Blogs over persoonlijkheidsstoornissen

Gesloten luikjes

Ik was vroeger een zeer open kind. Ik vertelde bijna alles wat er in mij omging, in een zeer hoog tempo, met minimaal gebruik van ademhaling. Eens in de zoveel tijd nam ik een enorme teug lucht, om daarna weer door te kunnen ratelen. Ik was vaak schor, maar dit weerhield me niet. Ik heb van nature een enorme drang tot me uiten, als kind was dit zodanig sterk dat ik alles wat ik niet […]

Verder lezen

Dit is codependency

Wat ik niet meer zal vergeten is dat ik in Zuid-afrika ook tot een breekpunt was gekomen. Mijn codependency/liefde-verslaving stopte ook daar niet, zoals ik had gehoopt. De lieve lach werkte niet meer en hoewel ik altijd zo vrolijk leek zag iedereen nu een andere kant van mij. Ik kon alleen maar huilen en voor me uit staren. We gingen naar een meeting en die avond sprak God tegen mij. Er kwam een vrouw vertellen […]

Verder lezen

Giftige moeheid

Ik ben zo boos. Zo boos dat ik niet eens weet of ik het in woorden kan uitdrukken. Het liefst zou ik willen schreeuwen of heel hard huilen. Ergens tegenaan slaan, iets kapot gooien. Maar ik weet niet goed hoe. Dus gonst die woede maar door mijn lijf. Dat lijf van mij, dat soms voelt als een gevangenis. Een gevangenis gevuld met gif waar ik niet uit kan. En dat gif ontstaat uit intense vermoeidheid. […]

Verder lezen

Kampioen Vrede

Als kind was ik al Kampioen Vrede. Ik bood mijn excuses aan, ook al was iets niet mijn schuld. Vroeg de juf wie iets gedaan had en ik had eraan bijgedragen, dan schoot mijn hand in de lucht. Toen de hele klas partij koos tegen één jongen, ging ik met gespreide armen voor hem staan. Ik sloeg nooit terug, ook al was ik woedend. Ik schreeuwde niet, ik liep een rondje om tot rust te […]

Verder lezen

Ode aan het vangnet

Vanaf jonge leeftijd heb ik al diverse problemen wanneer het gaat om mentale gezondheid en gezond gedrag. Door onder andere die problematiek en hoe ik mijn omgeving ervaarde accepteerde ik zelden tot nooit hulp. Want ik deed alsof er niks aan de hand was, dus waar konden mensen mij überhaupt mee helpen? En toen ik doorhad dat ik niet meer kon doen alsof er niks was, toen had ik gewoon ‘wel eens wat moodswings’ en […]

Verder lezen

Maar het voelt zo écht!

Je raakt hem niet aan, je hebt niks met hem gedaan. Je houdt afstand, toch? Ja, je houdt afstand. Ik kan niet weglopen in zijn buurt. Afstand vergroot het verlangen. Ja…ja…we kunnen vrienden zijn. Het eerste jaar in herstel geen relatie…ik ben anders…dat kan ik wel. Of een relatie zonder relatie? Ja…alleen seks. Nee…ik voel zoveel meer voor hem. Niet bepaald waar ik mijn gedachten aan wilde geven nu ik in een kliniek in fucking […]

Verder lezen

Maar…

“Nee, ik werk niet. Nee, ik heb niet gestudeerd. Ja, ik heb het vwo afgerond. Nee, ik werk en studeer niet omdat er een destructief motortje in mijn hoofd zit. Altijd. Schreeuwend. “MEER, BETER, MEER, BETER, NOG MEER, NOG MEER, NOG BETER!” Als er externe druk op het motortje komt te staan, en het motortje aanslaat, dan ‘smelt’ de rest van mijn hoofd weg. Ook als ik punaises sorteer.” Ik leg het voor de zoveelste […]

Verder lezen

Rouw met een rauw randje

Mijn lieve papa… Zes maanden geleden ging hij dood. Ik was 21 jaar, 10 maanden en 23 dagen oud. Zolang heb ik dus maar van hem mogen genieten. Ik ben alleen zo stom geweest dat niet voluit te hebben gedaan. Maar wist ik veel dat ik maar zo kort zou krijgen. Ik heb hem tijdenlang ontlopen. Maar godverdomme, wat heb ik toch ongelooflijk veel van hem gehouden en wat houd ik nog ongelooflijk veel van […]

Verder lezen

Vermoeidheid

Een angststoornis hebben is zwaar. Het is ontzettend vermoeiend te moeten vechten elke dag weer tegen alle stoornissen en trauma’s. Een uitputtingsslag die bijzonder weinig nut lijkt te hebben. In hoeverre weegt het ‘winnen’ op tegen het toegeven aan het alles? Komt de acceptatie niet uit mijzelf, of niet uit de maatschappij? Wat is het verschil daartussen? Vaak wordt mij verteld dat ik meer zelfvertrouwen moet uitstralen, gewoon doen, het onbegrip – en de haat […]

Verder lezen

Kopen, kopen, kopen!

