En dan de finale diagnose…

Aftakelen is erger dan de dood

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  De tweede, of derde nacht, ik weet het niet

sail

Lang verloren meisje

‘Het leven is kut, volkomen kut, en is het even niet meer kut dan is het klote’ Dit liedje heb ik in mijn hoofd terwijl ik van mijn decaan naar huis loop.Het is het liedje wat een goede vriend altijd

En dan de finale diagnose…

En dan de finale diagnose…

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  Finale diagnose… Ik weet het nog zo goed. Het

image

Ode aan de farmaceutische industrie

Ik ben opgegroeid in een vrije school-gezin. Ons medicijnkastje werd gevuld door dr. A. Vogel, Bach Bloesems, homeopatische pilletjes en Arnica-zalf.Als ik buikpijn had, kreeg ik een kop thee, als mijn broertje hoofdpijn had deed mijn moeder Reiki (warme hand-oplegging)

pexels photo 93017

De verkeerde plek

Ik ben zomaar op deze stoel gaan zitten. Misschien had iemand anders deze plaats wel willen hebben. Ik heb zomaar deze plek ingenomen. De verkeerde plek. Ik had beter niet kunnen komen. Anderen hadden mij niet op deze plek gewild.

a photo by valentina locatelli. unsplash.comphotosp8bsrm8kbm0

Thuis

Ik voel me al heel lang onveilig in mijn eigen huis. Het lukt me maar niet om te ontspannen en ik blijf continu alert.Thuis is een plek waar ik niet graag ben en waar ik liever vandaan vlucht. Ik ben

Koffie

Koffie

Ik heb vaak moeite met mijn bed uit komen maar vandaag gaat het wel heel lastig. Ik heb niet alleen geen zin in vandaag, maar ook geen zin in het leven. Vannacht heb ik door de spanning een aantal krampen

Onzichtbare pijn doet ook zeer

Onzichtbare pijn doet ook zeer

Ik heb een heupblessure en loop op krukken. De hele wereld is lief voor me, want de kwaal is zichtbaar, de pijn invoelbaar. Maar wat de wereld niet ziet is dat deze lichamelijke pijn slechts het topje is van de

You just keep on pushing my love…

Boos op borderline

“You just keep on pushing my love over the bordeline!” “Hallo, Ik ben Temperamentje, hoor! Ik heb een eigen huis. En een kat. En wat lichamelijke beperkingen die je niet goed ziet, gelukkig. En daarna grap ik me door het

pexels photo 362993

Blogstart

Dit wordt mijn eerste blog en ik merk aan mezelf dat ik het toch best een beetje spannend vind.Iedere keer als ik een stukje heb getikt zijn mijn vingers toch weer geneigd om het te deletenEn ik heb dan nu

image 4

Er zit muziek in mij

Voor mij is geluk het volgende: dat wat je vanbinnen voelt klopt met wat je vanbuiten ziet of hoort. Er zijn een aantal momenten waarop dat lukte en die staan in mijn geheugen gegrift. Ooit was ik concertmeester van een

Vies en gebroken huis

Een huis vol mislukkingen

Er niet bij horen… Het niet goed genoeg doen. Wat voor zin heeft het te proberen? Goed genoeg is het nooit. Ik sta ver van perfectionisme af, dusdanig ver dat uiteindelijk niets meer de moeite waard is misschien. Een onzekerheid

image 3

Koud washandje

Vandaag moest mijn verstandskies eruit. Met mijn vier verstandskiezen die meer ruimte vragen dan mijn kaak voor ze heeft, voel ik me een verouderde versie. Windows Vista maar dan in menselijke vorm. De evolutie maakt er soms een potje van.