Blogs over borderline

Een nieuw hoofdstuk

Terwijl ik dit schrijf is het halverwege april. Het is coronacrisis en ik zit in een time-out opname.Ik heb twijfels over de opname, zit ik hier wel goed? Doe ik hier wel goed aan? Gaat het niet slechter dan toen ik hier kwam? Of is dit echt nodig om mijn rust terug te vinden en misschien een stukje van mezelf? Ik weet het niet zo goed. Ik val terug in oude patronen en kan alleen maar […]

Verder lezen

Hulpverleners hebben geen glazen bol

Weet je wat ik nou zo jammer vind? Dat hulpverleners geen toverstafje hebben of een glazen bol. Dat ik, in crisis of als ik het heel erg zwaar heb en het allemaal niet meer overzie, op een knopje druk of gewoon naar hen bel en dat zij dan precies weten wat ik nodig heb. Dat het verdriet oplost, dat de pijn er niet meer is, dat de donkere wolken in mijn hoofd steeds minder worden. […]

Verder lezen

Gescheiden door mijn psychische klachten

Deze blog gaat over suïcidaliteit. Heb je zelf suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0900-0113 of 113.nl. Het was 2005, we zaten samen op de dagbehandeling in een jeugdkliniek. Ik vond hem gelijk leuk en hij mij achteraf ook. Na twee jaar vriendschap werd het een relatie en hij kwam al snel bij mij en mijn moeder inwonen. Ik was altijd bang dat hij […]

Verder lezen

Stappen naar herstel

Gelaten en opgewonden tegelijkertijd schrijf ik een mail aan mijn SPV’er [sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, red.]. Morgen zie ik haar, maar dan hebben we in ieder geval een gespreksagenda. Al drie jaar ben ik nu al bij het FACT-team waar ik een vaste SPV’er heb. Hoe vaak ik haar zie, is op basis van ‘zo nodig’. Dus ik heb niet alleen ‘zo nodig’ kalmeringsmedicatie, maar ook een SPV’er, haha… Maar goed, wat werkt dat werkt. Soms is […]

Verder lezen

Ik snap het nu

Ik snap het eindelijk. Ik snap nu waarom ik tot niks kom, waarom ik mij nergens toe kan zetten, waarom de kleinste taakjes mij zoveel moeite kosten, waarom ik niks afrond, waarom ik niet voor mezelf zorg, waarom ik geen opleiding heb, waarom ik nergens bij hoor, waarom niks zin heeft, waarom ik mijzelf sociaal isoleer, waarom ik mijzelf telkens saboteer.  Andere keren zet ik mij juist 100% in. Bijna dwangmatig en krampachtig. Vroeger moest […]

Verder lezen

Een leegte in mijn buik

Al van jongs af aan voel ik vooral leegte. Een leegte die in mijn buik zit. Deze leegte is onder mijn navel voelbaar. Het is een leegte de niet altijd in dezelfde hoeveelheid aanwezig is, maar er letterlijk altijd is. Toen ik als jong kind bij een therapeut kwam, hebben we het verschillende keren over mijn leegte gehad. Ik kreeg niet veel respons en omdat ik daar niet zo heel veel op terug kreeg dacht […]

Verder lezen

Mijn leven is een groot toneelstuk

Soms voelt het als één grote show. Ik doe mijn make-up, kleed me aan en doe mijn haar. Ik zorg dat ik er op mijn best uit zie. Van buiten dan, want vanbinnen blijf ik lelijk.Het is één groot toneelstuk, en ik speel de hoofdrol… “Open je je ogen met een traan of met een lach?” Een zin uit het liedje ‘Mooi’ van Marco Borsato. Ik open vaak mijn ogen met een traan. En dat […]

Verder lezen

Opgejaagd

Hieronder beschrijf ik enkele ervaringen met en als gevolg van emotioneel misbruik. Tijdens het schrijven heb ik teruggeblikt, en heb ik geprobeerd ervaringen hierbij samenhangend te integreren in deze blog. Omdat ik op deze website nog weinig over emotioneel misbruik heb gezien, ben ik benieuwd of jullie hier iets van herkennen. Hoe dan ook wil ik bij deze graag wat van mijn ervaringen delen. Me opgejaagd voelen en eigenlijk willen vluchten. Zo werkt mijn leven […]

Verder lezen

“Het gaat prima”

Ik wacht en ik wacht. Minstens zes maanden wachttijd tot mijn volgende therapiegroep. Nog minstens twee te gaan. Geen overbrugging, want van team Angst en Stemming naar team Persoonlijkheidsproblematiek is nogal wat. En als ze in de overbrugging aan al lang vastzittende pleisters gaan trekken, is er niemand die de boel opnieuw kan verbinden, of helen. Dat was de uitleg. Mijn signaleringsplan ligt klaar, maar ach, ik red het wel hoor! “Het gaat goed.”Mijn hersenen […]

Verder lezen

Hoe overleef je een scheiding?

