Blogs over dissociatie

Nu een herinnering

Terwijl ik vandaag mijn ogen opende kwam het beeld in mij op: mijn moeders schoot. Hij moet er dus toch geweest zijn. Ik zie haar blote knieën in het gras. Helemaal warm en liefdevol zou ik erop kunnen zitten. Vastgehouden worden en verdwijnen. Ik zie het zo helder voor ogen ineens dat ik bijna de zon voel op mijn gezicht. Ik kijk er recht in. Ik kijk nog eens naar de knieën in het gras: […]

Verder lezen

Ode aan het vangnet

Vanaf jonge leeftijd heb ik al diverse problemen wanneer het gaat om mentale gezondheid en gezond gedrag. Door onder andere die problematiek en hoe ik mijn omgeving ervaarde accepteerde ik zelden tot nooit hulp. Want ik deed alsof er niks aan de hand was, dus waar konden mensen mij überhaupt mee helpen? En toen ik doorhad dat ik niet meer kon doen alsof er niks was, toen had ik gewoon ‘wel eens wat moodswings’ en […]

Verder lezen

Maar het voelt zo écht!

Je raakt hem niet aan, je hebt niks met hem gedaan. Je houdt afstand, toch? Ja, je houdt afstand. Ik kan niet weglopen in zijn buurt. Afstand vergroot het verlangen. Ja…ja…we kunnen vrienden zijn. Het eerste jaar in herstel geen relatie…ik ben anders…dat kan ik wel. Of een relatie zonder relatie? Ja…alleen seks. Nee…ik voel zoveel meer voor hem. Niet bepaald waar ik mijn gedachten aan wilde geven nu ik in een kliniek in fucking […]

Verder lezen

Tot het te veel pijn doet

De herinneringen nog vers in mijn hoofd, reden we deze veilige plek binnen en ik voelde me thuis. Ik werd overgenomen door een gevoel van kalmte en rust. Ik werd ontvangen met open armen en een hoop liefde. En ik sliep mijn eerste nacht in Zuid-Afrika ontzettend goed tegen al mijn verwachtingen in. Het werd hard werken, mijn masker moest af. Die lieve lach won het niet meer. Ik kon misschien mezelf en een aantal […]

Verder lezen

Afspraken (of eerder, hoe ik afspraken ervaar en meemaak)

Je spreekt iets af, je komt het na, je doet wat je hoort te doen en vervolgens ga je verder met het volgende. Dat is hoe het gaat in de ‘normale’ wereld en dat is wat de ‘normale’ wereld en alle mensen erin van mij verwachten. Het ding is enkel dat het voor mij niet zo simpel is als iets afspreken, iets nakomen en doorgaan. De afgelopen 2 dagen heb ik minstens 4 belangrijke dingen […]

Verder lezen

Ik dacht dat ik geen gevoel had.

Zes jaar geleden bedacht ik mij dat ik geen gevoelens kende. Wanneer ik vitale dingen dacht te zeggen keken anderen mij vervreemd aan. Ik probeerde uitdrukking te geven aan de onmogelijkheid waarin we ons begeven wanneer we alleen zijn. Onze tanden poetsen. In huis rommelen. ‘een onmogelijke staat van zijn’. Waar blijft je zelf als er geen anderen zijn?Het resulteerde in een korte monoloog van een vrouw die haar eigen gezicht opeet. ‘hoe verzin je […]

Verder lezen

Groei

“Ik heb soms het gevoel dat ik een geboortekaartje moet versturen om mijn nieuwe ik aan te kondigen” zeg ik tegen de therapeut. “Doe maar niet” zegt hij. “Voor je het weet is die ‘ik’ op dat kaartje ook al weer verouderd.” En zo is het. Ik verander continu, ook al heb ik soms het idee dat ik stilsta. Men zegt dat je moet accepteren dat er iets ‘mis’ met je is, dat je ‘anders’ […]

