Blogs over vermijdende persoonlijkheidsstoornis

Catch-22: perfectionistisch én vermijdend

Ik verbaas me vaak over wat ik na bijna twee jaar therapie nog over mezelf kan leren. Ik weet nog goed dat ik na een paar maanden dacht, ‘hoe lang kan ik hier nou nog mee bezig zijn?’ Voor mijn gevoel waren veel klachten al afgenomen en hadden we al zoveel onderwerpen besproken; waar kunnen we het in godesnaam nog over hebben?  Over verrassend veel, blijkbaar. Ik ben zelfs van één keer naar twee keer […]

Verder lezen

Behoefte aan aandacht

Door het schema Emotioneel tekort heb ik een onverzadigbare behoefte aan aandacht als gevolg van emotionele verwaarlozing. Omdat die behoefte onverzadigbaar is, is het nooit goed genoeg. Altijd verlang ik naar meer. Gaat het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Al snel had ik door dat ik meer aandacht krijg als ik de dingen op een bepaalde manier breng. Als ik zeg dat ik me rot voel, reageert men anders dan wanneer ik een scheldwoord gebruik […]

Verder lezen

Relatiecrisis

Ik weet niet of ik het altijd helder zie… Maar wat ik wel weet is dat ik ook geen lieverdje was. Misschien omdat ik terugvocht, maar misschien ook wel omdat hij dat deed.  Wat ik wel weet is dat ik een ommekeer van 180 graden en een beetje heb gemaakt. Van borderline naar vermijdend en beide was niet goed. Ik weet niet wat me het meeste kapot heeft gemaakt, maar ik weet dat Vermijdend de […]

Verder lezen

Ik wil beter worden voor mijn zoon

Ik ben Sanne, ik ben 38 jaar en woon samen met mijn vriend en mijn zoontje van 5 jaar dat gediagnosticeerd is met autisme. Ik ben al jaren in therapie, waaronder schematherapie. Ook heb ik meerdere keren mijn trauma’s proberen aan te pakken. Helaas zijn mijn vermijdingsstrategieën te diep geworteld in mijn systeem. Dit houdt bij mij in dat ik niets voel en ondermijnend gedrag kan vertonen. Ik kan enorm kattig en gemeen zijn als mijn […]

Verder lezen

Emotioneel tekort

AU. Ineens is het er. Het neemt me volledig in beslag. Het zorgt dat ik niet goed na kan denken. Het doet zo’n ontzettende pijn. Zo’n pijn dat ik niets liever wil dan weg ervan. Het voelt ondragelijk. Het overvalt me keer op keer. Als ik in bed lig. Dan krimp ik ineens ineen en maak ik mezelf zo klein mogelijk. Of sta ik in de rij bij de supermarkt en voel ik me intens […]

Verder lezen

Vermijden voor beginners

Welkom bij de cursus ‘vermijden voor beginners’. Dé cursus voor iedereen die graag de dingen eens niet wil aanpakken, maar er graag met een grote boog omheen wil leren lopen. Ik ben Laura, uw cursusleidster voor vandaag en koningin in het vermijden. Om een voorbeeld te geven: ik zou nu mijn hardlooppakje aan moeten trekken en een rondje moeten rennen, maar dat is eng, dus dan schrijf ik maar liever deze cursus. De basis is […]

Verder lezen

Blijf, alsjeblieft

“Je geeft nu op óf je zet nu door!” De paniekerige schreeuw uit mijn mond steekt scherp af bij het zachte geruis van blaadjes en de verlaten bospaden. Maar het maakt me niets uit. Ik doe alles om de tornado vanbinnen rustig te krijgen. Iedereen moet uit mijn buurt gaan, niemand mag meer praten. Laat me met rust; dichtbij komen is verboden, afstand nemen is goed. En toch ook ergens die twijfel, omdat ik in […]

Verder lezen

Bescherm mij

‘Huh? Wat raar, ik dacht dat ze al terug was.’ Met die woorden loopt de verpleegkundige weer weg uit mijn kamer. Langzaam laat ik mijn ingehouden adem los en kan ik een beetje ontspannen. Opgekruld, weggekropen in de kast. Weg van de buitenwereld, in de bescherming van dat kleine hokje. Alles om maar een beetje veiligheid te ervaren, alles om eventjes onzichtbaar te zijn. Het is de tweede dag dat ik voor een time-out ben […]

Verder lezen

Dwalen door de nacht

De klok slaat twaalf uur als ik de deur achter me dicht trek en in het donker van de nacht een sprintje trek om te vluchten voor mijn gedachten. Ik voel me niet veilig bij mezelf. Meestal vind ik mijn afleiding in zingen en Netflix, maar vandaag werkt het allemaal niet. Dus ik ren.Buiten adem kom ik tot stilstand en een beetje beschaamd kijk ik om me heen. Ik hoop dat niemand me gezien heeft. […]

Verder lezen

Het geven en verdragen van kritiek

Een tijdje geleden mocht ik kritiek geven op een voorstel voor een subsidieaanvraag. Ik voelde mij vereerd dat de onderzoeker hierbij aan mij als ervaringsdeskundige dacht. Ik vond het ook vreselijk lastig om kritiek te geven op het voorstel. Nog lastiger daarbij vond ik dat ik de onderzoeker ken. Kritiek heeft voor mij een negatieve lading. Ik las haar mail nog eens terug. Ze vroeg mij om ‘commentaar’ te geven. Het woord ‘commentaar’ klinkt al […]

Verder lezen

Ik blijf vanbinnen een klein meisje

Iedereen had het er over, vanaf het moment dat ik achttien werd. Misschien al wel eerder. Het was tijd voor een eigen huisje, tijd om op eigen benen te staan. Zelfstandig worden en loskomen van mijn ouders. Na jaren therapie was eindelijk erkend dat de thuissituatie niet zou veranderen. Als gevolg daarvan moest ik maar snel onafhankelijk worden, dan zou het vast beter gaan. Na een veel te lange opname ben ik terecht gekomen bij […]

Verder lezen

Ben ik dit echt?

Volgens mij begin ik me langzaam te realiseren dat het niet weg gaat. Dat ik niet beter word, dat ik ermee moet leren leven. Dat ik moet gaan accepteren. Het gaat goed. Ik voel me goed vandaag. Werk was leuk, ik heb veel van mijn lijstje kunnen strepen. Ik had lol met collega’s. Totdat ik thuis kom en mijn vriend drie keer vraagt hoe het gaat. Ik probeer de schijn op te houden. Maar we […]

Verder lezen

Kleine stapjes zijn ook stapjes

Ik volgde een gebarentaalles. Mijn docente onderbrak mij meerdere keren midden in een zin of in mijn verhaal. Dit deed zij om feedback te geven. Nu vind ik feedback niet zo’n probleem, omdat dit mij verder helpt in mijn gebarentaalvaardigheid. Mijn docente had het onderbreken al een aantal keer gedaan. Ik vroeg haar daarom of ze mij niet midden in mijn zin wil onderbreken. Vervolgens ontstond er een discussie, waarin mijn docent geen begrip leek […]

Verder lezen

Als alle bomen neer zijn

Langzaamaan teniet Eigenlijk weet ik al heel lang niet meer wie ik eigenlijk ben. Wat van mij is. Wat mijn basis is. Waar ik energie van krijg en waar ik op leeg loop. Zo lang als dat ik mij kan herinneren, heb ik mij uitgegeven aan anderen. Voldaan aan de verwachtingen van anderen. Geleefd naar de grenzen van anderen. De leegte van anderen opgevuld met iets, wat dan ook, van mijzelf, ondanks mij zelf. Continu […]

Verder lezen

Leren om alleen te durven zijn

Ik lees net een artikel waarin wordt uitgelegd hoe een kind van getraumatiseerde ouders, die traumarealiteit overneemt en dus alles in staat stelt om aan de behoeften en gevoelens van die ouder tegemoet te komen. Dat er daardoor een vals zelf gecreëerd wordt. Eentje dat geheel in dienst staat van gevoelens van anderen. In therapie werk ik eraan om negatieve gevoelens, nadat ik ze voorzichtig heb leren herkennen, nu ook te delen. “Ik ben alleen.” […]

Verder lezen

Vreemde trots

Ik heb nooit zo veel waarde gehecht aan diagnoses, anders dan dat het een mogelijkheid biedt tot communicatie en behandeling. Ik ben wel ‘blij’ dat we de vermijdende persoonlijkheidsstoornis tot hoofddiagnose kunnen bombarderen in plaats van depressie. Mijn psycholoog verhuist van de afdeling depressie naar de afdeling persoonlijkheidsstoornissen. Ik ben enorm dankbaar dat ik met haar mee mag verhuizen. Ik had het (nog) niet aangekund om van psycholoog te veranderen. In het verleden heb ik […]

Verder lezen