Blogs over psychische klachten

Trots dat ik in therapie ben

Vorige week was de laatste afspraak bij mijn therapeuten waar ik twee jaar ben geweest. In verband met een nieuwe diagnose ben ik voor behandeling overgestapt naar een andere zorgaanbieder. Gelukkig gaat het ondertussen ook veel beter met mij, waardoor het afscheid een positieve noot had.  Het was een heel mooi en ontroerend gesprek. Aan het einde zei de psycholoog: “We hebben iets voor je.” Ik was helemaal verrast! Ze reikte me een pakketje aan. […]

Verder lezen

Ik ben onzichtbaar ziek

Het was als een lange donkere storm op zee. Ik verdronk geregeld onder de klotsende golven. Ik voelde me naar de bodem gezogen worden. Het vroeg een topprestatie om boven te blijven drijven. Toch deed ik het elke dag. Onder het oog van iedereen, iedereen die mij zo ‘normaal’ vond. Ik was fysiek zwaar ziek, maar niemand kon me zeggen waaraan ik leed. Op mijn vijftiende begon het. Tien jaar later was er nog niks veranderd. […]

Verder lezen

Hoe voelt het voor jou?

Ruim drie jaar geleden startten we dsmmeisjes om een podium te creëren voor anderen om te vertellen hoe psychische klachten voelen, maar ‘stiekem’ was het voor mezelf ook een fijn podium. Ik ging zelf namelijk ook door hele zware tijden en het schrijvend op een rijtje zetten van wat ik meemaakte en vervolgens ervaren dat mensen dat ook nog echt begrepen, hoe eenzaam en ongrijpbaar mijn ‘strijd’ ook voelde, heeft me enorm veel gebracht. In die […]

Verder lezen

Impact van de coronacrisis

Gaat de (halve) Heuvellandmarathon door of niet? Dat was mijn grote vraag. 15 maart stond al heel lang in mijn agenda. Mijn stemming was al weken slecht, ik was moe door alle slapeloze nachten. Ik keek er niet naar uit, zag er juist tegenop. Niet zozeer tegen het rennen, al zou dat zwaar worden. Ik had te weinig kilometers kunnen trainen, ik was nog geblesseerd, maar ik zou gaan starten en ik zou gaan finishen. […]

Verder lezen

Zij kan mij kapot maken

Ze kent me al een tijd, ziet me vaker dan de meeste vriendinnen. Als we elkaar spreken, gaan we de diepte in. Ze kent mijn grootste geheimen, mijn diepste verlangens. De pijn die ik had en nog doorsta en de angsten die daarmee gekomen zijn, hebben we besproken. Na al die tijd weet ze wat mijn hobby’s en interesses zijn, mijn gewoontes en mijn gevoeligheden. Ze zal nooit bewust iets doen om mij te kwetsen.  […]

Verder lezen

Het gaat redelijk, denk ik…

Ik vind het altijd al moeilijk het juiste antwoord te vinden wanneer iemand mij vraagt hoe het gaat. Waar baseer je dat nou eigenlijk op? Ik probeer dan meestal na te gaan waarom iemand ernaar vraagt; is het iemand die ik vertrouw, iemand waarvan ik weet dat diegene me graag wil helpen? Of wordt het vooral uit beleefdheid gevraagd? Afhankelijk van hoe ik de persoon ken en hoe ik daar tegenover sta, denk ik wel […]

Verder lezen

Ik heb contact gemaakt

Ik ben op mijn kamer, ik zit op mijn bed, ik kijk om me heen. Ik start mijn laptop op, open mijn mail. Geen nieuwe mails. Ik open Facebook en scrol gedachteloos. Ik voel me leeg. Ik zet Netflix aan, zet iets op wat ik al heel vaak gekeken heb. Ik kijk weer rond in mijn kamer. Ik denk: ‘Ik ben alleen’. Ik ben alleen en ik zucht. Ik had gehoopt dat ik me nooit […]

