Blogs over andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis

De paradox van het studentenwelzijn

De studententijd is de mooiste tijd van jouw leven! Het wordt vaak gezegd en ondanks recente bezuinigingen en moeilijkheden denk ik dat dat wel waar is. Het was voor mij niet altijd even gemakkelijk, zo worstelde ik met mentale problemen zoals een depressie. Het studentenleven maakt aan de ene kant het leven met een depressie gemakkelijker, maar soms ook juist veel moeilijker. Zo ben je bijvoorbeeld heel vrij in het indelen van je tijd, waardoor […]

Verder lezen

Hoop op beter

Vandaag had ik het adviesgesprek met twee psychologen, de psycholoog die mijn persoonlijkheidsonderzoek heeft afgenomen en de psycholoog die de deeltijdtherapie leidt. De diagnose die zij aan de hand van het onderzoek gesteld hebben is gelijk aan de diagnose vorig jaar, bij een andere organisatie. Persoonlijkheidsstoornis NAO, met trekken van vermijdend en borderline. Dat is wel een opluchting, ze hebben het hokje waar ik mezelf eindelijk echt in vond passen niet afgepakt. Wonderbaarlijk ineens genezen […]

Verder lezen

Herkenning

Ik vind zo ontzettend vaak herkenning in de blogs op dsmmeisjes, dat ik aan die herkenning begin te twijfelen. Ik reageer daarom steeds minder. Al die dingen herkennen, dat kan toch niet waar zijn?! Ik had het ook op mijn dagbehandeling. Herkenning in anderen en twijfel aan mezelf. Trek ik gewoon alles naar me toe en projecteer ik verschrikkelijk? Of herken ik gewoon echt veel, omdat mijn brein al heel wat afslagen heeft uitgeprobeerd? Soms […]

Verder lezen

Opnieuw gekeurd

Omdat ik naar een andere organisatie ga, word ik opnieuw onderzocht. Ik merk dat het me onrustig maakt. Wat als er weer wat anders uit rolt? Ik heb net deze diagnose geaccepteerd. Wat dat betreft is deze angst wel passend; mijn vraag naar bevestiging. Eindelijk iets wat bij me past. Niet alle symptomen, gelukkig niet. Maar dat hoeft ook niet, ik heb er genoeg. En natuurlijk zou ik graag genezen van mijn stoornis. Maar het […]

Verder lezen

Lachend en knuffelend verberg ik mijn angst

Enthousiasme Wanneer ik word uitgenodigd op een feestje ben ik super enthousiast. Wat leuk dat zij mij hebben verkozen! Wie zouden er allemaal komen, wat zou er te doen zijn? Misschien ontmoet ik nog wel wat interessante, grappige mensen! Wat zal ik eens aandoen? Ik weet het al, dit super sexy overdreven topje. Net iets te klein, maar ach, zo ziet iedereen me ten minste staan. Ik moet wel extra make-up opdoen, anders vinden ze […]

Verder lezen

Hulp voor Zwitserland

Ik zou graag leren hoe je veilig betrokken kunt raken. Mijn tactiek was jarenlang afstand nemen. Dat werkte heel goed. Ik was zelfstandig, van niemand afhankelijk, nergens bang voor. Want ik was niet betrokken, dus veilig op afstand. Als Zwitserland. Maar toen kwam de alles verwoestende aardbeving en Zwitserland had hulp nodig. Dus moest ze zich open stellen voor hulp. Zorgvuldig opgebouwde grenzen vervaagden. Zelfstandig was geen optie meer. En nu? Nu ben ik onwennig […]

Verder lezen

Van copingmodi naar gezonde volwassene

Soms zit ik in een vreemde, parallelle wereld tijdens schematherapie. Ik volg groepstherapie met zeven andere vrouwen, begeleid door twee psychotherapeuten. Als de ene therapeut zich op de inhoud van de sessie concentreert, bewaakt de ander de tijd en de randvoorwaarden. Ze vullen elkaar aan en wisselen soepeltjes van rol als het zo uitkomt. Ik ben erg tevreden over ze. Ik ben niet toevallig bij deze praktijk terechtgekomen. Ik koos juist deze praktijk voor psychotherapie […]

Verder lezen

Een verkeerde hechting is geen kwestie van onwil

Iedere keer als ik iets schrijf met betrekking tot hechtingsstoornis of de invloed van mijn jeugd, voel ik een steek van schuld. Ik heb een hele lieve moeder. Net zoals iedere moeder slaat ze de plank soms volledig mis, maar het komt uit een goed hart. En dat weet ik. Ze heeft alles altijd vanuit de beste bedoelingen voor ons gedaan, vanuit hoe zij de wereld heeft ervaren. En veel daarvan heeft ook heel goed […]

