Vertellen is eng

Vertellen is eng

Mijn vingers omklemmen de stalen stang van een klimrek. Het lijkt zo hoog. Ik durft niet meer. Het zweet breekt me uit en mijn vingers glijden langzaam los. De navel bloot, de tenen naar beneden. Het kost heel veel kracht

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en

Oude fotoboeken

Het meisje van vroeger

Ik heb een tijdje niks te doen en ik besluit om oude fotoboeken te bekijken onder het mom van tijddoding. Al na een paar bladzijdes merk ik dat het me veel meer doet dan dat ik verwacht had. Ik kijk

De pijn onder ogen komen

De pijn onder ogen komen

Gisteren had ik therapie. Geen EMDR dit keer, maar wel traumagerelateerde therapie, rescripting. Het was een heftige sessie, waarbij er geen ruimte was voor vermijding. Vermijden is vaak mijn manier om met angsten en met alle pijn van het verleden

Spannend, mijn eerste blog!

Spannend, mijn eerste blog!

Daar zit ik dan, mijn eerste blog te schrijven. Ik vind het super spannend omdat dit de eerste keer is dat ik iets deel over de niet zo vrolijke kant van mezelf, want die kant delen is soms heel moeilijk.

Een waardig afscheid door euthanasie

Een waardig afscheid door euthanasie

‘Elke seconde is een marteling. Ik zit zo gevangen in mijn hoofd. Die demonen die daar zitten, gaan niet meer weg. Ik ben zo opgevreten door mijn psychiatrische aandoeningen dat ik helemaal kapot ben. Ik heb daar tegen gevochten. Op