Leven met dysthymie

Welkom bij mijn eerste blog. Ik ben erachter gekomen dat er veel behoefte is aan steun en vooral erkenning. Ik ben zo’n twintig jaar geleden gediagnosticeerd met een dysthyme stoornis. Voor sommigen misschien herkenbaar, anderen denken misschien what the f*** is dat? Dysthymie staat ook wel bekend als een chronische depressie. Dit houdt echter niet in dat je continu depressief bent; juist niet! Wat is het dan wel? Nou, het is een psychische aandoening die […]

Verder lezen

Zoveel mooie sterren verder

Ruim tien jaar geleden zat ik nog diep in mijn eetstoornis. Naast de hulp van ervaringsdeskundigen voelde ik ook vaak steun van lotgenoten. Een eetstoornis is namelijk moeilijk te begrijpen ziekte voor mensen die het niet hebben gehad. Hoe vaak hoor ik omstanders zeggen “eet toch ‘gewoon’, je bent toch niet dik?” “Ze is al weer wat aangekomen, het gaat vast beter.” ‘Zie je wel, ik ben dik geworden’ Hoe leg je uit dat wanneer […]

Verder lezen

Mijn verhaal van pijn en inzicht

Ik weet nu een paar jaar dat ik een hechtingsprobleem heb. Ik ben daar achter gekomen door het contact met de dochter van een toenmalige vriendin. Ik herkende bepaald gedrag van het meisje bij mezelf. Ik ben er toen met mijn psycholoog mee aan het werk gegaan. Het is veel lastiger en complexer dan ik ooit had gedacht. Ik schrijf ‘toenmalige vriendin’, want waar ik altijd bang voor ben geweest is gebeurd: zij heeft het […]

Verder lezen

Roepende apen

Een van de eerste dingen die je leert wanneer het over ACT (Acceptance and Commitment Therapie, je spreekt het uit als ‘act‘, als in ‘action‘) gaat, is dat je brein een verhalenverteller is. Je kan je hoofd en je innerlijke stem(men) vergelijken met apen die de hele dag door maar van alles naar je roepen.  Het duurde bij mij een tijdje voordat ik de belangrijkste verhalen in mijn hoofd duidelijk had. Het zijn er namelijk […]

Verder lezen

Van woordenbrij tot blog

Ik wil schrijven omdat schrijven mijn medicijn is. Maar waar moet ik beginnen? In mijn hoofd is het een chaos aan woorden. Een woordenbrij. Ik wil schrijven over mijn gevoel. Maar help, het is ook nog eens een gevoelsbrij. Oké, dit woord bestaat niet. Het is een mix van boosheid, angst, verdriet, eenzaamheid die zorgt voor een cocktail aan gevoelens. Dat klinkt beter…. Ik wil schrijven omdat dit de verbindingslijn met het leven is. Ik […]

Verder lezen

Leven na ECT

De dag dat ik ontslagen werd uit het ziekenhuis was overweldigend. Ik liet het maar over mij heen komen maar wist eigenlijk niet hoe ik mij moest voelen. Ik was opgelucht dat de laatste ECT voorbij was en ik twee dagen later al naar huis zou gaan? Blij, omdat ik mij minder depressief voelde. Ik wist niet dat er nog heel veel meer bij zou komen kijken. Thuis in mijn huisje, op een crisisplek, midden […]

Verder lezen

Oorlog in mijn hoofd

Ik heb geen oorlog meegemaakt, maar soms voelt het wel zo. Mijn eigen innerlijke persoonlijke oorlog. Tussen mij en alles in mijn hoofd en de wereld. Af en toe sneuvelt er een gedachte door een schot van mijn gevoel. Ik vertelde een vriendin van mij dat alles in mijn hoofd als een persoonlijke innerlijke oorlog voelt. Ik heb niet gezegd dat het echt een oorlog ís, maar ze werd toch boos op mij. Ze vond […]

Verder lezen

Rouw ik wel zoals het moet?

