Schuldig

Wat voel ik me schuldig, al meer dan twee jaar lang. Tegenover de vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen, tegenover de mama’s van sterrenkindjes. Maar ook schuldig tegenover mijn eigen kind. Ik weet dat het misschien niet eerlijk is tegenover mezelf, maar het schuldgevoel blijft.

Ik heb een zoon, een gezonde zoon van 2,5 jaar. De bevalling was aardig traumatisch en daarna kreeg ik een postpartum depressie. Daardoor heb ik me niet goed kunnen hechten aan mijn zoontje. Ik heb hier eerder over geschreven in diverse blogs, maar nog niet zo diepgaand. Ook zijn die blogs alweer bijna een jaar oud en is er wel het een en ander veranderd.

Ik begrijp het ventje beter nu hij kan praten en dus goed kenbaar kan maken wat hij wil. Ik verdraag hem beter omdat we ook samen kunnen praten. Dat maakt het allemaal makkelijker, maar toch ben ik er nog lang niet. Ik ben vorige week voor het eerst een half uurtje samen met hem geweest. Ik keek er erg tegenop, maar hij vond het super. We hebben gekleurd en stickers geplakt en natuurlijk volop gekletst. Hoe langer dit goed gaat, hoe meer ik alleen met hem ga zijn. Voor mij is dat echt doodeng, maar ik moet het doen. Doen voor hem. 

Sorry aan mijn zoon

Sorry lieve zoon dat ik niet de mama voor jou kan zijn die je zo erg verdient. Dat ik je niet de aandacht en de liefde geef die je hoort te krijgen van je mama. Je bent zo’n lief en vrolijk ventje en ziet me ook echt als jouw mama en wat vind ik dat fijn. Je weet wie ik ben, je vindt me lief en kan uren tegen me praten. Je wilt met me knuffelen en boekjes lezen en electro is echt ons dingetje.

Ik ben blij dat jij niet echt last van alle donkerte in mij hoofd hebt. Alleen dat je me afschuwelijk weinig kan en mag zien. Om het weekend is weinig tijd om een goede band op te bouwen en jou volledig in mijn hart te sluiten. Lieve jongen, ik hoop dat ik voor altijd jouw mama mag zijn, als ik in dit leven blijf. Dat je me blijft zien als jouw mama en dat ik ook echt zielsveel van jou mag gaan houden. Want oh lieve jongen, dat verdien jij zo erg. 

Image

Deze blog heb ik geschreven in mei dit jaar.

Lees ook:

Meer informatie over borderline

E-book over borderline:

borderline mini header

In deze dsmmini komen mensen met borderline, naasten en hulpverleners aan het woord. Hoe zien en ervaren zij borderline persoonlijkheidsstoornis?
Je leest het in de ervaringsverhalen, interviews, artikelen, quotes en Q&A’s.
Voor iedereen die, op wat voor manier dan ook, te maken heeft met borderline en op zoek is naar herkenning of nieuwe inzichten.

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer