Blogs over andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis

Acting-out

Helaas ben ik nog niet in staat om therapie te volgen. Wél heb ik een wekelijkse afspraak met mijn psychiater vanwege het enigszins goede contact. Hij is degene die mij de verschillende kanten van mij laat zien. Ik hoor je denken, welke twee kanten zijn dat dan? Volgens mij gaat het over mijn goede en  mijn slechte kant, maar hij spreekt vaak over mijn gezonde en mijn zieke kant. Mijn gezonde kant is een doorsnee […]

Verder lezen

Doemdenken

Sinds september ga ik weer naar school. Dat is ongeveer 3 jaar na mijn opname in het ziekenhuis. Ik had zo veel angst om terug naar school te gaan. Angst om afgewezen te worden, angst om te falen, angst om uitgelachen te worden, angst om genegeerd te worden, alleen maar angst. De kennismakingsweek was geweldig, en de weken daarna waren gezellig. Ik heb een leuke klas, ik heb mensen waar ik mee omga, ik ben […]

Verder lezen

Niks voelen is ook niks

Ik weet nog goed dat ik in Zuid-Afrika was en ik mijn eerste schadebrief kreeg. Een brief van een familielid, of mijn geval mijn ex waarin stond wat jouw verslaving de ander had aangericht. Velen begonnen te huilen als ze deze brief kregen en reageerden sterk emotioneel. Wat ik nog goed weet is dat ik één van de heftigste brieven kreeg. Ik kan je vertellen dat ik alle reden had om te huilen, of welke […]

Verder lezen

De zachte stem in mijn hoofd

Ik heb zin om werkelijk alles te doen wat je als weldenkend mens niet zou moeten doen. Ik wil destructief zijn, zonder ook maar een seconde te denken aan de langere termijn. Ik wil de logica en het rationalisme aan de kant schuiven en mijn innerlijk draak vrijuit zijn gang laten gaan. Het is tijd voor ontploffingen. Liever dan het voelen van de daadwerkelijke pijn die achter de woede verstopt zit. Ik mail mijn psychiater. […]

Verder lezen

Bodemloos

Soms verlang ik er nog zo naar dat iemand mijn hand vast houdt terwijl ik naar school loop. Ik verlang naar iemand die door mijn haren strijkt tot ik in slaap val of voorleest alsof ik weer een klein meisje ben.  De tranen in mijn ogen die ik krijg wanneer mijn vader mijn hand vast houdt. Alleen de tijd is er om te realiseren dat ik volwassen ben geworden, dat mijn kindertijd voorbij is. Ik […]

Verder lezen

Vandaag ben ik gaan lopen

Mijn depressie verdween toen ik al mijn valse zekerheden opgaf. Alles waarvan ik dacht niet zonder te kunnen, liet ik los. Toen rouwde ik erom. Daarna voelde ik me vrij. Het leven voelde schoon en fris en van mij. Ik besefte ineens dat ik over heel veel dingen geen zeggenschap heb, maar over heel veel ook wel. Ik herpakte de regie. Ik was gewend altijd tien stappen vooruit te lopen en te denken. Maar dit […]

Verder lezen

Waar is de hulpverlener met hét antwoord?

Ik zocht bij therapeuten dé oplossing voor mijn problemen. Een stappenplan, een inzicht, een magisch trucje, dat ene wat mij zou helpen. Ik had het niet en kwam het bij hen halen. Veel hulpverleners hadden geen kant en klaar antwoord. Anderen hadden deze wel. De eerste therapeuten zeiden: “Je hebt autisme, dus de oplossing is accepteren dat je sommige dingen nu eenmaal niet kan.” Nee, dat antwoord zocht ik niet. Ik weigerde om al voordat […]

Verder lezen

Het stiller worden

Ik zal mijn moeder afvallen, elke keer dat ik gevoelens toon. Tot ik ooit een keer zal schreeuwen. Ik zou zo hard gaan schreeuwen dat iedereen uit elkaar spat zodat ze ontdekken dat ze niet alleen zijn. Niet alleen waren en nooit alleen zullen zijn.Want ik ben er ook. ‘Het stiller worden’: zo zijn we het gaan noemen. Wanneer er bepaalde herinneringen in therapie worden besproken vraagt hij soms; ‘werd je toen óók stiller?’. Ik […]

Verder lezen

Aandachttekort

Het heeft even geduurd om weer ‘in the mood’ van het schrijven te komen. Toch is die stemming er nu opeens en daar ga ik eens even gebruik van maken.  Stemmingswisselingen zijn zwaar, vermoeiend en reuze irritant en toch mis ik ze nu enorm. Sinds een maandje of 2 ben ik begonnen met een antidepressiva dat blijkbaar echt ‘iets’ doet met mijn stemming. Over dat ‘iets’ ben ik alleen niet helemaal te spreken, in tegenstelling […]

Verder lezen

Liefde, verlatingsangst en bindingsangst.

