Praten helpt

Deze blog gaat over suïcidale gedachten. Heb jij hier zelf ook last van en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie.

Het denken aan de dood. Het niet meer willen leven. Plannen maken. Plannen uitvoeren. Compleet in jezelf gekeerd zijn. Geen besef meer hebben van het ‘normale leven’. Zo ziek zijn dat je niet meer wilt leven. Dit alles is suïcidaliteit. Maar eigenlijk wil vrijwel niemand die suïcidaal is dood. Het is het zoeken naar een uitweg, omdat het leven ondragelijk voor je is geworden. Meestal door psychische ziektes. Het is het willen van rust. Ik hoop in deze blog een kijkje te kunnen geven in het leven van iemand met suïcidale gedachten, om het zo bespreekbaar te maken. Praten over de dood kan echt helpen, hoe moeilijk het ook is.

Zelf ben ik sinds 1,5 jaar gediagnosticeerd met ernstig risicovol suïcidaal gedrag. Daarvoor had ik ook al last van gedachten aan de dood. Ik ben al 7 jaar psychisch ziek en heb onder andere een chronische depressie. Dit maakt dat ik vaak alleen negatief denk en het mij dan niet lukt om lichtpuntjes te zien. Hierdoor ben ik suïcidaal geworden. Precies een jaar geleden deed ik mijn eerste suïcidepoging. Ik heb dit met bijna niemand gedeeld, omdat ik mij er zo ontzettend voor schaam. Hoe kon ik dit doen? Hoe kon ik zo egoïstisch zijn? Mijn ouders zijn al een dochter verloren, hoe kon ik hen dit aan doen? Ik herinner mij er zelf vrij weinig van, maar wat wel in mijn geheugen is gegrift is de ontzettende eenzaamheid die ik voelde. Ik voelde mij zo alleen in mijn problematiek en kon het niet meer aan om te dealen met mijn depressie. Het werd mij gewoonweg allemaal teveel en de enige uitweg die ik zag was rust. Ik moest en zou rust vinden.

Door heel veel therapie te volgen en heel veel gesprekken gevoerd te hebben in klinieken ben ik er nu wel achter dat suïcidale gedachten of uitingen niet egoïstisch zijn. Egocentrisch wel denk ik, want mijn ervaring is dat je je omgeving bijna helemaal vergeet op zulke momenten. Dat is ook meteen de grootste valkuil, denk ik. Maar egoïstisch is echt niet het goede woord. Het uiten van suïcidaliteit of suïcidale gedachten is geen egoïstische keuze, het is een mentale ziekte die je compleet opslokt voor je het zelf door hebt. Denk eens aan het plegen van euthanasie. Dat is voor het grootste deel wel geaccepteerd in Nederland. Je bent zo ziek dat je gewoonweg niet meer kan, je wilt rust, maar eigenlijk wil je niet dood. Je zou het leven aan willen grijpen, maar dan wel zonder ziekte. Ik denk dat dat in grote lijnen is wat iemand wil met suïcidaliteit. Je wilt echte rust van je drukke, negatieve koppie en van de strijd die je continu voert. 

De afgelopen 1,5 jaar heb ik veel in crisis gezeten waarin ik vaak last had van suïcidaliteit. Het greep mij vast en liet mij bijna niet meer los. Gelukkig kreeg ik goede hulp en steun van mijn naasten en de ggz. Nu, 1,5 jaar later, kan ik niet zeggen dat ik vrij ben van de suïcidale gedachten. Ik heb ze nog steeds, maar wel al veel minder. Ik kan wel met heel veel trots zeggen dat ik oprecht blij ben dat ik hier nog sta. Ik ben (nog) niet gelukkig, maar zie wel vaker de lichtpuntjes. Dat geeft mij toch een sprankje hoop. Maar ik moet wel realistisch blijven en ik weet ook dat dit ieder moment om kan slaan door mijn chronische depressie en andere psychische ziektes. Die zijn nog lang niet weg en liggen altijd op de loer. Ik hoop hier in het vervolg beter mee te kunnen dealen, zodat de suïcidaliteit uiteindelijk helemaal weggaat. Het is zo dubbel allemaal. Het ene moment wil ik leven en er echt voor gaan en het andere moment wil ik dood. Ik snap het zelf ook niet. Het is zoals ik al zei een ziekte die je compleet vastgrijpt en opslokt.

Suïcidaliteit is een heel heftig onderwerp. Je praat er niet zomaar over. Toch weet ik uit eigen ervaring dat praten helpt. Je voelt je minder alleen in jouw strijd en kan je hoofd wat leger maken door te praten, door te ventileren. Het kan er oprecht voor zorgen dat iemand met suïcidale gedachten afstapt van zijn/haar plan. Daarom zou ik iedereen met suïcidale gedachten of iedereen die iemand kent met suïcidale gedachten aan willen raden om te praten. Het helpt echt. Wie weet kan jij net het sprankje hoop betekenen voor iemand of voor jezelf. Neem eens een kijkje op de website van 113, de organisatie voor zelfmoordpreventie. Daar kan je veel tips vinden hoe om te gaan met suïcidale gedachtes of hoe om te gaan met iemand in jou omgeving die denkt aan suïcide. Samen kunnen wij op die manier vechten voor een grotere openheid rondom mentale ziektes in Nederland. Iets wat in mijn ogen heel belangrijk is.

Je hoeft niet alles te begrijpen met je hoofd, zolang je het maar snapt met je hart <3

Lees ook:

  • Erover praten helpt toch

    Ik wil graag schrijven over hoe ik tegen het taboe op liep van praten over suïcidale gedachten en hoe er toch over praten mij helpt. Daarvoor neem ik jullie een stuk mee terug de tijd in. Ik was zeventien jaar…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer