regenachtige stad bij nacht

Dwalen door de nacht

De klok slaat twaalf uur als ik de deur achter me dicht trek en in het donker van de nacht een sprintje trek om te vluchten voor mijn gedachten. Ik voel me niet veilig bij mezelf. Meestal vind ik mijn

Brilopboek

Het geven en verdragen van kritiek

Een tijdje geleden mocht ik kritiek geven op een voorstel voor een subsidieaanvraag. Ik voelde mij vereerd dat de onderzoeker hierbij aan mij als ervaringsdeskundige dacht. Ik vond het ook vreselijk lastig om kritiek te geven op het voorstel. Nog

Meisjekijktinspiegel

Ben ik dit echt?

Volgens mij begin ik me langzaam te realiseren dat het niet weg gaat. Dat ik niet beter word, dat ik ermee moet leren leven. Dat ik moet gaan accepteren. Het gaat goed. Ik voel me goed vandaag. Werk was leuk,

Babystapjes

Kleine stapjes zijn ook stapjes

Ik volgde een gebarentaalles. Mijn docente onderbrak mij meerdere keren midden in een zin of in mijn verhaal. Dit deed zij om feedback te geven. Nu vind ik feedback niet zo’n probleem, omdat dit mij verder helpt in mijn gebarentaalvaardigheid.

Bomen

Als alle bomen neer zijn

Langzaamaan teniet Eigenlijk weet ik al heel lang niet meer wie ik eigenlijk ben. Wat van mij is. Wat mijn basis is. Waar ik energie van krijg en waar ik op leeg loop. Zo lang als dat ik mij kan

mens alleen op een rots

Leren om alleen te durven zijn

Ik lees net een artikel waarin wordt uitgelegd hoe een kind van getraumatiseerde ouders, die traumarealiteit overneemt en dus alles in staat stelt om aan de behoeften en gevoelens van die ouder tegemoet te komen. Dat er daardoor een vals

Vreemde trots

Ik heb nooit zo veel waarde gehecht aan diagnoses, anders dan dat het een mogelijkheid biedt tot communicatie en behandeling. Ik ben wel ‘blij’ dat we de vermijdende persoonlijkheidsstoornis tot hoofddiagnose kunnen bombarderen in plaats van depressie. Mijn psycholoog verhuist

Wachtlijsten…

Wachtlijsten. Ontmoedigend en onnodig. Mijn psycholoog stuurt me nu al een tijdje in de richting van groepstherapie. Ondanks dat ik dat ontzettend eng vind, heb ik hier wel over nagedacht en ben ik tot de conclusie gekomen dat het misschien

Cassandra

Cassandra

Nu ik openbaar blog over mijn dagelijks leven en de remmende gedachten die daarbij komen kijken, begin ik een aantal van die gedachten beter te kunnen plaatsten. Eigenlijk de gedachten waar ik het meeste last van heb in het dagelijks

Studiocomplex

Studiocomplex

Deze blog gaat in op automutilatie. Denk aan jezelf en lees deze blog niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van Sensoor.  Een foyer

Een minitraan

Een minitraan

Het komt regelmatig ineens opzetten, een golf van verdriet die niet meer te houden is. Ik duik in elkaar, wil tegen mijn hoofd slaan, wil heel hard janken, maar er komt niets. Of bijna niets. Er komt een minitraan. Een

Nu daddy issues een trend zijn

Nu daddy issues een trend zijn

‘gewoon’ daddy issues Ik hoor het regelmatig om me heen, “oh, die heeft zoooo daddy issues“. Het irriteert me ontzettend, waarom moeten we dit soort dingen labelen? Waarom moet dit een ‘trend’ worden? Schijnbaar bestaat er een type voor daddy

“hoe gaat het met je?”

“Hoe gaat het met je?”

Misschien ken je het wel. Je hebt een niet zo heel fijne dag. Eigenlijk zit je er best wel een beetje doorheen. Juist op die dag krijg je regelmatig de vraag: “hoe gaat het met je?”.  Wat doe je? Zelf

Krijg ik wel een kans?

Krijg ik wel een kans?

De laatste tijd lijkt er zoveel meer openheid te zijn over depressie. Reclames op tv, programma’s, spotjes op het internet, YouTubers die er open over zijn, scholen die er berichten over plaatsen. Maar als je er echt mee te maken

Vijf laura’s

Vijf Laura’s

Denk jij wel eens aan zelfmoord en wil je daar graag met iemand over praten? Neem dan contact op met 113. Afgelopen week hebben Peut en ik kennisgemaakt met vijf verschillende Laura’s. Bange Laura, je-mag-alles-met-me-doen Laura, Laura die zichzelf helemaal

Mijn persoonlijkheidsstoornis

Mijn persoonlijkheidsstoornis

“Zo’n persoonlijkheidsstoornis, wat is dat nou precies?” Ik krijg de vraag regelmatig, maar wat is dat lastig uitleggen zeg. Ik kan keurig de betekenis oplepelen die in alle boeken staat, ik kan het proberen te omschrijven, maar zelfs voor mezelf

Ja, één kans

Ja, één kans

In deze blog wordt ingegaan op zelfbeschadiging. Heb je iemand nodig om mee te praten? Neem dan contact op met MIND Korrelatie of Sensoor. ‘Het gaat goed hoor,’ zeg ik tegen de huisarts. Terwijl ik dit zeg voel ik mijn

Brug met netten aan de zijkant

Vangnetten

Vandaag is zo’n dag dat ik weer ontiegelijk dankbaar ben voor onze huishoudelijke hulp. Ze komt een keer in de twee weken drie uurtjes. Mijn berg was groeide langzaam en meestal is dat een teken dat het niet zo lekker

Grenzeloos

Grenzeloos

Triggers, ze zijn er de hele dag door. Thuis, op mijn werk; ze liggen overal op de loer. Als je even niet oplet, slaan ze toe. Tijdens één van de groepssessies voor schematherapie, die ik jaren geleden voor de eerste

Wegrennend hert

Vermijden

Ik mag niet met ‘ik’ beginnen, dat is egocentrisch. Ik mag niet mijn diagnose benoemen, dan val ik mijn ouders af. Ik mag geen borderliner zijn, dan denken mensen dat ik gevaarlijk ben. Ik mag niet om iets vragen, dan

Leren surfen op hoge golven.