Verder lezen

Dwangmatig nietsdoen

-lets say slightly triggering- #zelfbeschadiging Op de 4m2 die mijn bed heet bracht ik gisteren mijn dag door. De dag ervoor was te leuk geweest. Te vol gevoel; zon, mensen, vrienden. Contact,  liefde zelfs. Ik heb echt contact gemaakt met een goede vriendin. Mezelf laten zien, eerlijk verteld en ik werd begrepen! Een golf van verlichting, warmte, vulde mijn lichaam: Ik ben niet alleen! Na gisteren vandaag;. Ik heb pas sinds kort door dat dit […]

Verder lezen

Lekker stout!

Ik ben vandaag lekker stout. Ik ga lekker met mijn schoenen op de bank, loop over mijn bed, eet aardappelkroketjes én patat en heb daarbij lekker mayo, curry, ketchup en gele frietsaus. En ik eet lekker ook nog eens alles met mijn vingers, inclusief de sperziebonen. Die ik overigens ook met saus eet. Zo. Die zit. Ondertussen zit ik bijna te wachten tot een volwassene me gaat vertellen dat ik veel te veel saus heb […]

Verder lezen

Huh? Wat?

De afgelopen dagen waren van die “Huh? Wat?” dagen. Ik kan het even niet beter omschrijven. Mijn hoofd was niet in de wolken, maar eerder in een andere dimensie. Nadenken ging niet, logische oplossingen verzinnen voor problemen vrijwel onmogelijk. Een simpel ontbijtje maken kostte me ongeveer een kwartier en dan heb ik het over twee boterhammetjes roosteren, eitje bakken en een kop thee zetten. En als iemand tegen me begon te praten kwam mijn standaard […]

Verder lezen

De verkeerde plek

Ik ben zomaar op deze stoel gaan zitten. Misschien had iemand anders deze plaats wel willen hebben. Ik heb zomaar deze plek ingenomen. De verkeerde plek. Ik had beter niet kunnen komen. Anderen hadden mij niet op deze plek gewild. Beter had ik niet bestaan. Ik haat mijzelf en iedereen haat mij terwijl ze allemaal doen alsof het best is zo. Iedereen doet alsof het goed is dat ik hier ben. Alsof het fijn is […]

Verder lezen

‘Met jouw intelligentie’

Ik ben een dame, een dame van twintig jaar oud (1997) die op dit moment helaas vertoeft in GGZ-opname op een crisisafdeling. Hier maak je van alles mee; politie, alarmen, scheld- en vechtpartijen, drugs en heel vies eten (Mijn excuses, maar dit is echt zo..) Ik ben een dame die mag verteren met het feit dat ze ‘hoogbegaafd’ is, extreem harmonisch en extreem creatief (Ex-kunstacademie student niveau 6.) Helaas mag ik ook dealen met het […]

Verder lezen

Terug naar school.

Na ongeveer twee jaar “niks” te hebben gedaan, wilde ik graag weer terug naar school. Het liefst naar de school waar ik met mijn vorige studie heb moeten stoppen. Helaas ging dat moeilijker dan gedacht… Ik moest een intakegesprek hebben met iemand van het zorgteam en een docent, wat ik totaal niet erg vond. Het was alleen maar fijn dat ze met me mee wilden denken. En daar zat ik dan, klaar om eerlijk en […]

Verder lezen

Er zit muziek in mij

Voor mij is geluk het volgende: dat wat je vanbinnen voelt klopt met wat je vanbuiten ziet of hoort. Er zijn een aantal momenten waarop dat lukte en die staan in mijn geheugen gegrift. Ooit was ik concertmeester van een van de beste jeugdorkesten van Nederland. Concertmeester zijn houdt in dat je als het ware de schakel bent tussen dirigent en orkestleden. Je geeft aanwijzingen aan de rest van de groep en werkt met je […]

Verder lezen