dsmmeisjes
Brein

Schizofrenie: gespleten geest?

Bingo! Als ik zou mee doen met een spelletje bingo en de inzet mentale diagnoses zou zijn, dan zou ik snel bingo hebben. Officieel heb ik een flinke waslijst aan diagnoses. Van recidiverende ernstige depressie, obsessief compulsief persoonlijkheidsstoornis en borderline, tot schizotypische persoonlijkheidsstoornis en een psychotische stoornis in het schizofreniespectrum.

En dat laatste is juist waar ik graag over wil schrijven. Waarom ik het niet gewoon schizofrenie noem? In tegenstelling tot vroeger is de diagnostiek veel breder geworden. Er bestaat een heel spectrum over het onderwerp schizofrenie en soms is het lastig om precies te zeggen waar een bepaald ziektebeeld thuis hoort. Bij mij hebben ze het dus een psychotische stoornis in het schizofreniespectrum genoemd.

Het eerste waar veel mensen aan denken bij het horen van schizofrenie is dat iemand meerdere persoonlijkheden zou hebben. Dit is niet het geval. Iets in die trant kan wel het geval zijn bij een dissociatieve identiteitsstoornis, wat ik dus totaal niet heb.

Schizofrenie komt van het Griekse ‘splijten’ en ‘geest’, vandaar waarschijnlijk het misverstand. Maar waar dat op duidt is dat de geest contact verliest met de werkelijkheid. Sommige mensen horen stemmen, zien dingen, proeven dingen of raken uit contact met de werkelijkheid.

Ik hoor stemmen. Ik hoor ze al sinds mijn zestiende en ik heb er goed mee leren leven. Ik heb ze altijd geaccepteerd. Natuurlijk zijn er dagen dat het lastiger is om ze onder controle te houden, maar het is me altijd gelukt. To de ernstige depressie eroverheen kwam. Toen lukte het mij steeds minder goed om ze onder controle te houden.

Dit gebeurde op mijn 26e en toen kwam de tijd waar ik zo bang voor was: beginnen met medicatie. Het klonk voor mij altijd heel eng: antipsychotica. Ik hoorde verhalen over mensen die hun persoonlijkheid kwijt raakten, die alleen nog maar als zombies konden functioneren en dit maakte mij angstig.

Die eerste pil heb ik dan ook huilend ingenomen. Het voelde ook als falen. Tien jaar lang zonder medicatie en er uiteindelijk toch aan moeten. Maar het resultaat? Wow, had ik dit maar tien jaar geleden genomen. Het werd een stuk rustiger in mijn hoofd en alles werd net wat makkelijker om mee om te gaan. De scherpe rand ging eraf.

Helaas is de depressie moeilijk om onder controle te krijgen. Van de seroquel kwam ik 20 kilo aan en ik moest ermee stoppen. En nadat ik slecht reageerde op een antipsychoticum ben ik tot tweemaal toe manisch geworden door het middel abilify.

In deze fase van telkens wisselen van medicatie is mijn psychotische stoornis wat verergerd. Ik hoor niet alleen stemmen, ik zie ook dingen. Mensen die uit de muur komen en mij opdrachten geven. De psychiaters zijn er nog niet over uit of dit psychotische klachten zijn of dat dit geïnduceerd is door mijn antidepressiva, maar het is zeker vervelend.

Hoe houd ik het dan vol om hier tegen te vechten? Ik heb een geweldige vriend die altijd voor mij klaarstaat en mij helpt. Hij brengt mij terug naar de werkelijkheid en veroordeelt mij nooit. Daarnaast heb ik een heel lief klein hondje dat mij altijd spiegelt. Zo is het voor mij soms makkelijker te zien hoe ik me voel. Dus door alle donkerheid zit ook zeker licht verweven!

3 reacties

  1. Wat een eerlijk artikel en wat leg je het goed uit! Klinkt heftig, dat de medicijnen niet gelijk de juiste voor jou bleken te zijn. Maar goed om ook te lezen hoe strijdvaardig je bent. Ik hoop dat er snel weer meer rust komt in je hoofd.
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: Christen en depressief

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik toon graag een persoonlijke blog onder mijn reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.