Leren surfen op hoge golven.

Vandaag is zo’n dag. Een dag van trappelen of verzuipen. Een dag dat de golven zo hoog zijn dat zwemmen gewoon simpelweg niet lukt. Ik voel me eenzaam, in de steek gelaten en getriggerd. Ik word weer in de greep

Hoop voor de toekomst

Hoop voor de toekomst

Als je wereld in elkaar stort, gaat het leven wel gewoon door. Voor jou voelt het misschien alsof er geen hoop voor de toekomst is, maar die hoop is er vast wel. Alleen ben ik inmiddels die hoop ook een

Vertellen is eng

Vertellen is eng

Mijn vingers omklemmen de stalen stang van een klimrek. Het lijkt zo hoog. Ik durft niet meer. Het zweet breekt me uit en mijn vingers glijden langzaam los. De navel bloot, de tenen naar beneden. Het kost heel veel kracht

Ruzie-angst

Ruzie-angst

“Zie je wel, zo zorg jij er dus voor dat mensen tegen je gaan liegen!” Zijn woorden slaan in als een bom. Ik moet weg. Weg van hem. En wel zo snel als ik kan. Hij is al precies zoals

Leren vertrouwen

Leren vertrouwen

Afgelopen week had ik een gesprek met mijn psychologe. We hadden het erover waarom het nog zo enorm moeilijk is om mij veilig te voelen bij mensen die lief voor mij zijn. Het is vaak alsof er een soort radar

Wat al dan niet gebeurd is

Een tijdje geleden las ik in een oud dagboek: “Cosmic shoppinglist.” Het lijstje maakte ik op mijn 16e verjaardag en mocht bestaan uit niet-materiële wensen: “Een knuffel.” Ik bedoelde geen knuffelbeertje, maar een gewone alledaagse knuffel van een mens van

(b)angstig sociaal

(B)angstig sociaal

Iedereen die mij kent zou mij omschrijven als een sociaal mens. Ik doe zelfs een studie in de sociale richting. Toch loop ik rond met een groot geheim. Een geheim dat zelfs hulpverleners niet van mij weten, zien of kennen.

Zonder diagnose

Nog even geen diagnose. Dinsdag is de dag dat de stickertjes uitgedeeld gaan worden. Het is zo dubbel. Ik ben al tien jaar hulpverlener en werk met complexe problematiek. En opeens kon ik het niet meer. De koek was op.

pexels photo 230986

Sociale anorexia

In Zuid-Afrika vertelden ze me over ‘addiction’ en ‘connection’. Wat ze me eigenlijk vertelden is dat dit twee tegenpolen waren. Verslaving komt vaak voort uit disconnectie, in actief gebruik zitten is voor mij ook wel hetzelfde als niet in connectie

Twee handen van verschillende mannen grijpen elkaar steunend vast

Delen = verbinding

Delen. Dat woord heb ik nou al zo vaak gehoord in mijn proces. Delen, delen en nog eens delen. Tijdens mijn opname heb ik leren delen. Daarvoor deed ik het soms, maar ik was er gewoon niet zo goed in.

Vrolijk meisje

Vrolijk meisje

Ik ben ongelukkig. Zo, dat is eruit. Deze drie woorden zeggen, schrijven of alleen al denken, voelden maandenlang (misschien wel jarenlang) onmogelijk. Ik dacht dat ik het allemaal wel weer een beetje op een rijtje had: de dood van mijn

pexels photo 262103

De bank is mijn comfortzone

Mijn bank-met-zebraprint is volledig versleten. Ik weet het. Dertien jaar zitten, hangen en liggen en drie verschillende katten met nagels hebben zo hun sporen achtergelaten. Vergeet ook niet de vlekken van de talloze maaltijden op de bank. Rode pastavlekken, wat

img 1292

Rouw met een rauw randje

Mijn lieve papa… Zes maanden geleden ging hij dood. Ik was 21 jaar, 10 maanden en 23 dagen oud. Zolang heb ik dus maar van hem mogen genieten. Ik ben alleen zo stom geweest dat niet voluit te hebben gedaan.

Vermoeidheid

Vermoeidheid

Een angststoornis hebben is zwaar. Het is ontzettend vermoeiend te moeten vechten elke dag weer tegen alle stoornissen en trauma’s. Een uitputtingsslag die bijzonder weinig nut lijkt te hebben. In hoeverre weegt het ‘winnen’ op tegen het toegeven aan het

pexels photo 24105

Depressief?

Afgelopen winter heb ik een monsterdepressie gehad. Zo’n alles verzwelgende somberheid met talloze angstaanvallen dat ik eigenlijk niet meer wilde leven. Of in ieder geval niet meer zo wilde leven. Het moest stoppen. Nu. We zijn een paar maanden verder

surreal 402830 960 720

Ontwijkend en afhankelijk

Een aantal maanden geleden schreef ik voor het eerst een blog over mijn stempeltjes. Ik voelde me namelijk best wel onbegrepen. Mensen kennen het woord persoonlijkheidsstoornis wel, maar vaak wordt er direct gedacht aan borderline. Toen ik een paar jaar