meisje met haren in de wind

Jantje huilt, Jantje lacht

Jantje huilt, Jantje lacht. Eén ding is in ieder geval zeker: mijn leven is vanwege mijn diversiteit aan emoties, gezichten, buien, stemmingen (hoe je ’t maar noemen wilt) allesbehalve saai. Maar of het leuk is? Mwah, daar twijfel ik aan

een masker

Het eeuwige masker

Zou het dan echt zo zijn? Is er niemand die ziet dat er achter mijn gezicht en woorden zoveel meer speelt? Is er niemand die het lef heeft om door te gaan wanneer opgeven zo dichtbij is? Is er niemand

wees autonoom

Wat denk je zélf?

Inmiddels ben ik al 3,5 jaar onder behandeling bij een psychiater. Sinds een tijdje zie ik haar ‘nog’ maar één keer per maand. Het is wel heel fijn dat dit nog zo is, want zoals ik laatst bijna in tranen

meisje bij bank

Waarom ik, ik niet meer ben

Op de achtergrond staat muziek aan. Ik staar naar de grond, voel een enorm verdriet. Ik voel het, maar het komt niet naar binnen. Ik sluit mijn ogen en adem diep in en diep uit. Mijn nek doet pijn van

balletten in de regen

Met mijn hulphond naar ballet

Het was een hele stap toen ik in april 2018 durfde te vragen of balletschool Heerhugowaard openstond om mij, samen met met mijn hulphond Nina, toe te laten in de les. Er werd positief gereageerd en we werden met open

spiegel in hand

Lachspiegels

Lachspiegels. HAHA.Wellicht ken je het nog vanuit je kindertijd. Ik wel. Ik vond het namelijk bijzonder intrigerend dat een dergelijke spiegel mijn fysieke uiterlijk in één klap kon veranderen. Ik werd helemaal in beslag genomen door de diversiteit aan vervormingen