Blogs over persoonlijkheidsstoornissen

Steun van mijn zus

Ik heb niet altijd een goede band met mijn zus gehad. We maakten tijdens onze jeugd veel ruzie. Ik dacht dat ruzie maken de enige manier was om contact het haar te krijgen. We verschillen veel van elkaar qua karakter. Ze is rustig, ik ben druk. Ze is niet gevoelig, ik ben super gevoelig. Ik ben gelovig, zij gelooft niet. Ik wist niet zo goed wat ik aan haar had, totdat ik ziek werd. In […]

Verder lezen

Hoe bepalend is het verleden voor de toekomst?

Ik zou mijn jeugd als volgt omschrijven: chaotisch, druk, verwijtend, onstabiel, wankel, alarmerend, benauwend, verstikkend, onveilig, … Maar het heden is anders. Nu ben ik veilig. Ik kan weg wanneer ik wil en ik kan zelf bepalen wat ik toelaat en niet. Toch heb ik het gevoel dat ik enkele kernwoorden van het verleden nog meedraag.Bij DGT leer ik vooral om in het ‘hier en nu’ te leven en dat lijkt meer en meer te […]

Verder lezen

Mijn grootste angst

Niemand heeft het door. Je hebt je leven nog in zoverre op de rit dat er niets aan de hand lijkt te zijn. Je eet netjes drie keer per dag, je haalt de toetsen, je komt op tijd op school, ga zo maar door. Zelfs je acteerwerk ziet niemand. Behalve dat ene levenloze ding. Dat ding dat naar je kijkt terwijl het op je wacht. Elke dag opnieuw. Het ligt klaar om je te knuffelen […]

Verder lezen

Weekendmama

December 2019 Ik kan het me gewoon niet voorstellen. Het komt er niet bij in m’n botte kop. Dat ik ‘de weekendouder’ ben. De ouder die het meest heeft gefaald. De ouder die het minst met haar kind heeft gedaan. Die haar kind het minst aandacht heeft gegeven en nagenoeg niet heeft getroost. De ouder die het te druk had met zichzelf, mede door een zware depressie. En dit is dan mijn straf. Mijn straf […]

Verder lezen

Herstellen is mijn verantwoordelijkheid

Afgelopen week had ik mijn eerste therapiesessie na een therapiepauze van zes weken. Mijn therapeut was eigenlijk van plan om vijf maanden op reis te gaan, dus die zes weken waren te overzien. In tegenstelling tot wat ik verwacht had van zo’n eerste sessie, was het heel verhelderend. En confronterend. Ik werd wakker geschud: herstellen blijkt mijn verantwoordelijkheid te zijn. Wel of niet herstellen, het is mijn beslissing. Het werd mij duidelijk toen ik weer […]

Verder lezen

Ik blijf

Ik blijf. Na 6 keer.  Eindelijk heb ik een klik met een therapeut. Iemand die zegt waar het op staat, die soms ook impulsieve dingen zegt en een paar keer ‘oh my god’ uitriep, maar vooral heel menselijk is. Iemand die de nodige afstand bewaart, maar af en toe iets loslaat over zichzelf waardoor het haar meer mens dan therapeut maakt. Iemand die heel duidelijk zegt dat ze geen vriendin van me is, vooruit wil, […]

Verder lezen

Thuiskomen op je eigen feestje

Thuiskomen op je eigen feestje, zo ervaar ik de laatste maanden. Sinds eind van deze zomer ben ik namelijk in behandeling bij een psycholoog vanwege persoonlijkheidsproblematiek. Al zo lang ik mij kan herinneren loop ik telkens tegen dezelfde problemen aan in mijn leven en enkele maanden geleden heb ik de stap durven zetten om hier aan te gaan werken. Sindsdien lees ik ook veel boeken over mindfulness, leuker leven, meditatie enzovoort. En dat is al […]

Verder lezen

Moeite met geld uitgeven

Eén van mijn dwangmatige trekken is dat ik moeite heb met geld uitgeven. Als kind vond ik het al moeilijk om dingen te kopen. M’n ouders en brusjes vonden (en vinden) me ‘gierig’. In mijn hoofd is geld iets wat je moet sparen, zoals de DSM het mooi zegt, voor toekomstige catastrofes. Hoe groot die toekomstige catastrofes dan wel niet moeten zijn om al m’n spaargeld voor nodig te hebben, weet ik niet. Het geeft […]

Verder lezen

Wat helpt?!

