Roze olifanten of swingende huiselven

Normaal gesproken heb ik op dit tijdstip geen licht en al zeker géén telefoon meer aan. Het enige wat nog aan staat zijn mijn nachtlampje en mijn audioboek.

Mijn nachtlampje is een uiltje waar ik me na het wakker schrikken meteen op kan focussen. Mijn eerste reactie na het wakker worden uit een nachtmerrie is om uit mijn bed te stappen, met mijn blote voeten op mijn flowmat. Wat heel lief klinkt: Flowmat. Alsof je in een heerlijke flow komt. Ja, een geweldige flow, van stimulerende prikkels die je acuut in het hier en nu brengen! 😀

Het wordt ook wel een spijkermat genoemd. Het helpt voorkomen dat ik in een cirkel van nachtmerries en herbelevingen terecht kom en daar heb ik best even pijnlijke voeten voor over. Zo’n cirkel is moeilijker te verdragen.
De afgelopen weken ben ik niet echt bang voor zo’n cirkel, omdat je voor een nachtmerrie op z’n minst moet slapen en laat dat nou net het probleem zijn.

Slapen is voor mij al jaren een probleem. Zelfs met allerlei soorten slaapmedicatie kwam ik nooit tot volwaardige nachten en was ik al érg blij met nachten van 4 uur slaap aan één stuk.(FEEST)
Een aantal weken terug besloot ik met mijn psychiater al om mijn Topiramaat (medicijn dat onder andere ingezet wordt bij posttraumatische stressstoornis, red.) omhoog te gaan gooien om te kijken of we daar nog wat winst uit konden halen, want nachten van zo’n 1,5 uur werden toch wel vermoeiend. Ik begon er nu toch wat vermoeid uit te zien, dus wie weet zou zo’n ophoging me weer wat chamanter maken… En jawel, ik ging naar zo’n 2 uurtjes per nacht! Eerlijk is eerlijk, op 1,5 uur is een half uur een hele verbetering en ik voelde die ook écht. Echter gebeurt er gewoon veel in mijn leven op het moment, mijn verwerking is nog steeds bezig. Ik ben er nog niet, dus in de afgelopen weken is de 2 uur weer steeds verder afgezakt naar hazeslaapjes met nachtmerries, spanningen en angst.
Vorige week begon het. In de avond, tijdens het uitlaten van Dobby, zag ik de boomstammen bewegen. Maar bomen kunnen zich niet verplaatsen, tenzij er zo een hobbit aan komt lopen! Toen ik binnenkwam heb ik de thermometer gepakt en ik verwachtte koorts te meten. Huh, geen koorts?! Ik had wel eens gehoord dat je van slaapgebrek hallucinaties kon krijgen, maar ik toch zeker niet?

De afgelopen week was pittig. Ooit geprobeerd een bezige bij rust te laten houden? Nou, succes ermee! Ik moest rustig aan doen, maar dat zat er niet echt in, ik kan dat niet zo goed. Iedere keer in de avond was ik bang dat het bewegen van muren en deuren zou veranderen in het zien van roze olifanten. Ik had het de hele tijd koud, had blauwe vingers en kon soms niet meer nadenken.
Morgen heb ik een afspraak met mijn psychiater, een van mijn persoonlijke begeleiders gaat mee, dan gaan we het verder bespreken.
Ik kan in ieder geval tegen de psychiater zeggen dat ik geen roze olifanten heb gezien! Wat zal hij van de swingende huiself vinden? Wisten jullie al dat die zwarte staarten hebben?

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge