Blogs over andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis

Wolf of hond

Nu er wolven in onze buurt zijn gespot, is het een hot item. Schaaphouders hebben het er moeilijk mee. Die arme schaapjes zijn niet veilig. In dit geval ben ik toch echt een nuchtere boerendochter. Een boerendochter mét een traumatische ervaring met een hond, dat wel. Wolf of hond… voor mijn gevoel zit er niet heel veel verschil in. Al had ik een aanval van een wolf toen waarschijnlijk niet overleefd. Ik kan er wel […]

Verder lezen

Bang voor mijn eigen kracht

Zodra ik in mijn kracht kom, klap ik dicht. Ik ben bang voor de spontane, impulsieve, zelfverzekerde meid die dan tevoorschijn komt. Want alles wat ik doe wordt uiteindelijk een zooitje, of ik doe beloftes die ik niet waar kan maken, met name aan mezelf. Ik mag dan boos zijn, voor mezelf opkomen. Dat mag ik normaal gesproken niet, want wordt het ruzie thuis. En ik wil geen ruzie, want dan komen er weer allemaal […]

Verder lezen

Wil je thee?

Iedere week vraagt Peut me het weer en iedere week zeg ik weer hetzelfde: “Nee, water is prima.” Al anderhalf jaar. Dezelfde vraag krijg ik om de week bij de fysio, maar daar kom ik ook niet verder dan een glaasje gemeentepils. Niet omdat ik geen thee drink trouwens, ik ben een enorme theeleut. De doosjes kamille en rooibos vliegen hier de deur uit en mijn theebekers zijn XXL. Maar bij Peut en Fysio drink […]

Verder lezen

Soulsister

Deze blog gaat in op de gevolgen van een ernstig trauma. Heb je hulp nodig of iemand om mee te praten? Neem contact op met je behandelaar, met de luisterlijn of Mind Korrelatie. Zo opeens was je daar. Er lag een lijntje, ik voelde hem direct. Je aarzelende houding. Je pijn die zover opgelopen was dat hij overstroomde via een traan over je wang. Ik voelde het. Alleen plaatste ik hem verkeerd, verwarde hem met […]

Verder lezen

De eerste stap

Het slechtste wat ik kan doen, is me terugtrekken. Mezelf isoleren. Als ik iets geleerd heb van de therapieën die ik volgde (en nog steeds volg), dan is het dat in contact zijn en blijven van levensbelang is. Daarom besloot ik te gaan bloggen over mijn psychische uitdagingen. Een dagboek schrijven is alsof je tegen een muur praat. Door te bloggen deel ik mijn angsten, onzekerheden en twijfels met anderen. Dus besloot ik schrijver te […]

Verder lezen

Wat mag werk je kosten?

Gesprek gehad bij het UWV. Hoe gaat het op dit moment en wat kan ik aan? Ik krijg momenteel een uitkering voor langdurige ziekte en volgend jaar gaan ze weer herkeuren. Waar begrip in een eerder stadium ver te zoeken was, hebben ze het inmiddels wel begrepen. Ik ben echt beperkt en met druk kom je geen stap verder. Natuurlijk heb ik beter leren communiceren en weet/erken ik nu zelf beter wat er speelt. Bovendien […]

Verder lezen

Leren surfen op hoge golven.

Vandaag is zo’n dag. Een dag van trappelen of verzuipen. Een dag dat de golven zo hoog zijn dat zwemmen gewoon simpelweg niet lukt. Ik voel me eenzaam, in de steek gelaten en getriggerd. Ik word weer in de greep genomen door dat verleden. Ik glij terug naar de momenten waarop ik van binnen schreeuwde om hulp en hoopte uit de onveilige situatie in mijn jeugd getrokken te worden, naar de momenten dat ik mij […]

Verder lezen

Prettig gestoord, niets persoonlijks

Lichtpuntjes De donkere dagen beginnen langzaam maar zeker te lengen. Wanneer we na het avondeten met de hond gaan lopen schemert het. of is het zelfs nog ‘gewoon’ licht. Alles aan mij reageert op de seizoenswisselingen en ik merk dat mijn depressie erbij gebaat is dat het langer licht is en over het algemeen beter weer om buiten te zijn. Ook al kan het nog ijzig koud zijn, de zon schijnt volop. De afgelopen maanden […]

