Blogs over psychische klachten

Vertrouwen

Vertrouwen is een wonderlijk fenomeen. De Van Dale beschrijft het als geloven in iemands goede trouw en eerlijkheid, maar wanneer doe je dat? Wanneer durf je die dingen te geven aan een ander, waarbij je weet dat ze gruwelijk tegen je gebruikt kunnen worden? Mijn vertrouwen in mensen is over het algemeen niet zo groot. Ik heb een pestverleden, waarbij de volwassenen het niet voor mij konden en/of wilden opnemen. Ik had wel vriendschappen, maar […]

Verder lezen

Je bent mijn grootste ergernis omdat ik van je hou

Ik haat de manier waarop je kauwt. Het walgelijke geluid als je doorslikt gaat door merg en been. Je ademt veel te hard. Waarom nies je niet gewoon normaal? Heel je aanwezigheid maakt te veel kabaal. Waarom kijk je me zo aan? Ik kan je niet uitstaan! Je haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik krimp ineen om de kleinste dingetjes. Ergens weet ik dat het nergens op slaat, want wat kan jij […]

Verder lezen

Het leven na een gedwongen opname

In deze blog gaat het over suïcidaliteit en een heftige opname. Zorg goed voor jezelf en lees deze blog niet als dit mogelijk te triggerend voor je is. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Opeens ben ik weer thuis na een gedwongen opname. Het voelt alsof alles wat eerst zo normaal was een hele nieuwe betekenis heeft gekregen. Mijn wereld […]

Verder lezen

Ik voel me gek

Even tussen jou en mij: voel jij je ook niet soms gek, gestoord of nog erger doordat je misschien al jarenlang meeloopt in de ggz? En het je desondanks na al die jaren nog steeds niet alleen lukt? Ik ben een kei geworden om mezelf hierover te veroordelen. ‘Gestoord in het kwadraat’ was mijn laatste mening over mijn eigen gesteldheid. Maar waarom toch steeds die zelfveroordeling?! Tijdens een van mijn sessies met de therapeut merkte deze […]

Verder lezen

Ik heb CPTSS

Verlamd van angst ga ik door het leven. Een meisje dat ondertussen een volwassen vrouw geworden is. Maar zo voel ik me niet. Ik voel me een meisje dat op zoek is naar liefde en bescherming. Naar bevestiging van mijn bestaan. Ik wil vastgehouden worden en nooit meer losgelaten. Dat meisje durft niet volwassen te zijn en verantwoordelijk te zijn voor zichzelf. Daarom heeft ze hoge muren om haar hart gebouwd ter bescherming tegen pijn […]

Verder lezen

Trots dat ik in therapie ben

Vorige week was de laatste afspraak bij mijn therapeuten waar ik twee jaar ben geweest. In verband met een nieuwe diagnose ben ik voor behandeling overgestapt naar een andere zorgaanbieder. Gelukkig gaat het ondertussen ook veel beter met mij, waardoor het afscheid een positieve noot had.  Het was een heel mooi en ontroerend gesprek. Aan het einde zei de psycholoog: “We hebben iets voor je.” Ik was helemaal verrast! Ze reikte me een pakketje aan. […]

Verder lezen

Ik ben onzichtbaar ziek

Het was als een lange donkere storm op zee. Ik verdronk geregeld onder de klotsende golven. Ik voelde me naar de bodem gezogen worden. Het vroeg een topprestatie om boven te blijven drijven. Toch deed ik het elke dag. Onder het oog van iedereen, iedereen die mij zo ‘normaal’ vond. Ik was fysiek zwaar ziek, maar niemand kon me zeggen waaraan ik leed. Op mijn vijftiende begon het. Tien jaar later was er nog niks veranderd. […]

Verder lezen

Hoe voelt het voor jou?

Ruim drie jaar geleden startten we dsmmeisjes om een podium te creëren voor anderen om te vertellen hoe psychische klachten voelen, maar ‘stiekem’ was het voor mezelf ook een fijn podium. Ik ging zelf namelijk ook door hele zware tijden en het schrijvend op een rijtje zetten van wat ik meemaakte en vervolgens ervaren dat mensen dat ook nog echt begrepen, hoe eenzaam en ongrijpbaar mijn ‘strijd’ ook voelde, heeft me enorm veel gebracht. In die […]

Verder lezen

Impact van de coronacrisis

Gaat de (halve) Heuvellandmarathon door of niet? Dat was mijn grote vraag. 15 maart stond al heel lang in mijn agenda. Mijn stemming was al weken slecht, ik was moe door alle slapeloze nachten. Ik keek er niet naar uit, zag er juist tegenop. Niet zozeer tegen het rennen, al zou dat zwaar worden. Ik had te weinig kilometers kunnen trainen, ik was nog geblesseerd, maar ik zou gaan starten en ik zou gaan finishen. […]

Verder lezen

Zij kan mij kapot maken

Ze kent me al een tijd, ziet me vaker dan de meeste vriendinnen. Als we elkaar spreken, gaan we de diepte in. Ze kent mijn grootste geheimen, mijn diepste verlangens. De pijn die ik had en nog doorsta en de angsten die daarmee gekomen zijn, hebben we besproken. Na al die tijd weet ze wat mijn hobby’s en interesses zijn, mijn gewoontes en mijn gevoeligheden. Ze zal nooit bewust iets doen om mij te kwetsen.  […]

Verder lezen

Het gaat redelijk, denk ik…

Ik vind het altijd al moeilijk het juiste antwoord te vinden wanneer iemand mij vraagt hoe het gaat. Waar baseer je dat nou eigenlijk op? Ik probeer dan meestal na te gaan waarom iemand ernaar vraagt; is het iemand die ik vertrouw, iemand waarvan ik weet dat diegene me graag wil helpen? Of wordt het vooral uit beleefdheid gevraagd? Afhankelijk van hoe ik de persoon ken en hoe ik daar tegenover sta, denk ik wel […]

Verder lezen

Verdriet om afscheid van mijn behandelaar

In maart 2018 nam ik afscheid van mijn (toenmalige) behandelaar. Dat is nu dus twee jaar geleden. Met periodes heb ik er nog verdriet om en moet ik huilen. Rond het afscheid liet ik verschillende kanten zien van wat dit allemaal met mij deed. Variërend van zeer onredelijke tot aardige teksten. Die desbetreffende behandelaar zei ook dat de verschillende kanten er mogen zijn. Ik wil een paar kanten uitlichten om te laten zien waar ik […]

Verder lezen

Dansen in het gras

Ik heb lang gedacht dat alles goed zou zijn als ik eenmaal volwassen zou zijn, als ik het perfecte plaatje bezat. Dan zou ik geen last meer zou hebben van die nare stemmetjes in mijn hoofd. Dan zou het niet meer uitmaken wat anderen van mij vinden. Ik dacht dat ik tevreden zou zijn, trots, en dat daarmee de kous af was. Een soort start voor het echte leven. Ik heb immers hard gewerkt om […]

Verder lezen

Ik moest heel veel van mezelf

Toen ik begin 20 was, had ik een strategie uitgedacht over hoe ik het beste mijn leven moest leiden en hoe ik het beste kon herstellen van mijn psychische problemen. Ik kwam onder behandeling bij mijn toenmalige behandelaar en ik wilde op alles perfect reageren. Ik mocht van mezelf niet even wegkijken als ik onzeker was, want als ik dat wel zou doen, konden het weleens ontwijkende persoonlijkheidstrekken zijn. Ook moest ik van mezelf, mezelf […]

Verder lezen