Patronen veranderen

Door de jaren heen heb ik mezelf verschillende nieuwe, maar vooral slechte patronen aangeleerd. En waarom? Was het om te vluchten, was het om niet meer te voelen, me anders voor proberen te doen? Het was een combinatie van alles. Maar vooral het vluchten voor mezelf. Een onmogelijke vlucht, want hoe hard je ook rent, hoeveel alcohol je ook drinkt of drugs je ook gebruikt, vluchten voor jezelf zal nooit gaan. 

En natuurlijk wist ik dat. Net als dat ik wist dat ik een probleem had. Op een gegeven moment is er geen ontkennen meer aan en dan zal het moeten stoppen, veranderen. En hoewel het stukken beter gaat qua gebruik, lees: geen drugs, af en toe een drankje, zijn er gewoon heel veel dingen waar ik tegenaan loop.

Het vermijden van plaatsen, omdat ik er bijvoorbeeld nog nooit eerder nuchter ben geweest. Maar wat als het plaatsen zijn die onmogelijk te vermijden zijn? In mijn geval is dat op dit moment school. Ik kan die plek niet vermijden, wil ik een diploma halen, maar het voelt als een onmogelijke opgave om daarnaar terug te keren. Te veel herinneringen, nare herinneringen van de tijd dat ik nog maar aan een ding écht dacht, en dat was gebruiken. En de schaamte. Ik schaam me voor mezelf tegenover leerlingen, docenten. Iedere hoek van dat gebouw roept bepaalde herinneringen op. 

Ik zal moeten proberen om mijn angsten opzij te zetten, niet moeten toegeven en wegblijven van personen en/of situaties. En daarnaast zal ik het moeten aangaan, nuchter, zonder mezelf opnieuw te verdoven, zonder opnieuw te vluchten. 

Ik wil niet zeggen dat ik er al ben, nog lang niet, want een terugval ligt op de loer, altijd. Zo lang ben ik nog niet in echt herstel, maar ik doe m’n best. Er is één ding dat me wat meer rust heeft gegeven, en dat is dat herstellen niet betekent de oude ik te worden. Iets waar ik te lang naar op zoek ben geweest, maar de persoon vóór mijn verslaving zal ik niet meer worden. Maar ik kies voor herstel om een mooi en vooral helder, nuchter leven tegemoet te gaan. Nu is het alleen nog vinden van de juiste paden om te bewandelen. Het licht is er, maar de weg er naartoe is nog niet zo goed zichtbaar. 

Lees ook:

  • dont give up

    Ik was hersteld van zelfbeschadiging. Ik had mijn leven weer aardig op de rit. Het ging goed met me. Althans, dat vond ik, totdat er iets gebeurde. Afgelopen periode heb ik een enorme terugval gehad. Een terugval die bestond uit…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer