Ontkenning van psychische klachten

Ik ben al vijf dagen aan het twijfelen. Zal ik iets schrijven? Ik wil zo graag dat mensen me vooral zien als een intelligent, lief, grappig, snel, stuiterend ding. Niet als een vrouw met een DSM-beschrijving. En dus verberg ik het ‘t liefst. Als ik dan wél wat vertel krijg ik meestal “maar je lacht zoveel!” “maar je hebt enorm goede humor!” “maar je bent zo intelligent!” “maar stemmingswisselingen, ik vind je er helemaal het […]

Verder lezen

Blogstart

Dit wordt mijn eerste blog en ik merk aan mezelf dat ik het toch best een beetje spannend vind.Iedere keer als ik een stukje heb getikt zijn mijn vingers toch weer geneigd om het te deletenEn ik heb dan nu ook besloten dat ik gewoon door blijf typen. Ik ben Blogmama. Ik ben 40 jaar een aantal jaar geleden kreeg ik de diagnose Borderline-trekken, maar al snel bleken het niet alleen trekken maar gewoon BORDERLINE […]

Verder lezen

Wanhoop in de lente

Alles wat ik wil, is me verstoppen onder een dekentje. Wegkruipen in een donker holletje. Laat mij nou maar. Maar nee. Ik krijg een afspraak extra in de week. Het behandelteam maakt zich zorgen om mij. Ik vraag me af of ze niks beters te doen hebben. Aan de gevulde wachtkamer te zien, zijn er toch genoeg anderen waar zij zich druk over kunnen maken. Dat ik een beetje afval kan toch niet het probleem […]

Verder lezen

Er zit muziek in mij

Voor mij is geluk het volgende: dat wat je vanbinnen voelt klopt met wat je vanbuiten ziet of hoort. Er zijn een aantal momenten waarop dat lukte en die staan in mijn geheugen gegrift. Ooit was ik concertmeester van een van de beste jeugdorkesten van Nederland. Concertmeester zijn houdt in dat je als het ware de schakel bent tussen dirigent en orkestleden. Je geeft aanwijzingen aan de rest van de groep en werkt met je […]

Verder lezen

Roze olifanten of swingende huiselven

Normaal gesproken heb ik ‘s avonds geen licht en al zeker géén telefoon meer aan. Het enige wat nog aan staat zijn mijn nachtlampje en mijn audioboek. Mijn nachtlampje is een uiltje waar ik me na het wakker schrikken meteen op kan focussen. Mijn eerste reactie na het wakker worden uit een nachtmerrie is om uit mijn bed te stappen, met mijn blote voeten op mijn flowmat. Wat heel lief klinkt: Flowmat. Alsof je in […]

Verder lezen

Een huis vol mislukkingen

Er niet bij horen… Het niet goed genoeg doen. Wat voor zin heeft het te proberen? Goed genoeg is het nooit. Ik sta ver van perfectionisme af, dusdanig ver dat uiteindelijk niets meer de moeite waard is misschien. Een onzekerheid die constant bevestigd wordt, al dan niet van buiten dan wel door mijzelf. Zie je wel, het is weer eens niet goed genoeg. Angst voor afwijzing, of misschien nog wel erger, niet eens gezien worden. […]

Verder lezen

Mag ik me ook even voorstellen?

Hallo, mijn naam is Dobby! Ik ben 15 maanden oud, ik heb zwart haar van mijn neus tot het puntje van mijn staart, maar met een paar tenen heb ik even de witte verf geprobeerd, wat een paar spetters her en der op mijn vacht heeft achtergelaten. Oh, ik ben trouwens een hond! Een hond in opleiding, een hulphond in opleiding. Ja, ik ga naar school! Ik leer daar extra op mijn mens te letten. […]

Verder lezen

Pillen bij chronische pijn

In mijn vorige blog schreef ik over (zelf)stigma en taboes doorbreken. Vandaag schrijf ik voor het eerst over, onder andere, de heftigste periode die ik meegemaakt heb.  Als ik ergens een haat-liefde-verhouding mee heb, is het wel met pillen. Ik beschouw medicijngebruik als een soort noodzakelijk kwaad. Zowel voor fysieke als mentale ongemakken zijn er nu eenmaal situaties waarbij je er niet onderuit kunt. Nu ben ik nogal koppig. Ik ben een chronisch pijnpatiënt die zelden […]

Verder lezen

Mijn eerste blog.