“Rouw je daar nou nog steeds om?” Ik schrok. Zo’n tien seconden geleden was ik nog gezellig aan het eten met een vriendin, maar nu had ik het gevoel dat ik mezelf moest verdedigen. Het is namelijk al bijna twee jaar geleden dat mijn moeder overleed, maar ik rouw er nog om. Niet elke dag, niet altijd meer met de fysieke pijn die je dan voelt, maar rouwen doe ik nog. Dus antwoordde ik zoals […]

Verder lezen

Je bent niet de enige

Soms sta ik echt versteld van hoe een leven kan veranderen in korte tijd. Vorig jaar werd ik van de ene op de andere dag ziek. Niet wetende wat er aan de hand is, hopende dat de klachten uit zichzelf zouden verdwijnen of verminderen. In deze periode zat een vrijwel klachtenvrije maand. Helaas ging het de maand daarna steeds slechter. Zoals te lezen is in een van mijn eerdere blogs ontwikkelde ik toen depressieve klachten […]

Verder lezen

De automatische piloot is uitgevallen

Na 27 jaren overleven, zoeken, vallen en opstaan ben ik uitgeput, verward en misselijk. Er is bij mij nooit onderzoek eerder gedaan of een diagnose vastgesteld, helaas omdat ik alles zo goed wist te verbergen voor iedereen. Maar ik voelde mij van binnen altijd mislukt. Dat zorgde ervoor dat niemand ooit aan de bel getrokken heeft. Twee maanden geleden kwam ik bij de huisarts met mijn paniekaanvallen die steeds heftiger werden. Ik besloot voor het eerst […]

Verder lezen

Mijn begeleider is op vakantie

Patiënten en/of cliënten van de ggz zijn het unaniem eens; in de cao van hulpverleners is iets belangrijks vergeten. Namelijk dat ze gewoonweg niet op vakantie mogen gaan. Want we hebben ze nodig, altijd! Marijke Groot schreef daar een briljante blog over. Maar toch, als ik heel eerlijk ben, mag mijn hulpverlener best wel op vakantie gaan. En nee, niet omdat ik dan een anorectische vrijheid ervaar en dus meer ruimte om maaltijden over te […]

Verder lezen

Een dag in mijn leven

Lieze lezers, vooraf wil ik jullie op de hoogte stellen van het gebruik van onwenselijk taalgebruik. Ik kan me voorstellen dat dit taalgebruik voor sommige lezers aanstootgevend is. Ik wil jullie een realistisch beeld schetsen wat er in mijn hoofd om gaat. Er is zelfs een verzachtende filter overheen gegaan.  Afgelopen twee weken heb ik jullie al inzicht gegeven in de afgelopen periode. Dit was een uitgespreid beeld met een aantal opsommingen van dingen die […]

Verder lezen

Je bent mijn grootste ergernis omdat ik van je hou

Ik haat de manier waarop je kauwt. Het walgelijke geluid als je doorslikt gaat door merg en been. Je ademt veel te hard. Waarom nies je niet gewoon normaal? Heel je aanwezigheid maakt te veel kabaal. Waarom kijk je me zo aan? Ik kan je niet uitstaan! Je haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik krimp ineen om de kleinste dingetjes. Ergens weet ik dat het nergens op slaat, want wat kan jij […]

Verder lezen

Wakker worden met suïcidale gedachten en toch opstaan

Als je last hebt van suïcidale gedachten, ben je zeker niet de enige. Zelf heb ik er ook last van. Vroeger konden ze zelfs een kwellend karakter krijgen, wanneer ik ze niet meer onder controle had. Dan werd ik suïcidaal van het hebben van die gedachten. In de laatste maanden lukt het me iets beter om met het hebben van deze gedachten om te gaan. Hierbij heeft het volgen van een zelfhulpcursus bij 113 Zelfmoordpreventie […]

Verder lezen

Gemis

Als ik heel erg veel verlatingsangst heb, is mijn onmiddellijke reactie om iedereen af te snijden. Ik sluit me niet alleen af van mijn therapeuten, contact met alle andere mensen in mijn leven ga ik ook uit de weg. Ik antwoord niet meer op appjes, zeg mijn afspraken af, neem mijn telefoon niet op als vrienden me bellen. Ik denk: ‘Ik doe het wel alleen. Ik heb niemand nodig. Andere mensen laten me toch altijd […]

Verder lezen

Hoe kon het zo fout gaan?

Hoe kon het zo snel zo fout gaan? Inmiddels, enkele dagen later heb ik daar antwoord op. Dit jaar word ik 29 jaar oud. Niemand, inclusief mijzelf, had verwacht dat ik dat ging halen. Het is nog steeds spannend, want ga ik dat wel halen? Ik was twaalf jaar oud toen ik voor het eerst in aanraking kwam met de ggz. Eerst op school bij een maatschappelijk werker. Daarna kwam ik vrij snel bij een […]

Verder lezen