Perfect herstel is onmogelijk

Verkeer je in crisis? Neem contact op met je behandelaar, de huisartsenpost of 113.nl

Meer dan 5 jaar geleden begon dit allemaal. De jaren vliegen voorbij en mijn hoop op volledige herstel wordt steeds kleiner. Waarom is het nou zo ingewikkeld in mijn hoofd?

Het is nu januari, en over twee weken is er iets precies twee jaar geleden gebeurd. Iets waar ik bijna nooit over praat, iets wat zo dichtbij en toch zo ver lijkt te zijn. Bijna twee jaar geleden probeerde ik een einde aan mijn leven te maken. Ik schaam me niet, als ik eraan denk voel ik me alleen maar verdrietig. En soms boos omdat het niet is gelukt, maar dat is een ander verhaal. Waarom ik daarover begin, is omdat deze maand voor mij nu misschien voor altijd moeilijk blijft. Het is een maand waarin ik vaak aan mijn verleden denk. Aan alles wat mijn ziektes hebben verpest, verwoest, gebroken. Ik denk aan hoe naïef ik was toen alles begon. Toen dacht ik nog dat ik na een paar keer therapie beter zou worden. Later dat ik na een opname beter zou worden, of door het slikken van antidepressiva, of met een tweede of derde opname. Ik ben gestopt met tellen.

Ik ben nu ouder, wijzer (misschien?) en heb in ieder geval meer ervaring opgedaan. Ik ben een hele lange tijd erg bang geweest door het feit dat herstel voor mij misschien nooit zou gebeuren. Ik kon dagen lang in een zwarte put zitten met als enige gedachten: Waarom is het nou zo moeilijk? Waarom kan ik niet “gewoon” beter worden? Waarom stop ik niet “gewoon” met negatief denken? Het voelde als een eeuwige vloek die ik nooit zou doorbreken. Maar stukje bij beetje begreep ik dat mijn idee van herstel misschien verkeerd was. Ik begreep dat ik mijn manier van denken nooit totaal zou kunnen veranderen, maar mijn reactie op de gedachten wel.

Zo klinkt het wel enigmatisch, maar ik ga proberen om het uit te leggen. Jarenlang wachtte ik op de dag waarop ik hersteld zou zijn. Soms dacht ik dat het me was gelukt, maar zodra ik weer een negatieve gedachte had, dacht ik dat alles verpest was en dat ik terug was bij stap een. Toch is dat sinds een paar maanden veranderd. Ik begrijp nu dat mijn gedachten misschien wel mijn leven lang zullen blijven; gedachtes over mijn uiterlijk, sombere gedachtes, zelf-kritiek… Maar zolang de gedachten draaglijk zijn en ik me er niet teveel door laat beïnvloeden in mijn handelen, gaat het best prima met mij. En dat betekent niet dat ik de gelukkigste persoon op aarde ben, maar dat hoeft toch niet?

Vijf jaar geleden begon alle ellende. Ik heb vaak gedacht dat herstel makkelijk zou zijn, dat ik een leven zou kunnen leiden zonder enig probleem of gedachte. Maar dit idee van perfect herstel is misschien wat mij juist tegenhield. Ik wil dolgraag perfect zijn, maar dat is nou eenmaal onmogelijk. En ik moet accepteren dat perfect herstel ook niet mogelijk is. En dat is oké. Het is zelfs wat mij zou kunnen redden.

5 Comments

  1. Dit is volgens mij echt één van de grootste misvattingen in de GGZ, het idee dat je eerst ‘ziek’ bent en daarna ‘gezond’ of eerst ‘ongelukkig’ en daarna ‘gelukkig’. Altijd een hard gelag om dat te ondervinden, want ergens hoop je toch een soort van stralende horizon aan te treffen waar je compleet selfless en vrij van problemen kunt zijn… Maar gek genoeg vind ik het ook een soort van rust geven dat we dat nooit lijken te bereiken of slechts op sommige momenten… Hele mooie blog, dank je wel! x
    Rivka onlangs geplaatst…7 januari 2018My Profile

  2. He Sophie.. wat mooi geschreven.. en wat een waarheid.. in de ggz wordt ook continu gegooid met de term ‘herstelgericht’ werken. Maar het is een ander soort herstel dan wat er normaal onder wordt verstaan: het is niet, ik word verkouden, ik herstel en ik ben weer beter. Voor mij is herstel steeds beter leren leven met de psychische rugzak die ik nu eenmaal heb. En dat herstel is nooit ‘af’, het is nooit klaar. Maar dat betekent dus ook dat er altijd verbetering mogelijk is, en dat stelt mij altijd erg gerust.
    Dank je wel voor je mooie woorden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.