Raket naar herstel

Nooit had ik gedacht dat ik blij zou zijn op het moment dat ik de diagnose ‘depressie’ kreeg. Toch voelde ik mij er op een bepaalde manier blij over. Blij en opgelucht. Eindelijk een verklaring voor de diepe somberheid waar ik langzaam in was gezakt. Eindelijk een verklaring voor het feit dat de vele ballen, die ik normaal vrij gemakkelijk in de lucht hield, nu één voor één uit mijn handen dreigden te vallen. Een verklaring voor mijn vermijdingsgedrag, voor mijn toch wat extreme frustratie.

Tegelijkertijd voelde het krijgen van een diagnose als een raket naar herstel. Nu kon ik eindelijk aan de slag om mijn frustratie te verminderen en mijn leven weer op de rit te krijgen. Niets bleek minder waar. Een diagnose is geen raket naar herstel. Een diagnose geeft je een handleiding gevuld met duidelijkere en vagere omschrijvingen voor het bouwen van je eigen raket. Sommige pagina’s in de handleiding zijn nog leeg. Die mag je zelf vullen. Niemand kent je immers beter dan jijzelf. Niemand dan jijzelf weet beter wat jij nodig hebt voor de bouw van jouw raket. Moet je die raket helemaal alleen bouwen? Nee, zeker niet. Je mag hulp in roepen van wie je maar wilt. De één zal zijn raket sneller bouwen dan de ander. Dat mag, het is jouw raket.

Hoe het met mijn raket gaat? Er wordt hard aan gewerkt. Een prognose wanneer hij klaar is kan ik niet geven. Eén ding weet ik wel: op een dag vlieg ik.

5 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.