Blogs over psychische klachten

Grenzen stellen

My life is going on, dit nummer draaide ik vlak nadat ik mijn diagnose kreeg. Was het maar zo simpel, je leven oppakken en doorgaan. Te vaak heb ik dit moeten doen. Ik vergelijk het een beetje met bergbeklimmen. Vol goede moed begin je aan je tocht, eenmaal onderweg lijkt de weg naar boven steeds langer in plaats van korter. Het pad naar boven bestaat uit kleine hobbels, zoals in mijn geval concentratieproblemen, stemmingswisselingen, angst, […]

Verder lezen

Bedoelen ze dit met voelen?

“Ga eens naar je benen, wat voel je daar?” Niks? Benen? Hoe voelen benen? Wat moet ik voelen? “En als je de spieren in je benen aanspant, hoe voelt dat dan?” Geen idee? Niet anders dan als ik ze ontspan? Hoe voelt spanning? En hoe voelt ontspanning? Zit daar wel verschil tussen? Ik doe het fout of niet? Help! Ik doe het fout. Ik voel niks… Nu weet ik heel goed wat ik voel. Angst. […]

Verder lezen

Hoop, vertrouwen en een beetje geloof

Een dag als vele andere, maar met lood in m’n schoenen vertrek ik deze morgen van huis. Gewapend met woorden en voldoende moed om m’n tranen te bedwingen. Al vele jaren loop ik vast in de verwarrende wereld van de geestelijke gezondheidszorg. In het begin niet erkend, later gelabeld en in een hokje geplaatst en compleet verloren in een enorm onpersoonlijke ‘zorg’ fabriek. Vandaag was de dag…. een zoveelste poging.Er werd de tijd genomen, er […]

Verder lezen

Hulp uitstellen

Jarenlang heb ik het uitgesteld om contact op te nemen met een hulpverlener voor mijn mentale problemen. Dit komt doordat ik eigenlijk tegen het gehele proces op zag. Het leek mij zo’n ongelofelijk grote stap om naar de huisarts te gaan, mijn verhaal te doen, een doorverwijzing te vragen, te zoeken naar een geschikte hulpverlener (hoe weet ik überhaupt welke hulpverlener geschikt is voor mij?), de ongelofelijk lange wachttijden (misschien klikt het niet tussen de psychotherapeut […]

Verder lezen

Verlangen naar een opname

Ik ben talloze keren opgenomen geweest bij de ggz. Ik heb nare ervaringen over gehouden aan de opnames, waar ik nu niet op in zal gaan. Maar soms zijn opnames ook erg fijn geweest. Dit durfde ik eerst niet toe te geven aan mezelf en aan anderen, maar dat probeer ik nu wel. Over het fijne van opnames wil ik vandaag wat meer vertellen. Altijd iemand voor je klaar Het fijne aan opnames vind ik […]

Verder lezen

Vertrouwen

Vertrouwen is een wonderlijk fenomeen. De Van Dale beschrijft het als geloven in iemands goede trouw en eerlijkheid, maar wanneer doe je dat? Wanneer durf je die dingen te geven aan een ander, waarbij je weet dat ze gruwelijk tegen je gebruikt kunnen worden? Mijn vertrouwen in mensen is over het algemeen niet zo groot. Ik heb een pestverleden, waarbij de volwassenen het niet voor mij konden en/of wilden opnemen. Ik had wel vriendschappen, maar […]

Verder lezen

Je bent mijn grootste ergernis omdat ik van je hou

Ik haat de manier waarop je kauwt. Het walgelijke geluid als je doorslikt gaat door merg en been. Je ademt veel te hard. Waarom nies je niet gewoon normaal? Heel je aanwezigheid maakt te veel kabaal. Waarom kijk je me zo aan? Ik kan je niet uitstaan! Je haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik krimp ineen om de kleinste dingetjes. Ergens weet ik dat het nergens op slaat, want wat kan jij […]

Verder lezen

Het leven na een gedwongen opname

In deze blog gaat het over suïcidaliteit en een heftige opname. Zorg goed voor jezelf en lees deze blog niet als dit mogelijk te triggerend voor je is. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Opeens ben ik weer thuis na een gedwongen opname. Het voelt alsof alles wat eerst zo normaal was een hele nieuwe betekenis heeft gekregen. Mijn wereld […]

