Rouw met een rauw randje

Mijn lieve papa…

Zes maanden geleden ging hij dood. Ik was 21 jaar, 10 maanden en 23 dagen oud. Zolang heb ik dus maar van hem mogen genieten. Ik ben alleen zo stom geweest dat niet voluit te hebben gedaan. Maar wist ik veel dat ik maar zo kort zou krijgen.

Ik heb hem tijdenlang ontlopen.

Maar godverdomme, wat heb ik toch ongelooflijk veel van hem gehouden en wat houd ik nog ongelooflijk veel van hem. Hij was dé man in mijn leven. De ridder, de boef. De held, de schurk. De knuffelbeer, maar ook de boze wolf. Hij was sterk, onverwoestbaar in de ogen van het kleine meisje dat zo tegen hem op keek.

Hij kon niet kapot, want hij was papa.

We hebben met elkaar gelachen, maar ook zo hard tegen elkaar geschreeuwd. We hebben gehuild, geknuffeld en gedeeld. Zowel lief als leed. Hij kende mij als kind soms vele malen beter dan ik mezelf kende. Maar toen ik mezelf een beetje begon te leren kennen, herkenden we elkaar wat minder. Erkenden we elkaar wat minder. Zoals hij zelf weleens heeft gezegd: hij sprak Hollands en ik sprak Nederlands. We begrepen elkaar niet. Tot op de dag van vandaag, zijn er dingen die ik niet snap. Ik moet ze loslaten. Soms zijn dingen gewoon zoals ze zijn en is het ‘waarom’ niet belangrijk meer. Dat is een belangrijke les, waar ik niet altijd goed in ben. Lees: nooit goed in ben. Ik wil altijd alles snappen, alles weten en alles begrijpen. Misschien wel mijn grootste valkuil.

Dingen zijn soms zo, omdat ze zo zijn. Niets meer en niets minder. Ik hou van hem. Dat is gewoon zo. En ik mis hem ontzettend. Hij was ooit onverwoestbaar, maar niks blijkt eeuwig.

Ook papa’s gaan kapot. En dochters gaan dan ook kapot. En zonen. En geliefden.

Soms voelt de rouw oneindig. Het kan mij dagenlang in zijn greep houden. Mij bij mijn keel grijpen en keihard naar beneden trekken. Dagen waarin ik gewoon mijn dagelijkse dingen ‘moet’: werken, vrienden, familie, feestjes, eten. Rouw is geen stoornis of ziekte, het is geen aandoening. Maar rouw is rauw, rouw is bitter en rouw is pijnlijk. Elke dag weer. En zeker dit weekend is het rouw met en rauw randje.

Morgen zou papa 60 zijn geworden. En ik drink een biertje op hem. Zondag is het vaderdag en dan drink ik er twee. Koester het leven en de liefde. Elke dag weer.

♥️

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.