pexels photo 362993

Blogstart

Dit wordt mijn eerste blog en ik merk aan mezelf dat ik het toch best een beetje spannend vind.Iedere keer als ik een stukje heb getikt zijn mijn vingers toch weer geneigd om het te deletenEn ik heb dan nu

aquarium 1471618 960 720

Wanhoop in de lente

Alles wat ik wil, is me verstoppen onder een dekentje. Wegkruipen in een donker holletje. Laat mij nou maar. Maar nee. Ik krijg een afspraak extra in de week. Het behandelteam maakt zich zorgen om mij. Ik vraag me af

image 4

Er zit muziek in mij

Voor mij is geluk het volgende: dat wat je vanbinnen voelt klopt met wat je vanbuiten ziet of hoort. Er zijn een aantal momenten waarop dat lukte en die staan in mijn geheugen gegrift. Ooit was ik concertmeester van een

Roze olifanten of swingende huiselven

Normaal gesproken heb ik ‘s avonds geen licht en al zeker géén telefoon meer aan. Het enige wat nog aan staat zijn mijn nachtlampje en mijn audioboek. Mijn nachtlampje is een uiltje waar ik me na het wakker schrikken meteen

Vies en gebroken huis

Een huis vol mislukkingen

Er niet bij horen… Het niet goed genoeg doen. Wat voor zin heeft het te proberen? Goed genoeg is het nooit. Ik sta ver van perfectionisme af, dusdanig ver dat uiteindelijk niets meer de moeite waard is misschien. Een onzekerheid

Mag ik me ook even voorstellen?

Hallo, mijn naam is Dobby! Ik ben 15 maanden oud, ik heb zwart haar van mijn neus tot het puntje van mijn staart, maar met een paar tenen heb ik even de witte verf geprobeerd, wat een paar spetters her

Pillen bij chronische pijn

In mijn vorige blog schreef ik over (zelf)stigma en taboes doorbreken. Vandaag schrijf ik voor het eerst over, onder andere, de heftigste periode die ik meegemaakt heb.  Als ik ergens een haat-liefde-verhouding mee heb, is het wel met pillen. Ik beschouw

Mijn eerste blog.

Tjee, ineens blog ik dan… Best spannend. Dobby ligt hier naast me en kijkt eens verstoord op. “Waar maak jij je druk om?” Lijkt hij te zeggen. Dobby: mijn hulphond in opleiding, mijn maatje, mijn clown, mijn knuffel, mijn beste

Hyperdepiep

Hyper-de-piep

Ik kan er keihard voor gaan…. in werk, projecten, reizen, als ik maar een duidelijk doel voor ogen heb en er een soort einddoel in zie wat ik moet bereiken (liefst op de dag zelf), dan ga ik als de

Terugval in patronen

Terugval in patronen

Patronen, schema’s, gedragingen, aangeleerd in vroeger tijden en verfijnd in het heden. Veel van wat je doet is een herhaling van aangeleerde patronen, van schema’s die je ooit geleerd hebt. Sommige schema’s heb je nodig. In je rol op straat,

megan lewis 204933

Geitenwollen labels

Het was april of mei vorig jaar en ik was ongelukkig. Ik woonde in een stad die niet als thuis voelde en ook op het werk ging het niet lekker. Ik was wel gewend om in de wintermaanden niet zo

image 3

Koud washandje

Vandaag moest mijn verstandskies eruit. Met mijn vier verstandskiezen die meer ruimte vragen dan mijn kaak voor ze heeft, voel ik me een verouderde versie. Windows Vista maar dan in menselijke vorm. De evolutie maakt er soms een potje van.

“wat zouden de buren er van denken?”

Wat zouden de buren er van denken?

Open zijn over mentale problemen wordt vaak dapper genoemd. Hoe komt dat eigenlijk? Is het nog zo’n taboe? Maken we ons zo druk om wat de buitenwereld er van vindt? Of is het voornamelijk zelfstigma? Ik denk dat het een

Daar ben je dan!

Daar ben je dan!

Daar ben je dan, pronkt vaak op menig geboortekaartje. Je leven is begonnen, je bent warm ontvangen, die dankbaarheid en verwondering wordt graag met een lief kaartje mede gedeeld. Eigenlijk zou ik dat ook moeten doen, na een depressieve periode

Kwetsen

Over kwetsen en gekwetst zijn

Ik was een gekwetst klein meisje. Maar ik ben ook gegroeid. Vanmorgen heb ik mijn artikeltje van gistermiddag hier weggehaald en op mijn eigen blog gezet. Ik was bang om er mensen mee te kwetsen. Wie het wil lezen kan