Tjee, ineens blog ik dan… Best spannend. Dobby ligt hier naast me en kijkt eens verstoord op. “Waar maak jij je druk om?” Lijkt hij te zeggen. Dobby: mijn hulphond in opleiding, mijn maatje, mijn clown, mijn knuffel, mijn beste vriend, mijn troost in moeilijke tijden en ook nog gewoon een hond. Maar wel dé beste hond! Als ik over Dobby begin… Oké, ik houd al op… Wie ben ik? Ja, wie ben ik eigenlijk? […]

Verder lezen

Hyper-de-piep

Ik kan er keihard voor gaan…. in werk, projecten, reizen, als ik maar een duidelijk doel voor ogen heb en er een soort einddoel in zie wat ik moet bereiken (liefst op de dag zelf), dan ga ik als de hyperdepiep. Ik hou van snel resultaat. In mijn werk bijvoorbeeld is dat ook de hoofdzaak, aan het eind van de dag moet de etalage of ruimte ingericht zijn en stralen, want de klant is koning. […]

Verder lezen

Terugval in patronen

Patronen, schema’s, gedragingen, aangeleerd in vroeger tijden en verfijnd in het heden. Veel van wat je doet is een herhaling van aangeleerde patronen, van schema’s die je ooit geleerd hebt. Sommige schema’s heb je nodig. In je rol op straat, maatschappelijk, of in je gezin. Schema’s helpen je door het leven. Maar niet alle schema’s zijn even handig en sommige kunnen het je aardig moeilijk maken in het leven. Ik heb zelf een dikke onvoldoende op […]

Verder lezen

Geitenwollen labels

Het was april of mei vorig jaar en ik was ongelukkig. Ik woonde in een stad die niet als thuis voelde en ook op het werk ging het niet lekker. Ik was wel gewend om in de wintermaanden niet zo lekker in mijn vel te zitten. Maar deze keer hield die winterdepressie wel erg lang aan. Nadat ik ook nog eens een angstaanval in de bus kreeg, bedacht ik dat met een professional praten wel een goed […]

Verder lezen

Koud washandje

Vandaag moest mijn verstandskies eruit. Met mijn vier verstandskiezen die meer ruimte vragen dan mijn kaak voor ze heeft, voel ik me een verouderde versie. Windows Vista maar dan in menselijke vorm. De evolutie maakt er soms een potje van. Het is een ingreep die veel mensen in hun leven eens moeten ondergaan, maar leuk wordt het nooit. Er wordt met grof geweld iets uit je kaak gesloopt en ja, dat voel je. Achteraf dan, […]

Verder lezen

Wat zouden de buren er van denken?

Open zijn over mentale problemen wordt vaak dapper genoemd. Hoe komt dat eigenlijk? Is het nog zo’n taboe? Maken we ons zo druk om wat de buitenwereld er van vindt? Of is het voornamelijk zelfstigma? Ik denk dat het een mix is. Er is verandering op komst De afgelopen jaren zie je steeds meer openheid ontstaan op het gebied van psychische problematiek. In de vorm van stichtingen, aandacht in tv programma’s en natuurlijk blogs en […]

Verder lezen

Daar ben je dan!

Daar ben je dan, pronkt vaak op menig geboortekaartje. Je leven is begonnen, je bent warm ontvangen, die dankbaarheid en verwondering wordt graag met een lief kaartje mede gedeeld. Eigenlijk zou ik dat ook moeten doen, na een depressieve periode in mijn leven een nieuw herborenkaartje moeten maken; Daar ben je danmooi menszo sterk en zachtwat fijn dat je nu weer rustigen opgewekt naar de wereld lacht Want zacht is mijn wereld niet altijd. Zo […]

Verder lezen

Over kwetsen en gekwetst zijn

Ik was een gekwetst klein meisje. Maar ik ben ook gegroeid. Vanmorgen heb ik mijn artikeltje van gistermiddag hier weggehaald en op mijn eigen blog gezet. Ik was bang om er mensen mee te kwetsen. Wie het wil lezen kan het vinden op mijn persoonlijke site. Ik heb veel ervaring met narcisme en ik ben in mijn leven daardoor vaak gekwetst. Het is tot voor kort een levensgroot schema geweest wat ik telkens in mijn leven […]

Verder lezen