Laatst ging het een paar weken niet goed met me. Ik was somberder, had veel suïcidale gedachten, m’n achterdocht nam toe net als zelfbeschadiging. Het hing er om of ik het veilig voor mezelf kon houden. Het was zoeken naar wat me hielp om hieruit te komen. Wat helpt? Met m’n therapeuten had ik het erover wat me zou kunnen helpen. We zochten naar acties die ik zou kunnen doen om erdoorheen te komen en […]

Verder lezen

Niet praten is ook spannend

“Niet praten is ook spannend.” Dat is wat ik afgelopen week zei aan het einde van weer een intensieve groepstherapiesessie. Bijna een jaar geleden startte ik met m’n huidige therapie. Eerdere behandelingen waren vooral gericht op symptoombestrijding; zo volgde ik een kort traject voor mijn eetstoornis, EMDR-therapie en jarenlange een-op-een psychotherapie, waarin ik het vooral had over waar ik nu tegenaan liep en hoe ik daar het beste mee om kon gaan. In mijn jeugd […]

Verder lezen

Het is oké, ik blijf erbij

Een tijdje geleden sprak ik met iemand over haar ervaringen met een nieuwe therapeut. Ze vertelde dat de nieuwe therapeut haar de tijd geeft om uit een dissociatie te komen. ‘Er was geen haast, het was oké. Ze bleef erbij.’ Direct gebeurde er bij mij wat: mijn armharen overeind, een zwaardere ademhaling en een brok in m’n keel om weg te slikken.  Het is oké, ik blijf erbij. De zin raakt me. Het raakt me, […]

Verder lezen

Ik krijg mijn gedachten niet op papier

Ik moet iets bekennen en ik schaam me. Overal zie ik mensen fantastische dagboeken maken, bezig zijn met andere kunstvormen of verhalen verzinnen zonder dat ooit iemand het leest of ziet. Maar ik krijg het niet voor elkaar. Als ik iets maak, moet het gezien of gelezen worden en het liefste krijg ik ook nog stapels complimentjes.  Zonder die dingen, voelt het als een soort van verloren iets. Een stuk tekst schrijven zonder lezer en […]

Verder lezen

Achterdocht

Ze houden je in de gaten. Ze hebben verborgen camera’s opgehangen om je in de gaten te houden. Je wordt achtervolgd. Ze houden je laptop en telefoon in de gaten. Ze horen alles wat je zegt. In je kleding zitten microfoontjes of chips om je in de gaten te houden. Iedereen is tegen je. Ze maken samen een bondje tegen je. Iedereen heeft verborgen bijbedoelingen om jou te benadelen. Pas op, je wordt in de […]

Verder lezen

Het leven ná psychische klachten

Mijn naam is June en ik wil graag schrijven over het leven ná psychische klachten. Al twijfel ik wel eens of er wel een duidelijk ‘tijdens’ en ‘na’ is. Ik heb zelf in ieder geval niet ervaren dat er een duidelijk onderscheid is tussen die twee. Iets met grijstinten. Op een dag besef je dat je jezelf niet meer ziet als ‘psychisch ziek’.  Is alles dan koek en ei? Ook niet. Zijn alle symptomen van […]

Verder lezen

Ik kan niet wennen aan mijn therapeut

Vertrouwen heeft tijd nodig, dat weet ik. Zeker voor iemand wier vertrouwen al een zijden draadje was. Zeker voor iemand die al zo vaak heeft meegemaakt dat mensen weggaan; dat therapeuten verdwijnen; dat pleegouders zeggen dat ze niet meer willen. Ik weet dat vertrouwen tijd nodig heeft, maar wat ik nu meemaak voelt zo onveilig, zo eenzaam, zo moedeloos, dat ik niet weet of er ooit wel genoeg tijd zal zijn. Sinds juni heb ik, […]

Verder lezen

Schuldig

Wat voel ik me schuldig, al meer dan twee jaar lang. Tegenover de vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen, tegenover de mama’s van sterrenkindjes. Maar ook schuldig tegenover mijn eigen kind. Ik weet dat het misschien niet eerlijk is tegenover mezelf, maar het schuldgevoel blijft. Ik heb een zoon, een gezonde zoon van 2,5 jaar. De bevalling was aardig traumatisch en daarna kreeg ik een postpartum depressie. Daardoor heb ik me niet goed kunnen hechten […]

Verder lezen