Geld, ik heb er altijd al een probleem mee gehad. Mijn moeder voedde mij en mijn broertje alleen op, dus we moesten vaak opletten met de uitgaven. Mijn vader heeft een gokprobleem en heeft vroeger daardoor bijna onze oude woonplek vergokt. Ik spreek hem al drie jaar niet meer, maar ik weet bijna zeker dat hij nog steeds verslaafd is aan de online spellen die hij altijd speelde. Mijn ouders zijn gescheiden en als ik […]

Verder lezen

Depressief?

Afgelopen winter heb ik een monsterdepressie gehad. Zo’n alles verzwelgende somberheid met talloze angstaanvallen dat ik eigenlijk niet meer wilde leven. Of in ieder geval niet meer zo wilde leven. Het moest stoppen. Nu. We zijn een paar maanden verder en volgens mij durf ik te zeggen dat de depressie weg is. De angst nog niet helemaal, maar het is nu goed te behappen. Dankzij nieuwe medicijnen, hard werken en gewoon ook tijd. Maar dat […]

Verder lezen

Somber gedoe

In januari van dit jaar ben ik begonnen met een studie. Thuis. Omdat ik het hele proces van solliciteren en afgewezen worden vanwege mijn persoonlijkheid niet langer wilde. Ik heb een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis en afwijzing doet zeer. Ik kon wel een week in een diepe put zitten. Ik vind de studie die ik doe ontzettend leuk. Toch knaagt er iets. Heb ik opgegeven? Heb ik mezelf laten kennen door niet meer te solliciteren? Zal ik […]

Verder lezen

Tot het te veel pijn doet

De herinneringen nog vers in mijn hoofd, reden we deze veilige plek binnen en ik voelde me thuis. Ik werd overgenomen door een gevoel van kalmte en rust. Ik werd ontvangen met open armen en een hoop liefde. En ik sliep mijn eerste nacht in Zuid-Afrika ontzettend goed tegen al mijn verwachtingen in. Het werd hard werken, mijn masker moest af. Die lieve lach won het niet meer. Ik kon misschien mezelf en een aantal […]

Verder lezen

zwanger dsmmeisje

Normaal schrijven we hier over onze belevingen als dsmmeisje (of jongen). Dit keer schrijf ik hier vooral met een vraag. Wel 1001 vragen om precies te zijn. Want niet alleen ben ik een dsmmeisje. Ik ben een zwanger dsmmeisje. Hierover ben ik al een beetje aan het schrijven op mijn persoonlijke blog. Ik hoop door open te zijn over psychische kwetsbaarheden en zwanger zijn een zooi taboes te doorbreken, iets van herkenbaarheid onder de lezers […]

Verder lezen

Houd me vast, al heb ik stekeltjes

Kan iemand me even vasthouden? Gewoon vasthouden zodat ik niet meer alleen ben. Zodat ik de pijn diep binnenin me even niet alleen hoef te voelen. Dat mijn verdriet niet meer alleen van mij is en je me kunt troosten. Vasthouden. Er zijn, meer niet. Je hoeft niet veel, eigenlijk niet meer dan dat. Je bestaat, ik denk dat er heel veel jou’s zijn die me vast willen houden. Je mag het alleen niet van […]

Verder lezen

Afkicken van alcohol in Zuid-Afrika

En daar liep ik dan, de roltrap op. Ik keek nog één keer achterom om mijn vader te zien zwaaien tot ik besefte dat het nu écht tijd werd om volwassen te worden. Dat idee, dat idee alleen al… de tranen stroomden over mijn wangen en ik heb me nog nooit zo hulpeloos gevoeld. Zo bid ik op mijn knieën om überhaupt te kunnen huilen en zo komt er geen stop aan de tranen die […]

Verder lezen