Ik kijk naar een leeg blad en denk aan wat ik zal schrijven. Ik voel zoveel en denk aan zoveel dingen. Hoe zullen mensen me begrijpen als ik dit ga typen, wat ik voel. De mensen die me zo hebben gemaakt, die me angst hebben gegeven om nog van iemand te houden. Als ik zoveel liefde aan personen heb gegeven en mijn tijd en energie aan ze heb geschonken, terwijl zij nooit liefde voor me […]

Verder lezen

Sociale anorexia

In Zuid-Afrika vertelden ze me over ‘addiction’ en ‘connection’. Wat ze me eigenlijk vertelden is dat dit twee tegenpolen waren. Verslaving komt vaak voort uit disconnectie, in actief gebruik zitten is voor mij ook wel hetzelfde als niet in connectie staan met de buitenwereld of met mezelf. Een tijd geleden heb ik gehoord van de term ‘codependence anorexia’. Dat is jezelf eigenlijk uithongeren van sociaal contact, zodat niemand überhaupt de kans kan krijgen om je […]

Verder lezen

Laatste verdedigingslaag

Tijdens het opgroeien heb ik blijkbaar mijn ziel beschermd als een prinses in een fort. Een heel dik en heftig fort, waar niets en niemand meer doorheen kon. Maar ook niet zo goed uit. De afgelopen jaren heb ik laagje voor laagje afgebroken om dat prinsesje, dat nu een mooie koningin is, weer vrij te laten. Ik geloof dat ik zo’n beetje bij mijn laatste verdedigingslinie ben gekomen. Het allerlaatste laagje wat me nog beschermd […]

Verder lezen

Nu een herinnering

Terwijl ik vandaag mijn ogen opende kwam het beeld in mij op: mijn moeders schoot. Hij moet er dus toch geweest zijn. Ik zie haar blote knieën in het gras. Helemaal warm en liefdevol zou ik erop kunnen zitten. Vastgehouden worden en verdwijnen. Ik zie het zo helder voor ogen ineens dat ik bijna de zon voel op mijn gezicht. Ik kijk er recht in. Ik kijk nog eens naar de knieën in het gras: […]

Verder lezen

Als eten gedoe is

Triggerwarning – Let op: Deze blog kan mogelijk triggerend zijn voor mensen die te maken hebben met eetstoornisgerelateerde klachten. — Iedere dag moet het, drie keer per dag, volgens sommigen zelfs zes keer per dag. Eten. Voedsel tot je nemen. Beslissingen maken hoe laat je eet, wat je eet, hoeveel je eet. Volgens sommige onderzoeken maak je honderden van dat soort beslissingen per dag, vaak zonder dat je er bij stilstaat. Ik maak die beslissingen […]

Verder lezen

Pleister of hechten?

Wat mij heel erg raakt is dat de meeste borderliners gezien worden als “gestoord”, “labiel”, “psycho bitches” en “aanstellers.” Terwijl het vaak de meest lieve, gevoelige mensen zijn die ik ken. De meesten zijn niet vanzelf zo geworden, velen hebben een verleden vol misbruik. Sommigen hebben een prima leven gehad, maar zijn ergens het gevoel van onveiligheid toch tegen gekomen. Mensen met  een psychische stoornis worden vaak zwak genoemd, maar in mijn ogen zijn het […]

Verder lezen

Hoe voelt borderline?

Voor mij is borderline constant op mijn tenen lopen, bang voor afwijzing of enige vorm van kritiek. In mijn eigen wereld keren wanneer ik niemand om me heen wil hebben en nog geen minuut later huilend op mijn kamer zitten omdat ik het niet trek alleen te zijn. Constant de drang voelen mezelf te bewijzen en leven op de bevestiging van anderen. Proberen niet in tranen uit te barsten of woedend te worden als iemand […]

Verder lezen