Verder lezen

Verdriet om afscheid van mijn behandelaar

In maart 2018 nam ik afscheid van mijn (toenmalige) behandelaar. Dat is nu dus twee jaar geleden. Met periodes heb ik er nog verdriet om en moet ik huilen. Rond het afscheid liet ik verschillende kanten zien van wat dit allemaal met mij deed. Variërend van zeer onredelijke tot aardige teksten. Die desbetreffende behandelaar zei ook dat de verschillende kanten er mogen zijn. Ik wil een paar kanten uitlichten om te laten zien waar ik […]

Verder lezen

Dansen in het gras

Ik heb lang gedacht dat alles goed zou zijn als ik eenmaal volwassen zou zijn, als ik het perfecte plaatje bezat. Dan zou ik geen last meer zou hebben van die nare stemmetjes in mijn hoofd. Dan zou het niet meer uitmaken wat anderen van mij vinden. Ik dacht dat ik tevreden zou zijn, trots, en dat daarmee de kous af was. Een soort start voor het echte leven. Ik heb immers hard gewerkt om […]

Verder lezen

Ik moest heel veel van mezelf

Toen ik begin 20 was, had ik een strategie uitgedacht over hoe ik het beste mijn leven moest leiden en hoe ik het beste kon herstellen van mijn psychische problemen. Ik kwam onder behandeling bij mijn toenmalige behandelaar en ik wilde op alles perfect reageren. Ik mocht van mezelf niet even wegkijken als ik onzeker was, want als ik dat wel zou doen, konden het weleens ontwijkende persoonlijkheidstrekken zijn. Ook moest ik van mezelf, mezelf […]

Verder lezen

Op zoek naar zelfliefde

Ik heb het altijd al moeilijk gevonden om lief voor mezelf te zijn, maar door alles wat ik heb meegemaakt verloor ik ook het laatste beetje respect naar mezelf. Het leven werd hierdoor alleen maar moeilijker. Uiteindelijk werd ik zelfs depressief door mijn eigen gedachtes en gevoelens over mezelf. Ik wist dat deze dingen mij naar beneden haalden, maar dat het uiteindelijk zoveel impact op mijn leven had weet ik pas sinds kort. Ik begin […]

Verder lezen

Moeder zijn met een psychische diagnose

Al de stemmetjes in mijn hoofd blijven maar schreeuwen dat ik niet goed genoeg ben. Maar daar was ik inmiddels wel aan gewend. Nu zijn er ook die stemmetjes die me beschuldigen dat ik mijn kind al heb verpest en alleen maar verder kan verpesten. Al de verschillende meningen om mij heen, alle goede intenties. Ze zorgen er vooral voor dat ik zo moedeloos word, want hoe kan ik mijn kind ooit zonder trauma’s grootbrengen? […]

Verder lezen

Waarom luisterde jij niet naar mij?

Jij, waarom luisterde jij niet naar mij? Ik vertelde jou over mijn lijden, over mijn trauma’s, over nachtmerries en herbelevingen, over dat ik geen hap meer door mijn keel kreeg. Maar je luisterde niet naar mij. Je vond me te theatraal, narcistisch, afhankelijk, ontwijkend, manipulatief, depressief.Ik moest me maar anders leren opstellen. Anders leren denken.  Jij, waarom luisterde jij niet naar mij?Ik vertelde jou over mijn eetstoornis, over hoe bang ik was, hoe ik niet […]

Verder lezen

Neem me nou alsjeblieft op!

Ik dacht dat ik beter was en alles aan kon, maar het bleek niet zo te zijn. Ik overwerkte mezelf compleet en kwam in een ernstige crisis. Het was alsof er plots een luik onder mij open ging en ik maar bleef vallen. De suïcidale gedachtes waar ik al jaren last van had, werden meer dan gedachtes. Mijn behandelteam stond voor me klaar en ving me op. Crisisplan, nooit alleen zijn, een beveiligd huis, elke […]

Verder lezen

Griep

Ik lag in bed met gloeiende wangen, hoofdpijn en algehele malaise. Er waren helemaal geen prikkels en dat was meteen het enige voordeel ook. Het leek verdacht veel op griep. Dat was honderd jaar geleden, dus ik kon moeilijk klagen. Maar ik klaagde wel, want waarom begon het precies op mijn verjaardag? Terwijl ik de dag had gereserveerd voor leuke activiteiten met mijn man, zoals naar de film en uit eten? Net nu het voor […]

Verder lezen