Deze blog heb ik alweer zes weken geleden geschreven. Ik ben inmiddels alweer twee opnames verder. Ook is er nieuwe en andere therapie opgestart en ontvang ik geen Intensive Home Treatment (IHT) meer, maar twee keer per week Psychiatrische intensieve thuiszorg (PIT). Hiermee hoop ik mijn leven weer een beetje op de rit te krijgen. De emotieregulatie therapie komt later. Nu eerst een beetje uit dat dal en alle zaken regelen die bij een scheiding […]

Verder lezen

In welke fase zit ik vandaag?

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan mijn verleden en mijn toekomst. Als ik me, in psychologentaal, fase 2 of 3 voel, is het enige dat ik nog kan mezelf kapot maken. Zowel fysiek als in mijn hoofd. Ik denk aan de mensen die me in de steek hebben gelaten en de mensen die mij wat hebben aangedaan. Ik denk aan de mensen die mij een negatief gevoel hebben gegeven en aan […]

Verder lezen

Een ‘normale’ kop koffie

Mijn kaak trilt zachtjes en onvrijwillig. Ik hoop dat hij het niet ziet. Ik heb een zure smaak op mijn tong, die me doet denken aan kattenpis. Ik voel mijn benen niet meer. Ik heb het idee dat ik mezelf onder heb geplast, terwijl ik stijfjes naar hem glimlach: hier zitten we dan, zoveel jaren later weer voor het eerst, en we zijn ‘ineens’ allebei zo ‘burgerlijk’ geworden. Wie had dat gedacht? “Je was echt […]

Verder lezen

Mijn avontuur in Spanje

Ondertussen zit ik alweer ruim drie maanden in Spanje, waar ik vrijwilligerswerk doe bij een paardenopvang. Het is zwaar hier. Niet zozeer het verzorgen van de dieren, maar vooral de weg die ik met mezelf bewandel.  In augustus ben ik terug naar Spanje vertrokken, nadat ik daar in juli drie weken vrijwilligerswerk had gedaan. Dit beviel me prima, dus belden de eigenaresse van de stichting en ik met mijn ouders om te vertellen dat het […]

Verder lezen

Neem het leven serieus

Zo hoopvol als ik het was in mijn vorige blog, zo hard haalt de realiteit me nu in. Soms zijn er omstandigheden waardoor er te laat behandeling op je pad komt. Soms moet je daardoor een andere belangrijke beslissing maken. Jaren heb ik gevochten voor herstel, tot ik op een andere plek terecht kwam. Ik kreeg behandeling, kwam tot goede inzichten en tot de kern van mijn trauma’s. Echter blijkt nu toch dat het niet […]

Verder lezen

Een donderslag bij heldere hemel

Eigenlijk zat ik midden in mijn herstel. Ik ging braaf drie keer per week naar mijn emotieregulatie-groepstherapie en deed thuis de opdrachten die we daar bedachten. Ik nam mijn medicatie zoals voorgeschreven en deed mijn best om contact te hebben met onze zoon. Het was geen fijne periode maar wel een nieuwe periode. Een periode van therapie die blijkbaar iets positiefs met me doet en een periode waarin ik heel ergens in de verte misschien […]

Verder lezen

Verwarrend hechtingsgedrag

Allerlei levende wezens, mensen én dieren, hebben een kritische bindingsperiode na geboorte. Bij eenden bijvoorbeeld is die kritische periode tussen het dertiende en zestiende uur na het verlaten van het ei, volgens Kees Moeliker, bioloog en directeur van het Natuurhistorisch Museum en bijgenaamd De Eendenman. ‘Een kuiken hecht zich aan wat beweegt en beschouwt dat als moeder en volgt dat. Normaal gesproken is dat de eend die de eieren gelegd heeft; de biologische moeder. Want […]

Verder lezen