Pillenstress

Ik heb stress over heel veel dingen. Of mijn haar goed zit, of mijn broek een beetje slank afkleedt. Of ik al mijn werk af krijg, of mijn downward dog niet te achterlijk is, over alle afspraken die ik heb en of ik daar wel energie voor heb. Eigenlijk over alles. Over één ding wil ik absoluut geen stress hebben: mijn medicijnen.

Als de potjes langzaam leeg beginnen te lopen, wil ik gewoon de huisarts bellen, even langsgaan, een receptje krijgen en de dag erna mijn pillen op kunnen halen. Ging eigenlijk redelijk lang goed. Tot ik half juni weer een rondje pillen ging halen, want doosjes bijna leeg. Wat bleek: een van de medicijnen die ik slik heeft gigantische leveringsproblemen.

Ik dacht dat ik het prima had geregeld

Ik gebruik al een aantal jaar een combinatie van escitalopram, een SSRI die goed werkt tegen depressie en een beetje tegen angst. Met mijn laatste depressie, afgelopen winter, is ook dat middel aangepast waardoor ik in mum van tijd uit de depressie was. Ook gebruik ik bupropion, ook een antidepressivum, maar eentje die volledig anders werkt. Hij doet iets in het adrenaline/ noradrenalinesysteem. Hoe het precies werkt, daar zijn zelfs de knappe koppen nog niet uit, maar hier zijn er geen paniekaanvallen meer. Ik durf gewoon dingen te doen en dus ook gewoon te leven. Het is een soort van lefpilletje.

Deze combinatie is voor mij de meest ideale. Ik heb geen extreme bijwerkingen, ben niet afgevlakt (wat ik op een hogere dosis van een van de twee wel had) en twee pilletjes per dag is echt een prima prijs om te betalen voor het leven wat ik nu heb.

En toen was er een probleem

Het blijkt dat de werkzame stof bupropion niet goed leverbaar is. De medicijnen waar het in gaat, kunnen niet gemaakt en dus ook niet geleverd worden. Resultaat: geen pillen en gigantische stress om nog ergens een doosje vandaan te krijgen. Om het nog lastiger te maken: bupropion is eigenlijk niet te vervangen. Er is geen enkele stof die op dezelfde manier werkt. Om het nog leuker te maken: de medicijnen hebben een gereguleerde afgifte. Als ik het pilletje ‘s morgens slik, geeft hij gedurende de dag kleine beetjes af in plaats van alles in een keer.

Pillen breken is dus uit den boze, er is dan een grote kans op epileptische aanvallen en andere narigheid. Maar de dosis waar ik op zit is ook te hoog om zonder afbouwen mee te stoppen en de dosis die nodig is om mee af te bouwen, is niet te krijgen. Conclusie: probleem op probleem op probleem.

Ik hoop dat het tijdelijk is

Als het goed is, is inmiddels de aanvoer weer mondjesmaat op gang gekomen. Ik heb gelukkig twee potjes meegekregen en kan weer twee maanden vooruit. Ik ben gered. Maar hoe zit het over twee maanden? Zijn ze er dan wel? Of moet ik weer gaan zoeken, boos worden en hopen dat ik weer een paar potjes kan krijgen?

Zoals ik al zei: ik heb vanwege een gegeneraliseerde angststoornis toch al over echt alles dikke vette stress. Stress om mijn medicijnen kan ik er echt niet bij gebruiken.

Lees ook:

  • pexels photo 53300

    Deze blog gaat in op een persoonlijke ervaring met antidepressiva. Op zoek naar objectieve informatie over antidepressiva? Kijk op antidepressiva.nl In deze blogpost wil ik het hebben over medicatie bij een psychische ziekte. Maar ik ga me eerst even voorstellen omdat…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer