Blogs over dissociatie

Het is oké, ik blijf erbij

Een tijdje geleden sprak ik met iemand over haar ervaringen met een nieuwe therapeut. Ze vertelde dat de nieuwe therapeut haar de tijd geeft om uit een dissociatie te komen. ‘Er was geen haast, het was oké. Ze bleef erbij.’ Direct gebeurde er bij mij wat: mijn armharen overeind, een zwaardere ademhaling en een brok in m’n keel om weg te slikken.  Het is oké, ik blijf erbij. De zin raakt me. Het raakt me, […]

Verder lezen

Het vroegere vandaag

Vandaag is een dag waarop niks wil. Rechtop zitten is al veel. Het liefst wil ik slapen. Slapen zodat ik me niet zo ellendig voel. Ik heb intussen flinke wallen en rode ogen gekregen van het huilen. Ik heb tussen de middag wat onkruid uit de tuin getrokken, twee pannen afgewassen en geluncht. Dat was een enorme uitdaging.  Verder heb ik op het hoekje van mijn bed gezeten, luisterend naar de muziek van de radio […]

Verder lezen

Hardnekkige patronen

Je kent het vast wel, van die hardnekkige patronen die maar terug blijven komen. Die niet eerst even netjes op de deur kloppen of ze in je leven aanwezig mogen zijn, maar die gewoon het roer overnemen. Een van die patronen waar ik keer op keer keihard tegen aanloop, is dat ik dingen waar ik eigenlijk heel verdrietig, angstig of boos door ben lachend kan vertellen. Op die manier kom ik maar niet bij het […]

Verder lezen

Op de vlucht

Lieve vluchter in mij, Tot vijf dagen geleden had ik nog nooit van je gehoord. Ik wist wel van je bestaan, maar toch kende ik je onvoldoende en wist ik niet waar je je nu daadwerkelijk bevond. We leerden elkaar bij toeval kennen, onverwachts en niet gepland; je had een plan gemaakt zonder mij hierin mee te nemen. En binnen enkele uren was je plan gesmeed en tot uitvoer gebracht. Je liet mij pas weer […]

Verder lezen

Jezelf de kans geven om sterker te worden

“Dit is het plan, zo gaat het gebeuren. Ik ga een intensieve klinische behandeling volgen en ga er sterker uit komen dan ooit tevoren. Ja, natuurlijk weet ik dat ik maanden op de wachtlijst zal moeten staan, maar daar kom ik wel doorheen. Ik heb immers een duidelijk doel voor ogen: herstellen, groeien, ervaren en dan drie keer zo hard weer aan de bak met de studie.” Werkelijkheid: ik stond maanden op de wachtlijst na […]

Verder lezen

Mijn dag was niet van mij

Vandaag was een verrassend goede dag. Ik kwam op tijd uit bed (voor een zondag), heb koekjes gebakken, met een vriendin afgesproken, de afwas gedaan én zelfs nog een avondmaaltijd gekookt. Ik voelde me goed, zorgeloos – alles was ineens goed te overzien. Maar toen, rond zeven uur ‘s avonds, ging de knop om. Ik realiseer me dat ‘mijn’ goede dag niet van mij was – ik was namelijk helemaal niet mezelf; een andere alter […]

Verder lezen

Het leven met dissociatie

Al vanaf mijn elfde lijd ik aan dissociatie. Ik was mee op schoolkamp in groep 7, we lagen ‘s avonds met zijn allen op een grote slaapzaal, ik probeerde te slapen. Ineens leken alle stemmen van de pratende kinderen om mij heen heel ver weg, terwijl ik zeker wist dat ik nog wakker was. Ik schrok hiervan en werd bang, ik ben toen naar de juffen en meesters gelopen die nog wat aan het drinken […]

Verder lezen

Uit contact raken

Emoties en spanning door mijn lijf, ik vind het moeilijk om precies te snappen waar dit nu vandaan komt. Ik ben ook niet in staat te benoemen welke emoties ik nu precies voel. Angst? Verdriet? Boosheid? Gedachtes gaan door mijn hoofd alsof iemand de dubbele ‘fast forward’ knop heeft ingedrukt.  Ik probeer mezelf enigszins te kalmeren door me te focussen op de houten bruine tafel met daarop wat papieren, een pennenbakje en een klein vaasje […]

