Seksueel misbruik

Sinds een klein jaar heb ik de beerput die “mijn jeugd” heet opengetrokken. Jarenlang heb ik gedaan alsof er niets met me aan de hand was, het prima met me ging en ik niemand nodig had. Ik ging van enorme ups naar ontzettend diepe downs die mij steeds langer in hun greep hielden. Sinds een jaar zie ik in dat ik het niet alleen kan. Dat ik wél mensen nodig heb, maar dat ik het nog steeds zelf moet doen.

Van mijn jeugd herinner ik me bijzonder weinig. De dingen die ik me herinner zijn niet de beste dingen en ook niet de dingen die ik me wil herinneren. Eén van de dingen die in mijn jeugd heeft plaatsgevonden is seksueel misbruik.

In mijn jeugd ben ik seksueel misbruikt. Ruim een jaar lang. Dit heeft hoe hard ik ook roep van niet, onwijs diepe sporen bij me achtergelaten. Het is één van de rode draden die door mijn leven loopt en mij heeft gemaakt tot wie ik ben, helaas. Ik zie je een beetje denken: “Helaas?” Ja, helaas. Ik ben een persoon die mensen amper vertrouwt, die moeite heeft met intimiteit, mensen niet dichtbij laat komen en altijd een torenhoge muur om zich heen heeft. Bang om gekwetst te worden, bang om mensen toe te laten, bang om me kwetsbaar op te stellen en bang om emoties en gevoelens te voelen en te uiten.

Deze blog is voor alle mensen die ook ooit seksueel misbruikt zijn, of misschien nog steeds wel in een misbruik situatie zitten.

Let op! De gevolgen van seksueel misbruik kunnen verschillen per persoon. Deze blog kan een triggerend zijn. Mocht je naar aanleiding van het lezen van deze blog behoefte hebben om te praten, kun je terecht bij Hulplijn Verbreek de Stilte, Mind Korrelatie of de luisterlijn

Seksueel misbruik is één van de meest grensoverschrijdende dingen die je kan overkomen in je leven. Ongeacht je leeftijd, ongeacht of het een eenmalige gebeurtenis is geweest of stelselmatig voor is gekomen; de sporen die seksueel misbruik achterlaat zijn enorm. Seksueel misbruik kan ingrijpende gevolgen hebben. Eén van die gevolgen is het krijgen van PTSS. Helaas heb ik hier zelf ook last van. Paniekaanvallen, flashbacks en herbelevingen zijn aan de orde van de dag.

Praten over het seksueel misbruik is ontzettend lastig, zo niet onmogelijk voor je. Praten betekent openstellen. Openstellen betekent dat je kwetsbaar bent. En kwetsbaar, dat is nou juist iets wat je niet wilt zijn. Praten over seksueel misbruik roept een gevoel van intense schaamte, afschuw en schuld op. Je bent bang dat als je praat over hetgeen dat je is overkomen, men je niet gelooft. Je bent bang dat ze denken dat je aandacht zoekt, dat het allemaal wel mee valt of dat men denkt dat het je eigen schuld is geweest.

Hoe vertel je iemand dat je seksueel misbruikt bent? Hoe beschrijf je aan iemand hoe hoog de angst oploopt op het moment dat je vast zit in een herbeleving? Dat het plotseling lijkt dat je voor je gevoel en beleving opnieuw seksueel misbruikt wordt? Hoe overweldigend de paniek is die je voelt, je lichaam die hierop reageert en je opnieuw alle emoties en pijn van toen laat voelen; de angst, machteloosheid en afschuw. Je kunt niet uitleggen wat er gebeurt op het moment dat je iets ruikt wat je doet herinneren aan het seksueel misbruik. Dat alle alarmbellen telkens hysterisch afgaan met een constant onveilig gevoel tot gevolg.

Hoe vertel je dat je ‘s nachts badend in het zweet wakker wordt van de nachtmerries die je hebt? Hoe door en door intens verraden en in de steek gelaten je je voelt door je eigen lichaam omdat je niet in staat was om op te staan en weg te lopen. Omdat je lichaam seksueel reageerde op de aanrakingen van de dader, terwijl je dit helemaal niet wilde. En hoe zo’n diepgewortelde afschuw, zelfhaat en enorme walging met zich meebrengt. Hoe maak je duidelijk dat de flashbacks die je hebt van het seksueel misbruik te goor, te naar en te allesoverheersend voor woorden zijn? Dat er triggers zijn die dit alles uitlokken. Je er alles aan doet om die triggers te vermijden om maar geen flashbacks te krijgen.

Hoe leg je uit dat je toch telkens weer terug bleef gaan naar de dader? Dat je jezelf daar onwijs dom en schuldig over voelt en hoe je jezelf niet kan vergeven of begrijpen dat je niet hebt ingegrepen? Hoe moet je uitleggen dat je jezelf vervloekt en schuldig acht aan hetgeen dat je is overkomen? Hoe breng je onder woorden dat datgene wat je absoluut niet wilde, toch stelselmatig opnieuw gebeurde?

Hoe beschrijf je aan je partner, dat elke keer als jullie seks hebben, het voelt alsof de dader van het seksueel misbruik opnieuw bovenop je ligt? Hoe kun je onder woorden brengen dat elke keer als je je ogen sluit, de beelden van het seksueel misbruik zich als een film aan je op blijven dringen?

Praten over seksueel misbruik is ontzettend moeilijk. Maar het is ook ontzettend belangrijk. Door te blijven zwijgen blijf je er alleen voor staan. Alleen met je gedachten, ervaringen en emoties. Omdat je het niet durft te vertellen worden je gevoelens en je onmacht niet gehoord. En juist deze gevoelens hebben het recht om uitgesproken en gehoord te worden. Ongeacht wat je is overkomen op seksueel gebied, of het eenmalig of meermaals is gebeurd, het is enorm belangrijk dat je hier niet alleen mee blijft rondlopen.

Zoek hulp bij een therapeut. Neem een vriend of vriendin in vertrouwen of praat erover met een coach of begeleider. Leer om te gaan met de lastige tegenstrijdigheid van je gedachtes en gevoelens. Leer dat je controle kunt krijgen over het trauma, in plaats van dat het trauma de controle over jou heeft. Praat over wat je is aangedaan en onthoud dat wat er ook is gebeurd, het nooit jouw schuld is geweest. Je hoeft je hier nooit voor te schamen.

Lees ook:

  • meisje in het bos

    Ik had weer een zware dag, mijn depressie zorgde ervoor dat ik al dagen lang niet mijn huis uit was gekomen. Alle moed had ik bij elkaar verzameld om naar de supermarkt te gaan om boodschappen te doen. En daar…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer