik wat dingen had meegemaakt, dat ik moeilijk sliep en er psychologisch nou niet als een ster erbij zat. Toch leek ik voor lange tijd te functioneren. Te lang. Tot alles in elkaar […]

Verder lezen

Straf en schuld

Deze blog gaat in op een vorm van zelfbestraffing. Heb je iemand nodig om mee te praten? Neem dan contact op met MIND Korrelatie of de luisterlijn. Er was eens een meisje dat vond dat ze eigenlijk niet mocht bestaan. Sterker nog, het was echt supervervelend voor de mensen om haar heen dat zij bestond, want nu moesten die mensen met het meisje omgaan. En dat was heel zielig voor hen. Het meisje was namelijk […]

Verder lezen

Kopje onder

Huilen om alles Dagen vloeien in elkaar over als één grote poel van ellende. Een aantal weken leek ik omhoog te krabbelen, langzaam vooruit te komen. Mijn vechten leek beloond te worden. Afgelopen zondag ging ik echter weer kopje onder en barstte ik, compleet oververmoeid en overprikkeld, in huilen uit. Het was de herhaling van het begin van mijn burn-out periode en helaas een onontkoombare reminder dat ik er nog niet uit ben. Sinds die […]

Verder lezen

De demonen van (C)PTSS

Wat is CPTSS? De afkorting staat voor: C = Complexe P = Post T = Traumatische S = Stress S = Stoornis Het is dus PTSS maar dan complex. Dat houdt in dat je vroegkinderlijk langdurig bent getraumatiseerd. Ik ben zelf op meerdere fronten getraumatiseerd in mijn leven (ben nu 21 jaar). Ik vertel nu uit mijn eigen ervaring omdat bij iedereen het er anders uit kan zien. Hier mijn verhaal: Waarom kon ik nou […]

Verder lezen

Over je vermoeidheidsgrens gaan

Waar liggen mijn grenzen? Ik heb al een aantal jaar last van depressie. En ik ben hard aan het vechten naar herstel. Maar dat valt nog niet mee. Want waar liggen mijn grenzen? Waarom word ik zo ontiegelijk onderuit gehaald als ik net iets te ver erover heen ga? Wat kan ik nog wel aan? Waarom kan ik niet wat een gemiddelde leeftijdsgenoot wel kan? Zoals een volledige opleiding volgen, daarnaast werken, afspreken met vrienden […]

Verder lezen

Einde euthanasietraject komt in zicht….

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  Whoah, ik heb al zo lang niet meer geschreven. De laatste maanden veel op m’n bord gekregen. Het plotselinge overlijden van mijn moeder, veel gezeik van mensen over mijn euthanasietraject, gezondheid die steeds verder afneemt, steeds meer zelfbeschadiging (inmiddels dagelijks), meerdere crisisopnames, een bijna geslaagde […]

Verder lezen

Angst of onrust: Mag ik slapen?

Slapen jullie al? sla·pen (sliep, heeft geslapen) 1 de slaap ondergaan 2 niet waakzaam zijn; = suffen 3 tijdelijk buiten werking zijn: slapende (bank)rekening waarmee lange tijd niets is gebeurd 4 (van ledematen) tijdelijk krachteloos zijn en een tintelend gevoel geven* Bijna middernacht, ik zou eigenlijk allang moeten slapen. De onrust en spanningen gieren door mijn lijf, terwijl ik eigenlijk toe zou willen geven aan de vermoeidheid die ik hele dagen door mijn lijf sluipt. […]

Verder lezen

Mag ik gaan?

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  De aftakeling van mijn lichaam begint steeds erger te worden. Ik krijg steeds meer last van afasie, dat is de mogelijkheid om te spreken. Dus spreken, praten, wordt voor mij steeds moeilijker. Ik zie de woorden of dingen die ik wil zeggen wel maar […]

Verder lezen

Aftakelen is erger dan de dood

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  De tweede, of derde nacht, ik weet het niet meer. Geen slaap. Vanochtend een paar uurtjes geslapen. Nouja, herbelevingen en zelfbeschadiging. Daarna een flinke epileptische aanval. Al een paar dagen krijg ik totaal geen voedsel meer naar binnen. Vorige week ben ik vanwege mijn […]

Verder lezen