Sondevoeding

Triggerwarning – Let op: Deze blog kan mogelijk triggerend zijn voor mensen die te maken hebben met eetstoornis gerelateerde klachten.

Vijftig milliliter per uur. In mij.
De sonde inbrengen gaat niet gemakkelijk. Ik moet met water slikken, terwijl ik helemaal niet durf te slikken. Ik wil niet dat al dat water in mij komt, zomaar slokken achterelkaar. De angst is te groot. Maar het moet wel. Het kan niet anders. Dus met ijzeren doorzettingsvermogen doe ik wat de verpleegkundige van mij vraagt. Ik laat me troosten aan haar zachte boezem. De tweede poging slaagt. Uitgeput, maar de sonde zit op z’n plek. Een slangetje van mijn neus tot in mijn maag. Klaar om mij van voeding te voorzien.
Vijftig milliliter per uur. Gedruppeld. Half sondevoeding, half water. En dat tien uur lang, per 24 uur.
Zo angstig dat ik iedere keer op de rode knop druk, en steeds komt er weer een geduldige verpleegkundige mij geruststellen. Alles wat ik voel is normaal. Het voelt zo beangstigend omdat ik het niet meer gewend ben, vocht en voeding in mij. Maar veel is het echt niet, wordt mij op het hart gedrukt. Het is echt maar een heel klein beetje. Ze zijn heus voorzichtig met me.
Na het eerste uur smeek ik of de pomp uit mag. Het is zo echt al genoeg. Meer dan genoeg. Vijftig milliliter in mij. Het voelt als een uitgebreid zeven gangen kerstdiner.
Weer komt er een lieve verpleegkundige een poosje naast mijn bed zitten. Volhouden, doorzetten. Het gevoel verdragen, afleiding zoeken. Ik blader wat in een tijdschrift, zonder ook maar iets te zien.
In een rolstoel mag ik even naar buiten, een eindje wandelen met een verpleegkundige. Dat helpt. Het blijkt dat ik in een prachtige omgeving ben. Gigantische hortensia’s, groene grasvelden, prachtige bomen en een hertenkamp met zelfs walibi’s.
Weer terug in mijn kamer kan ik het een paar uurtjes beter verdragen, tot de paniek weer toeslaat. Dit keer zit er binnen een paar minuten een psycholoog aan mijn bed. Ik doe een geweldige ontdekking: praten helpt.
Al snel hebben we het niet meer over voeding, vocht, sonde en overvloedige kerstdiners. Maar we praten over waar ik werkelijk vol van zit.

9 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.