Verder lezen

Emotionele chaos

Let op! In deze blog wordt gesproken over zelfbeschadiging. Heb je naar aanleiding van deze blog behoefte aan een gesprek? Bij Mind Korrelatie zijn er mensen die je verder kunnen helpen.  Niets loopt zoals gepland. Deze dag is een aaneenschakeling van verschillende onverwachte gebeurtenissen die niets met elkaar te maken hebben. Mijn tijdsplanning gaat regelrecht de prullenbak in en ik heb geen idee waar ik aan toe ben. Ik laat de steeds groter wordende chaos […]

Verder lezen

Littekens

‘Wil je dood? Wil je leven? Wat wil je?’ vraagt Peut lichtelijk geïrriteerd. Ik zit als aan de grond genageld op mijn stoel. Nee, ik wil niet dood. Ik wil juist leven. Maar wat ik wil? Geen idee. Het is bijna half één ‘s middags en ik zit voor mijn wekelijks gesprek bij Peut. De avond ervoor ben ik echt helemaal losgegaan. Eetbui, arm open gekrast en me helemaal klem gezopen. Ik geloof dat ik […]

Verder lezen

Hoop voor de toekomst

Als je wereld in elkaar stort, gaat het leven wel gewoon door. Voor jou voelt het misschien alsof er geen hoop voor de toekomst is, maar die hoop is er vast wel. Alleen ben ik inmiddels die hoop ook een beetje kwijt. De laatste tijd is er veel narigheid op elkaar gestapeld, dingen die ik dacht wel aan te kunnen, in combinatie met het studerende leven en (de verwerking van) mijn trauma’s. Achteraf kwam ik […]

Verder lezen

Grote emoties, grote lessen

Twee weken geleden heb ik bevestigd gekregen wat ik eigenlijk al heel lang weet: mijn emoties zijn te groot en te snel. Borderline persoonlijkheidsstoornis noemen ze dat. O, en ik probeer ze iets te hard uit de weg te gaan. Vermijdende persoonlijkheidsstoornis noemen ze dat. En nu? Ik wou het weten, ik vecht er al zo lang tegen. De diagnose verandert daar niks aan. Waarom wou ik het dan zo graag weten? Bevestiging. Misschien had […]

Verder lezen

Vertellen is eng

Mijn vingers omklemmen de stalen stang van een klimrek. Het lijkt zo hoog. Ik durft niet meer. Het zweet breekt me uit en mijn vingers glijden langzaam los. De navel bloot, de tenen naar beneden. Het kost heel veel kracht om mij vast te houden, mijn hele lichaam, mijn hele trots, al die zwaarte. Vallen is geen optie. Er is lava onder me. Of nog erger: een keiharde grond. Maar vallen wil ik niet. In […]

Verder lezen

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en dan met name vanuit de campagne ‘Hey! Het is oké’. Het doel van dit evenement en de campagne is om depressie bespreekbaar te maken. De overheid hoopt dat de drempel om over psychische […]

Verder lezen

Het meisje van vroeger

Ik heb een tijdje niks te doen en ik besluit om oude fotoboeken te bekijken onder het mom van tijddoding. Al na een paar bladzijdes merk ik dat het me veel meer doet dan dat ik verwacht had. Ik kijk naar mezelf van acht jaar geleden. Ik zie een meisje dat danst en springt, optredens geeft, altijd lachend. Er zit geen één foto bij waarop ik niets aan het doen ben, waarop ik niet vrolijk […]

Verder lezen

De pijn onder ogen komen

Gisteren had ik therapie. Geen EMDR dit keer, maar wel traumagerelateerde therapie, rescripting. Het was een heftige sessie, waarbij er geen ruimte was voor vermijding. Vermijden is vaak mijn manier om met angsten en met alle pijn van het verleden om te gaan. In therapie ben ik dat momenteel aan het doorbreken en alle moeilijke gevoelens en dingen onder ogen aan het komen. Moeilijk, maar hard nodig, omdat pijn wegdrukken en ontkennen nou niet bepaald […]

Verder lezen