Raak jij weleens tijd kwijt?

Hoe kan je iets weten, als je het ben vergeten? Hoe kan je het je herinneren, als je het niet kan onthouden? Deze vragen zitten sinds vorige week in mijn hoofd, toen mijn behandelaar een richting op ging die ik niet eerder op ben gegaan tijdens therapie. Hij vroeg of ik weleens tijd kwijtraak. Ik vroeg meteen hoe je dat kan weten als je je het niet kan herinneren.

Al snel begonnen de vragen te komen over wat ik vandaag allemaal gedaan had en of ik het mij nog herinnerde. Hoe ik was opgestaan, wat ik had gedronken en eventueel gekocht had in het verleden. Het is niet dat ik het niet kon beantwoorden, want ik wist het, althans dat denk ik. Met mijn verstand kon ik beredeneren hoe laat ik was opgestaan, want ik zet de wekker altijd op dezelfde tijd. Ook kon ik wel weten dat ik de kleding had gekocht die in mijn kast ligt, anders lag het daar niet, maar is iets kunnen beredeneren hetzelfde als het je herinneren? Ik kwam erachter dat dit niet hetzelfde is en dat ik dus ‘gaten’ in mijn geheugen heb.

Sinds die dag probeer ik het te signaleren, wanneer ik tijd ‘kwijtraak’ en dat is moeilijker dan ik dacht, want hoe vind je iets dat zoek is? Hoe herinner je je iets en hoe kan je iets weten, als je het bent vergeten?

Het zijn nooit grote ‘gaten’ naar mijn idee, maar ik heb er eerder nooit bij stilgestaan. Als ik naar de supermarkt ga en vergeet wat ik moest kopen en daardoor niet met alles wat ik nodig heb terug kom, doe ik daar nooit moeilijk over want ik kan het de volgende dag alsnog kopen.

Ik gaf de schuld aan mijn ‘karakter’. Ik ben nu eenmaal ‘chaotisch’ of ‘warrig’. Het zijn vaak zulke kleine momenten dat ik er nooit aandacht aan heb besteed en waarvan ik nooit had gedacht dat het echt een ‘symptoom’ was. Dat het ergens bij hoorde. Dat het één van de symptomen is die weer bij een diagnose zou kunnen horen. Het hele idee beangstigt mij en de spanning schiet naar mijn keel op zulke momenten.

Wat nou als ik echt tijd kwijtraak op een dag en het mij niet meer herinner? Mijn hele leven wil ik al controle hebben over alles en iedereen, maar als ik echt tijd kwijtraak heb ik dan nog wel controle? Het ergste op de wereld vind ik controle kwijtraken, want dan voel ik mij machteloos.

Gelukkig is er nog geen diagnose uit gekomen en kan ik eerst onderzoeken of ik daadwerkelijk tijd kwijtraak en dan wissel van persoonlijkheid. Voor nu werken de lijstjes die ik maak en de ‘gewoontes’ die ik mezelf heb aangeleerd heel goed en die zorgen ervoor dat ik mij prima red in het dagelijks leven.

3 Comments

    1. Daar heb je helemaal gelijk in en dat denk ik zelf ook. De reden waarom het bij mij ter sprake komt in mijn behandeling, is om dat ze willen kijken of ik ook van persoonlijkheid dan wissel. Ik richt mijzelf op de ‘kleine momenten’ dat ik tijd kwijt raak, want meer is nog te ‘eng.’ Maar soms iets vergeten, is complete normaal vind ik!

  1. Ben je vaak gespannen/angstig? Dat kan er ook mee te maken hebben. Dan ervaar je ‘kleine’ dissociaties – die overigens net zo vervelend zijn, maar dat helpt je misschien een beetje tegen de angst voor een nieuwe, grotere diagnose.. Ben wel benieuwd wat er nu uitgekomen is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.