Julia

Julia – Hanneke Joosten

Julia

Julia

Published: 6/NaN/2018

ISBN: 9789492495433

Hanneke Joosten schrijft in haar boek over haar dochter Julia, die 19 jaar oud is als zij in een psychose belandt en als gevolg daarvan in meerdere gesloten GGZ-klinieken terechtkomt. Er wordt in de klinieken de vermoedelijke diagnose schizofrenie gesteld en aan de hand van die diagnose wordt de bijbehorende richtlijn gevolgd op medicamenteus gebied.

Hanneke ziet haar dochter in de klinieken steeds verder afglijden in plaats van haar beter te zien worden en is vastberaden dit niet te laten gebeuren. Ze loopt alleen constant tegen muren aan, omdat de psychiaters uiteindelijk beslissen over de behandeling en weinig gehoor geven aan haar bezorgdheden of suggesties.

Waar Hanneke zich het meeste zorgen over maakt is de onduidelijkheid over de diagnose, de medicatie waarvan ze ziet dat het haar dochter geen goed doet en de ongezonde leefstijl en leefomgeving binnen de klinieken. Ze pleit onder andere voor een medicatie-afbouw, een voedingsintolerantie-test, een autisme-onderzoek, structuur, gezonde voeding en verbeterde leefomstandigheden.

Zet aan het denken

Het boek zet je aan het denken. Psychiaters lijken zich soms vast te houden aan vermoedelijke diagnoses en de daarbij horende protocollen en richtlijnen. Het boek laat zien dat zij weinig bereid zijn om hiervan af te wijken, zelfs als medicatie niet of averechts werkt. In het boek laat één van de psychiaters zelfs weten dat zij verplicht is om te behandelen met medicijnen, omdat Julia’s verblijf anders niet vergoed wordt. Er werd geconstateerd dat Julia zonder medicatie niet slechter ging functioneren dan mét medicatie, maar om deze reden werd er toch weer voor een medicatie-opbouw gekozen, met alle gevolgen van dien.

Julia zou niet kunnen slapen zonder slaapmedicatie en deze werd dan ook standaard elke avond toegediend. Echter wanneer Julia thuis logeerde en haar moeder deze medicatie mee kreeg, sliep Julia prima zonder. Omdat zij in de kliniek niet zonder deze medicatie kon, brengt dat vraagtekens met zich mee. Het slaapprobleem zou dus in dat geval niet aan Julia’s psychiatrisch ziektebeeld liggen, maar aan de leefomgeving van de kliniek.

Verder waren de psychiaters in dit boek onzeker over haar diagnose, maar desondanks niet bereid tot verder onderzoek. Achteraf gezien is dat ontzettend jammer, want dat had Julia een hoop ellende bespaard. Gelukkig liet Hanneke haar dochter niet los. Ze heeft ze zich niet uit het veld laten slaan, waardoor Julia nu uiteindelijk toch gerichter geholpen kan worden.

Makkelijk leesbaar

Het boek is makkelijk leesbaar, doordat het is geschreven in dagboekstijl. Je leest per datum een kort verslag van wat er zich op die dag heeft afgespeeld. Hanneke schrijft afwisselend over Julia en over haar gezinsleven. Doordat het korte stukjes zijn en het afwisselend is, is het niet moeilijk om je aandacht erbij te houden. Omdat het in dagboekstijl geschreven is heb je soms wel het idee dat je steeds dezelfde informatie leest en er niets nieuws gebeurt. Dat maakt het boek voor mij soms ook een beetje langdradig.

Een boek dat vraagt om verandering

Ik denk dat in dit boek heel duidelijk wordt wat een tunnelvisie bij hulpverleners voor gevolgen kan hebben voor patiënten. Dit verhaal gaat over Julia, maar ik weet zeker dat er meer mensen zijn zoals Julia. Mensen met een verkeerde diagnose en daarmee ook verkeerde medicijnen. Ik denk ook dat er meer mensen zijn die in klinieken verblijven waar de omstandigheden een stuk beter zouden kunnen zijn. In dat opzicht is dit een boek dat vraagt om een algemene verandering binnen GGZ-klinieken. Ik hoop dat Julia’s verhaal hiertoe zal leiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je dit boek ook gelezen? Beoordeel het boek:

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.