Slak zonder huisje

“Ho, pas op!” zeg ik hardop tegen de naaktslak waar ik bijna op ben gaan staan. Niet dat ze me hoort. Ze heeft het te druk met een rechte baan maken van de schuur naar het frisse groen naast de achterdeur. Ik blijf even staan en zie haar kwetsbaarheid. “Ben je niet bang,” vraag ik, “zo zonder huisje en dan pal voor mijn achterdeur?” Dat ze zich op gevaarlijk terrein vertoont wil niet zeggen dat ze niet bang is. Misschien móet ze de oversteek wel maken om aan eten te komen.

Ik besluit, voordat ik mijn fiets pak, de slak voorzichtig op te tillen en naar het gras te brengen waar ze heen lijkt te willen. Ze krimpt een beetje in elkaar als ik haar aanraak, alsof ze wil zeggen: pas je wel op? Tussen het groen ontspant ze haar lijfje weer. Er bekruipt me een bekend gevoel. Eigenlijk sta ik hier gewoon tegen mezelf te praten. De naaktslak, dat ben ik. Kwetsbaar, zacht, en out in the open als ik zometeen les sta te geven. Een klusje waar ik toevallig ben ingerold. Alsof ik het allemaal zo goed weet.

Het doet me denken aan die keer dat ik bij vrienden, die net een nestje kittens hadden, een doos melkpoeder in de keuken bestudeerde. Het was om melk te maken voor de kleintjes in het geval er iets niet goed zou gaan. ‘Voor moederloze kittens’ stond er onverhuld op de doos, met daarnaast een afbeelding van een drietal trieste poesjes. Ik heb vanuit het diepst van mijn ziel staan janken in die keuken. Moederloze kittens. Wat afgrijselijk.

Ook toen huilde ik niet in de laatste plaats om de verlatenheid in mezelf waar ik nooit een naam aan had kunnen geven. Laat staan dat ik het zou delen. “Sterk spul he, die fisherman’s friend”, zou ik waarschijnlijk hebben gezegd als iemand me in de keuken had gezien. Ontkenning en sarcasme zijn krachtige wapens. Een schild, zogezegd. Maar nog steeds geen echt huisje, dat waar ik zo naar verlang. Onderweg op de fiets bedenk ik me dat ik wellicht niet als naaktslak geboren ben, maar als huisjesslak. Die maken zelf de kalk aan waarmee ze een huisje opbouwen. En dat ik, als ik diep in mezelf kijk, dat ook best weleens zou kunnen.

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.