Slaap zacht, Aurelia

Vandaag is de sterfdag van een van onze schrijvers. @aurelia sterft omdat ze dat wil, op een moment en een manier waar zij de keuze in had. Dat is een mooie ontwikkeling in een toch niet al te mooie wereld.

Drie jaar geleden was de wereld voor mij zo donker dat ik deze keuze ook had gemaakt. Het leven is inmiddels anders. Ik leef en ik doe leuke dingen, maak mensen blij, ben zelf blij. Maar met de kennis van nu verander ik niets aan dat vroeger. Als ik toen had gekozen voor een einde en dat dan gedaan had, had ik geen spijt gehad.

Ik ben er wel en dus in staat in te schatten dat de wereld er niet mooier op is geworden, maar mijn leven oneindig veel rijker. Ik ben er en ik ben gelukkig. Ook moe en gek en waanzinnig. Maar gelukkig. En mensen vragen me: ‘Had je dit willen missen?’

Ik denk dat dat niet had uitgemaakt. Het leven is als een kop thee willen en in de kastjes zoeken. De gember-krokodillentranen staan er nooit tussen, maar je pakt een van de zakjes die er wel zijn en je doet het er mee. En dat is de ene keer onverwachts lekker en de volgende keer een brandende lip en een laffe ondergoedsmaak.

En dat is oké. Maar als de lip blijft branden en er geen enkele uitzicht is op paddentranen, laat staan die van een krokodil, dan komt er een moment dat je moet, wil en kan stoppen.

Had ik dit willen missen? Nee, ik had dit willen beleven, als ik geleefd had. Maar als dode, wat had het me uitgemaakt? Niets. De reden dat ik hier nog ben en dit stukje tik, is simpel; ik wilde liever leven dan dood. Dat voel je als je de rand raakt. Het is iets dat je weet en je handelt ernaar.

Als we allemaal het zelfmoordpoeder op ons nachtkastje hadden slikte ik het niet. Aurelia wel. En daarom nemen we afscheid van haar. En dat is heftig, pijnlijk en verdrietig voor anderen. Maar het is niet raar. Spijt van wat ze gemist heeft zal ze nooit meer hebben.

Goede reis, lieve Aurelia. Hopelijk wachten de krokodillentranen aan de andere kant.

Lees hier de blogs die Aurelia schreef op dsmmeisjes

Heb je suïcidale gedachten en wil je nu met iemand praten? Neem contact op met 113.nl

4 Comments

  1. ik hoop dat ze de rust heeft die ze zocht en verdient..
    ik hoop dat ik enige rust in mijn hoofd mag vinden, en dat ik niet haar weg zal gaan..
    ik doe mijn uiterste best.. en merk toch van binnen..dat wil ik ook 🙁
    Aurelia, rust in vrede

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.