“Ruimen” (een theatertekst)

Therapie gaat heel snel nu. Er zijn eindelijk dingen waar ik woorden voor ga vinden. Gevoelens van jaren en jaren geleden kunnen er eindelijk uit. Alles wat achter mij was komt dichterbij. Het is zwaar. Maar wel echt. Straks hoef ik hopelijk niet meer zo angstig om te kijken, maar kan ik vooruit omdat het verleden zo dicht bij mij is komen lopen dat ik er niet meer bang voor hoef te zijn.

Ik heb jaren geleden een theatertekst geschreven; 'Gewoon een gek ideetje'. Nu voelt het toch als een tekst die veel meer gaat over de zoektocht binnen jezelf, wanneer je zo goed weet dat er iets vast zit vanbinnen. Ik hoop het langzaam te ontrafelen.

(oja, Mocht je niet zo vaak een theatertekst lezen; het kan helpen om je de personages en de ruimte helemaal voor je te zien. wat ze doen, zeggen en waar ze lopen. Hardop lezen werkt nog beter.)

Ruimen

Dirk en Jan, broers van in de twintig. Jan ietwat gewiekste verzorgde jongen met witte schoenen. Goed kapsel. Heeft een kleine huppel in zijn loopje. Dirk, zou zo zijn tweelingbroer kunnen zijn maar het kleine buikje verraad dat hij net wat ouder is. Nonchalant uiterlijk, beetje stoer maar beweegt zich vooral rustig door de ruimte.

Een souterrain vol vuilniszakken en kleine stapels spullen. Dirk en Jan komen binnen, doen het licht aan.

Dirk kijkt het souterrain rond.

Er staat hier meer dan ik dacht.

Jan met een kleine glimlach.

Natuurlijk.

In grote snelheid worden, zonder woorden, vele spullen in vuilniszakken gepropt.

Jan

Wat een troep toch eigenlijk. Wat een mens allemaal niet kan bewaren. Leest van de etiketten terwijl hij het in de vuilniszak stopt. Lintjes. Kurken. Kroonkurken. Stiekjes. Ritsen. Lijmen. Dopjes. Boutjes. Sleutels. Stoppen. Draadjes. Knopen. Zakjes. Schroefjes. Knijpers. Doosjes. Bakjes. Debeltjes, Kraaltjes.

Dirk verbaast

Debeltjes?

Jan

Ja, Debeltjessss. Moertjes. Garen

Dirk

Dekseltjes. Er staat Dekseltjes. Debeltjes. Je kent haar handschrift toch wel.

 

Jan

Saté prikkers. Draadjes.

 

Dirk vind een kaartspel, zoekt 1 kaart.

Het hoekloos drietje!

 

Jan

Kijken?!

Dirk overdreven kinderachtig

‘ Zo kan ik toch niet winnen! Ik wil winnen. Het is niet eerlijk! Niet eerlijk! Niet! Niet! Niet! Jullie spelen altijd vals!

Jan uitzinnig

Mijn geluksdrietje!

Wat ben je daarmee van plan?

Dirk

Gewoon. Stopt de kaart in zijn zak.

Jan

Jullie speelden ook altijd vals. Niemand liet mij ooit winnen.

Duikt licht geïrriteerd een doos in met tegelwijsheden.

Wat een lelijke dingen zijn dit ook.

Dirk zit al een tijdje aan zijn neus te pulken. Stilte.

Er komt een draadje uit mijn neus.

Jan nog altijd in de doos met tegeltjes.

Eeuwen op de wc gehangen.

Dirk

Wat nu? Doortrekken? Doortrekken of moet ik het laten hangen?

Jan

Eeuwen bewaard. En nu niet eens meer marktplaats waardig.

Dirk

Er zou een einde moeten zijn.

Jan leest van een tegeltje.

‘Er staat een beer aan het hek te rammelen’ Die vond ik altijd eng.

Dirk

Jij?

Misschien moet ik nog dagen doortrekken voordat er een einde aan zit maar er moet een einde zijn.

Jan

Knip het gewoon af.

Dirk

Dat heeft toch geen nut. Dan is het er toch nog steeds. Als ik het af knip. Dan zit het toch nog in me.

Jan

Knip het gewoon af.

Dirk

Het kan toch elk moment weer opzetten?

Ik zou nooit meer kunnen niezen of mijn neus snuiten.

Jan

‘Wat baat u, status, ambt of goed, hier zijt gij mens, doe wat u moet.’

Dirk

Het zou toch elk moment weer de kop op kunnen steken! “hallo, daar ben ik weer, kriebel ik? Je hebt me afgeknipt maar hier ben ik weer.’

Jan

‘Wat baat u, status, ambt of goed, hier zijt gij mens, doe wat u moet.’

Dirk Trekt heel voorzichtig aan het touwtje die nu toch zeker 30 mc is.

Ik moet gewoon

Voorzichtig

en beheerst

naar het einde

stokt

Misschien

zit het einde wel vast

aan een drenkeling. Die als ik m niet snel red, verdrinkt in de holle kerker van mijn vlees. Een ieniemienie drenkelingetje. Het kan zijn dat er op dit moment iemand diep in mij verdrinkt Omdat we hem er niet op tijd uittrekken. Ik heb nog nooit beseft dat er iemand in me zou kunnen zitten. Stel je voor dat er iemand in me zit. Dan zal het verstandig zijn te stoppen met roken, drinken. Desbetreffende inwoner kan immers een kind zijn. Klein onschuldig. Een baby zelfs. Misschien zit er wel een baby in me. Onderzoekt nu zijn lichaam, voelt, tot hij bij zijn schouderblad iets voelt. Ik denk dat de baby hier zit. Voel hoe warm mijn schouder is. T lijkt wel n babyhoofdje. Hier t mondje, daar de ogen. Schattig eigenlijk. Voelt harder Maar dit is keihard! Slaat.

