Piekeren in de sauna

Het moeilijkste aan naar de sauna gaan is niet het naakt zijn. Sterker nog, er is gek genoeg geen plek op aarde waar je minder bekeken wordt dan daar. Iedereen is naakt, dat is een gegeven. En dat gegeven blijkt opvallend saai.
Nee, het moeilijkste is dat er geen enkele afleiding is van je gedachten. Zolang je in het bubbelbad zit gaat het nog wel en is het enige wat ik denk al snel ‘bubbel bubbel bubbel’. Maar in de sauna zelf is het stil. En toen ging ik me toch een potje lopen nadenken en piekeren. Maar ik had er de tijd voor, dus ging ik er maar eens goed voor zitten. Want ik voelde me al dagen leeg en ongelukkig. Hoe kwam dat?

Er zit leegte in me. Ik heb een tijdje gedacht dat deze weg was. Op het moment dat ik verliefd werd en de vlinders als woestelingen door mijn lichaam fladderden, weet ik nog dat ik tegen de psychiater zei: ‘Dit werkt beter dan antidepressiva.’ Het leven voelde ineens zo makkelijk en simpel. Ik snapte niet waarom ik al die tijd zo moeilijk had gedaan. Ik had echt even het gevoel dat alles opgelost was, kijkend door mijn roze bril. Maar naar verloop van tijd voelde ik dat de leegte er nog steeds zat en dat zelfs een grote liefde niet in staat is om deze te vullen. En dat is kut en confronterend. Dan ga je twijfelen. Gaat het nog wel goed met mijn relatie? Vul ik mijn leven wel op de juiste manier in? Heb ik de juiste keuzes gemaakt? Ik zocht dwangmatig naar errors in mijn huidige leven, iets wat ik actief kon veranderen om me daarna beter te voelen. Het motto niet lullen maar poetsen is wat dat betreft op mijn lijf geschreven.

Ik kwam erachter dat ik iets mis. Ik probeerde het eerst op te vullen met externe dingen. Ik had lopen denken aan studies en cursussen, bezigheden om de tijd te vullen en hopelijk ook mezelf. Maar dit voelde totaal niet helpend of blijmakend. En toen bedacht ik me dat ik niks kan doen tegen die leegte. Deze is namelijk niet extern, maar intern. Ik kan die niet dwangmatig vullen of weg wensen. Het is er en het blijft er. Daar, gezeten bij het haardvuur van de sauna, stond ik even stil. Maar gek genoeg kwam ik daardoor weer in beweging. Ik had mijn leven perfect op orde, er was geen reden tot zorgen of het doorvoeren van plotselinge veranderingen. Ik hoefde helemaal niets. Alleen accepteren dat die leegte er is en misschien nog wel een tijdje blijft. En dat dat weliswaar zwaar is, maar niet erg of bedreigend.

Vandaag voel ik me weer ietsje beter. Het leven staat niet langer stil, want ik sta niet langer meer stil om te staren in die diepe put in mij. Ik beweeg weer en draag die leegte dan maar met me mee. Misschien vind ik ooit een manier om deze te vullen, maar misschien ook niet. Maar actief zoeken hoeft niet. Ik hoef alleen maar te ademen, door te gaan, en open te blijven voor wat er op mijn pad komt. En wie weet zit De Oplossing of een deel daarvan daar dan zomaar tussen.

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.