Hallo, ik ben een mens

Hallo, ik ben een mens

Men vindt mij leuk. Sociaal, spontaan, er zijn zelfs mensen die mij open noemen. Dat betekent dat ik geslaagd ben als kameleon. Een knikkende kameleon, aangepast naar de situatie. Maar ik wil geen kameleon zijn, ik wil er zijn. In

Wie ben ik?

De draden om mijn hart

Ik moet een persoonlijk plan inleveren voor de aanvraag voor dagbesteding. Het onderdeel persoonsgegevens is prima te doen… Maar dan. Ik loop helemaal vast op de vraag: ‘Wie ben ik?’ Ik kan wel janken, of nee, dat kan ik niet.

Mag ik het stigma wissen?

Mag ik het stigma wissen?

Ik wil de vooroordelen over mijn labels wissen. Rond mijn CPTSS valt het stigmatiseren mee in verhouding tot de rest. Dat is best erg, want ik heb last van stigma rond al mijn labels. Vaak is het vanuit onbegrip, mensen

Wat doe je dan nog meer?

Wat doe je dan nog meer?

Afgelopen weekend had ik afgesproken met iemand om een koffietje te gaan drinken. Aanvankelijk begon het gezellig en hadden we het over hoe het leven ervoor stond, iets waar ik over het algemeen vrij open over ben. We praatten over

de generatie DSM

De ‘Generatie DSM’

Ik hoor het mensen zo vaak zeggen: “Vroeger had daar toch ook niemand last van? Het lijkt wel of het in de mode is. Vroeger was je gewoon een beetje druk of dromerig.” Klopt! Ik was beide en op 35-jarige

Waar is het misgegaan?

Waar is het misgegaan?

Waar is het onlangs weer misgegaan? Waar ben ik over gestruikeld? Wat heeft mij plat op mijn muil doen gaan? En waarom sta ik niet op? Deze vragen schieten de afgelopen tijd regelmatig door mijn hoofd. Ik was zo op