Verder lezen

Mijn gevoelige gezin

Mijn man en ik zijn beiden wat je noemt flinke persoonlijkheden. Dat is niet altijd makkelijk, eigenlijk is dat over het algemeen gewoon knap lastig. Zoals je zou kunnen verwachten zijn onze kinderen niet minder aanwezig. Ons huis is met vier personen dus aardig vol. Dat bleek al vroeg. Op het consultatiebureau noemen ze dat liefkozend: temperamentvol. Bij onze zoon was dat overduidelijk, hoewel hij ook medische redenen had dat hij een huilbaby was, liet […]

Verder lezen

“Ik ben het misschien toch wel waard?”

Ik heb mijn verjaardag gevierd. Een beetje last-minute er toch een feestje door gedrukt bij ons thuis. Het was niet druk, maar vertrouwd en gezellig. Vanwege onze belabberde financiële situatie had ik vrienden gevraagd hun eigen drinken mee te nemen in plaats van een cadeautje. In mijn hoofd heb ik dat naar mezelf kunnen verantwoorden, omdat ik in de vriendengroep regelmatig heb horen zeggen dat mensen het fijn vinden als we elkaar weer zien. Niet […]

Verder lezen

Het delen van mijn diagnose met vriendinnen

Ik heb mijn diagnose via een appje gedeeld met de dames van onze vriendengroep. Toen ik het deed, voelde het alsof ik in het vliegtuig zat en zo ging parachutespringen, bijna even intens. Toen ik het gedaan had, voelde het alsof ik net voor een denderende vrachtwagen weg was gesprongen. Dat ‘ie mijn haar nog geraakt had, zeg maar. Toen ik reacties kreeg voelde ik me gloeien van liefde. Toen er een paar niet antwoordden, […]

Verder lezen

Vijf Laura’s

Afgelopen week hebben Peut en ik kennisgemaakt met vijf verschillende Laura’s. Bange Laura, je-mag-alles-met-me-doen Laura, Laura die zichzelf helemaal afmaakt, Laura met wie altijd alles goed is en heel eventjes met de verdrietige, eenzame Laura. Allemaal Laura. Allemaal ik. Vier daarvan zijn er heel veel, twee ervan zijn voor iedereen te zien. Eentje is zelfs voor mij nog een raadsel. Het blijft raar, Peut heeft vijf stoelen in een kringetje gezet en iedere stoel gaf […]

Verder lezen

(N)ooit tevreden

Vandaag heeft de krachtige ik de overhand. Niet te, maar wel vol zelfvertrouwen. Ik ga sporten, ik ga weer op krachten komen en ik ga het helemaal maken. Misschien met mijn kunst, misschien in een ‘gewone’ baan. Via de dagbesteding ga ik weer opklimmen en dan ga ik in balans komen. Lichamelijk sterker, mentaal sterker, flexibel met tegenslagen in het leven. Ik lig op bed, hoor de muziek vanaf het festivalterrein komen. Volgend jaar hoop […]

Verder lezen

Boos kind

Het zal ongetwijfeld ergens goed voor zijn, het wordt niet voor niks behandeld bij schematherapie. Mijn boze kind komt eruit… Sinds een jaar of vijf vakkundig weggestopt, komt er nu een boze puber tevoorschijn waar je U tegen zegt. Mijn man en ik hebben de afgelopen weken twee keer een ruzie gehad waar ik me diep voor schaam. Inclusief agressie en kinderachtig napraten. Ook in het dagelijks leven ben ik snauwerig en prikkelbaar. Dat is […]

Verder lezen

Vangnetten

Vandaag is zo’n dag dat ik weer ontiegelijk dankbaar ben voor onze huishoudelijke hulp. Ze komt een keer in de twee weken drie uurtjes. Mijn berg was groeide langzaam en meestal is dat een teken dat het niet zo lekker met me gaat. Met name de schone was, want was opvouwen heb ik echt een hekel aan. Ik kan het ook gewoon niet, mijn stapeltjes zijn altijd belachelijk wiebelig. Daarom vouw ik het gelijk de […]

Verder lezen

Grenzeloos

Triggers, ze zijn er de hele dag door. Thuis, op mijn werk; ze liggen overal op de loer. Als je even niet oplet, slaan ze toe. Tijdens één van de groepssessies voor schematherapie, die ik jaren geleden voor de eerste keer volgde, werd hiervoor al gewaarschuwd: Juist op het moment dat het goed met je gaat, moet je alert blijven. En inderdaad, na zonneschijn volgt steevast Wereldoorlog 3. In mijn hoofd dan. Daarna volgt een […]

Verder lezen