Verder lezen

Ik voel me gek

Even tussen jou en mij: voel jij je ook niet soms gek, gestoord of nog erger doordat je misschien al jarenlang meeloopt in de ggz? En het je desondanks na al die jaren nog steeds niet alleen lukt? Ik ben een kei geworden om mezelf hierover te veroordelen. ‘Gestoord in het kwadraat’ was mijn laatste mening over mijn eigen gesteldheid. Maar waarom toch steeds die zelfveroordeling?! Tijdens een van mijn sessies met de therapeut merkte deze […]

Verder lezen

Ik heb CPTSS

Verlamd van angst ga ik door het leven. Een meisje dat ondertussen een volwassen vrouw geworden is. Maar zo voel ik me niet. Ik voel me een meisje dat op zoek is naar liefde en bescherming. Naar bevestiging van mijn bestaan. Ik wil vastgehouden worden en nooit meer losgelaten. Dat meisje durft niet volwassen te zijn en verantwoordelijk te zijn voor zichzelf. Daarom heeft ze hoge muren om haar hart gebouwd ter bescherming tegen pijn […]

Verder lezen

Trots dat ik in therapie ben

Vorige week was de laatste afspraak bij mijn therapeuten waar ik twee jaar ben geweest. In verband met een nieuwe diagnose ben ik voor behandeling overgestapt naar een andere zorgaanbieder. Gelukkig gaat het ondertussen ook veel beter met mij, waardoor het afscheid een positieve noot had.  Het was een heel mooi en ontroerend gesprek. Aan het einde zei de psycholoog: “We hebben iets voor je.” Ik was helemaal verrast! Ze reikte me een pakketje aan. […]

Verder lezen

Ik ben onzichtbaar ziek

Het was als een lange donkere storm op zee. Ik verdronk geregeld onder de klotsende golven. Ik voelde me naar de bodem gezogen worden. Het vroeg een topprestatie om boven te blijven drijven. Toch deed ik het elke dag. Onder het oog van iedereen, iedereen die mij zo ‘normaal’ vond. Ik was fysiek zwaar ziek, maar niemand kon me zeggen waaraan ik leed. Op mijn vijftiende begon het. Tien jaar later was er nog niks veranderd. […]

Verder lezen

Hoe voelt het voor jou?

Ruim drie jaar geleden startten we dsmmeisjes om een podium te creëren voor anderen om te vertellen hoe psychische klachten voelen, maar ‘stiekem’ was het voor mezelf ook een fijn podium. Ik ging zelf namelijk ook door hele zware tijden en het schrijvend op een rijtje zetten van wat ik meemaakte en vervolgens ervaren dat mensen dat ook nog echt begrepen, hoe eenzaam en ongrijpbaar mijn ‘strijd’ ook voelde, heeft me enorm veel gebracht. In die […]

Verder lezen

Impact van de coronacrisis

Gaat de (halve) Heuvellandmarathon door of niet? Dat was mijn grote vraag. 15 maart stond al heel lang in mijn agenda. Mijn stemming was al weken slecht, ik was moe door alle slapeloze nachten. Ik keek er niet naar uit, zag er juist tegenop. Niet zozeer tegen het rennen, al zou dat zwaar worden. Ik had te weinig kilometers kunnen trainen, ik was nog geblesseerd, maar ik zou gaan starten en ik zou gaan finishen. […]

Verder lezen

Zij kan mij kapot maken

Ze kent me al een tijd, ziet me vaker dan de meeste vriendinnen. Als we elkaar spreken, gaan we de diepte in. Ze kent mijn grootste geheimen, mijn diepste verlangens. De pijn die ik had en nog doorsta en de angsten die daarmee gekomen zijn, hebben we besproken. Na al die tijd weet ze wat mijn hobby’s en interesses zijn, mijn gewoontes en mijn gevoeligheden. Ze zal nooit bewust iets doen om mij te kwetsen.  […]

Verder lezen