Verder lezen

Van ontoerekeningsvatbaar tot alleen op vakantie

Zoals jullie in één van mijn vorige blogs hebben kunnen lezen, ben ik gediagnosticeerd met onder andere PTSS, borderline en DIS. Dit houdt in dat ik over de afgelopen acht jaar enorm veel gaten in mijn geheugen heb zitten. Van dingen die er zijn gebeurd en niet echt binnen zijn gekomen of die ik niet heb meegekregen. Ook mijn zelfbeschadiging en een hoop van mijn zelfmoordpogingen zijn hier onderdeel van. Ik wist niet wat ik […]

Verder lezen

In de wereld leren staan

Als een waas, zo verloopt mijn treinreis. Ik zit – muziek in mijn oren – en de mensen om mij heen zijn wazig. De muziek dringt lichtjes tot mij door en verder staar ik naar buiten. Aan het eind van de reis voelt het alsof ik plots uit een roes ontwaak. Eventjes zie ik de mensen om mij heen, maar al snel verdwijn ik weer in mezelf. Ik kijk naar de grond en mis de […]

Verder lezen

Haptotherapie, hechting en dissociatie

Een aantal maanden geleden ben ik begonnen met haptotherapie. Haptotherapie is een therapie die werkt met aanraking – iets waar ik enerzijds bang voor ben en anderzijds zó erg naar verlang dat het voelt alsof ik doodga als ik niet affectief word aangeraakt. Met veel mazzel heb ik een haptotherapeut gevonden die ook nog eens ervaring heeft in het werken met dissociatie(ve stoornissen), maar wat doe ik dan precies in haptotherapie? Ik wilde haptotherapie doen […]

Verder lezen

Stoornissen gaan graag hand in hand

Comorbiditeit word omschreven als verschillende ziektebeelden of stoornissen die zich samen voordoen in één persoon. In de psychiatrie zie je dit volgens mij heel veel, mensen die vaak niet één, maar meerdere labels krijgen, omdat stoornissen graag hand in hand gaan met elkaar. Zelf heb ik ook meerdere diagnoses, maar dat is niet waar ik nu over wil schrijven, ik wil het graag wat kleiner maken; niet de stoornissen, maar de symptomen omschrijven. Ik kreeg […]

Verder lezen

Wát een week…

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Heb jij hier ook mee te maken (gehad) en heb je behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met de Luisterlijn of MIND Korrelatie. Het vangnet laat nog even op zich wachten. Het plan van de huisarts in opleiding en ons was om de wijkGGZ in te schakelen. We wisten dat dit een man is, maar wanneer deze man langs zou komen was nog onduidelijk. We hadden aangegeven bij de […]

Verder lezen

Een mislukte therapiesessie

Vaak, of eigenlijk meestal, ben ik redelijk tevreden na therapie. Zelfs al zit ik overweldigd door emoties of klem in dissociatie op de fiets terug, dan nog ben ik meestal tevreden met wat we hebben besproken. Er zijn echter sessies waarna ik rusteloos en ontevreden de deur achter me dichttrek en vandaag had ik een gesprek uit die categorie. De afgelopen week was er wat heen-en-weer gemail waarin Peut en ik elkaar niet helemaal goed […]

Verder lezen

“We weten dat je doet alsof”

“Doe niet zo flauw”, “werk even mee”, “stel je niet aan”, “we weten dat je doet alsof”. Zomaar een paar zinnen die enorme impact kunnen hebben. Vanavond werden ze naar mij toe uitgesproken door een ambulancebroeder. Uitleg in het kort: ik ging boodschappen doen, zakte aan het eind van de steeg ineen, schoot van conversie door naar dissociatie en kwam vervolgens bij in een ambulance. Dissociëren vergelijk ik bij mijzelf altijd als een laptop die […]

Verder lezen

Welkom bij de club, ik vind het niet leuk dat je er bent

Een paar weken geleden ging het in therapie over mijn basisschooltijd – een periode waar ik bar weinig herinneringen aan heb. Ik werd wat wazig en dissocieerde een beetje, maar in principe gebeurde er niets bijzonders, dacht ik. Tot ik me achteraf realiseerde dat ik mijn therapeut had verteld over gebeurtenissen die ik mezelf tot dat moment niet had kunnen herinneren. Een rare situatie, maar ik probeerde het van me af te zetten. De dagen […]

Verder lezen