Moet je voelen! Niets! Niets! Niets!

Jan Slaat hem ook keihard op de schouder.

Niets!

Jij denkt teveel.

Jij denkt teveel en daardoor wordt niets concreet.

Hier. Draaien we hem zo om je hoofd. Niets meer van te zien.

Jan kijkt om zich heen. zucht.

Nou, doe die potgrond in die wieg, maak ik dit hier af.

Waar zit je aan te denken?

Stilte, Dirk haalt het draadje los van zijn hoofd

Waar zit je aan te denken?

Hoe krijg je het weer voor mekaar. Ik heb eindelijk de tijd gevonden deze klus te klaren, En meneer komt weer ineens aanzetten met een draadje uit zijn neus.

Dirk bedenkt zich iets

Hoe doen we dat eigenlijk met de kerst dit jaar?

Jan Vind een goedkope replica van de arenleesters.

Vroeger moesten mensen altijd hard werken, toen konden ze zich niet druk maken over draadjes uit neuzen. Met of zonder einde. Er zou gezwoegd worden op het veld, met of zonder draadje uit hun neus. Denk je dat de Arenleesters zouden stoppen met aren leesteren wanneer er n draadje hun neus uit komt? Zij zouden het afknippen en doorgaan. Opzijzetten en doorzetten. Jan ziet Dirk

Dirk

Wij zijn toch geen boeren.

Jan

Maak dat de kat wijs.

Dirk

Komt mijn neus uit in mijn slokdarm of mijn luchtpijp?

Jan

Kijk om je heen!

Dirk probeert op allerlei manier het draadje in te snuiven of door te slikken.

Jan

Al die spullen. Alles verdwijnt in de vuilnisbak. Het is goed dat we dit doen maar ik heb het ook niet makkelijk.

De schommel. Weg. Extra gourmetstel, voor het geval dat. Weg. Triviant. Weg. Kerstboom. Weg. Kerstballen. Lelijk. Tapijtjes. Weg. Borduursel. Rare borduursels. Weg. Puzzel. Weg. Puzzel. Weg. Puzzel. Weg. Bezem zonder steel. Onhandig. Weg. Puzzel. Weg. Puzzel Weg. Waarom in godsnaam zoveel puzzels.

Dirk

Het moet diep zitten.

Jan

Weg Weg Weg. Zooo. Weg. Weg alles moet weg. Waarom moet alles dan godverdomme weg. Kunnen we niet alles laten staan. Laten zoals het was. Om terug te komen.

Dirk

Ik wist niet dat jij zo boos was.

Jan

staat op en geeft daad aan zijn woorden.

Hier. Rol m op en stop m in je zak. Zo. klaar.

Dirk

Jan

Jan

Ja

Dirk

Misschien zit er juist wel een einde aan.

Maar zit dat einde vast. Onherroepelijk vast.

Aan iets vanbinnen. Vast aan iets waarvan ik niet zou willen dat het eruit komt. Misschien is het einde vastgebonden aan iets diep van binnen waarvan ik niet zou willen dat het eruit komt.

Jan

Ik denk dat ik liever even ga slapen.

Gaat liggen slapen.

Dirk

Tijdens komende monoloog wordt de rest rustig opgeruimd.

Hij heeft geen fantasie. Zijn leven is niet zo logisch ingedeeld. Moet je nou kijken. Zo rustig.

Ik heb zijn tenen altijd bewonderd. Als je zo naar die tenen kijkt zou je toch niet denken hij het moeilijk vindt? Ik heb een draadje uit mijn neus. Daar kunnen we wat mee. Doortrekken of afknippen. Ik wist dat ie zou voorstellen om het af te knippen. (Zou me niets verbazen als ie ergens een schaar verstopt heeft voor het geval dat.) Vindt het hoekloos drietje.

Ik zou wat houvast willen hebben. Een concrete logica. Iets wat elke beslissing logisch maakt. Een beslissing, een keuze, zou niet moeten bestaan uit twee gelijke mogelijkheden maar uit een goede en een slechte, duidelijk aangegeven. .is doorgegaan met ruimen. Vind een schaar.

Jan Kijkt met 1 oog.

Aha!

Dirk met de schaar in zijn handen

Dit is niet wat het lijkt.

Jan

Dit ook niet. Pakt de schaar af probeert Dirk te overmeesteren

Dirk

Niet knippen! Ik denk niet dat dat goed is. Jij denkt te weten wat goed is. Jij denkt altijd te weten wat goed is. Maar ik ben niet van plan om op die manier te denken. Het gaat niet om wat een goede keuze is. De goede keuze is opgedragen. Wat jij zegt is opgedragen.

Dit kan niet de bedoeling zijn!

Jan

Het is ook nooit goed.

Dirk

Afknippen is echt een pseudo oplossing. Jij leidt aan pseudofielie.

Pseudoloog. Afknippen! Jij ziet alles veel te zwart wit, voor jou is alles simpel. Ik moet kiezen. Tot het einde doortrekken Of het laten hangen. En dan weet ik in beide gevallen niet wat de gevolgen zouden kunnen zijn. Dat is alles behalve simpel.

pakt de schaar af en knipt het draadje door.

Zo. Klaar. Je moet niet zo lang stilstaan bij de dingen.

Dirk

Dat voelt goed.

Jan

Ja. Zei ik toch.

A zoekt het doosje met draadjes, doet zijn draadje erbij en stopt het in zijn tas

Je moet niet zolang stilstaan bij de dingen.

Alles is nu opgeruimd. Ze pakken hun jas en tas en doen het licht uit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.