Over een depressie, en over de zomer

Over een depressie kan ik wel wat vertellen.

En schrijven. Boeken vol.

Ik ben dus al jaren continu depressief. Elke dag. Soms wat meer en soms wat minder. Maar ieder uur van de dag bevindt er zich een donkere wolk boven mijn hoofd. Ooit vastgesteld in 1995, maar al veel langer aanwezig. Ik mag dus over niet al te lange tijd mijn officiële 25-jarig jubileum vieren op dat vlak.

In de winter voel ik mij het beste, dan mag ik van mezelf soms eventjes met een dekentje op de bank omdat het buiten koud is en gun ik mij de rust en de ruimte. Dan mag ik mij verdrinken in dikke boeken en spannende verhalen. In de winter mag ik relaxed genieten van een haardvuur en een kaarsje. In de tuin is niets te beleven en ik moet dus ook niets. Ik mag mopperen over de regen, over het duister en over de sneeuw, maar ik mag me er toch lekker knus en comfortabel bij voelen. En als de zon schijnt is de wereld blij en daar geniet ik van.

Dus die winter, die gaat nog wel.

Maar als de zon in de zomer opkomt, gaat ie in mijn hoofd echt onder.

Want in de zomer ‘is het mooi weer dus moet je naar buiten’. ‘In de zomer moet je een lekker kleurtje krijgen’. En ‘in de zomer schijnt het zonnetje, daar krijg je energie van en het is dus goed tegen depressie’, daarom ‘ moet je in de zomer veel naar buiten en genieten van het warme weer’. Heel veel moetjes naast al die klussen die wij de afgelopen jaren hadden als eigenaars van een riant vrijstaand huis + tuin ver weg van de meesten die ons lief waren. Waar we elke zomerdag tot na zonsondergang keihard werkten om het in de verf en de tuin het aanzien waard te houden. En waar we nauwelijks meer tijd (en ik zeker niet de puf) hadden om regelmatig een tocht door het land te maken om iedereen te begroeten en te bezoeken die ons lief was.

Daarnaast word ik gigantisch overprikkeld door het licht. In de zomer is het er te veel, te lang en te fel. Als de dagen echt fors beginnen te lengen, zo ongeveer in september, dan voel ik mijn energie weer toenemen, net zoals mijn levenslust. Met dat lange duister slaap ik ook beter. De herfst vind ik een topseizoen.

Depressie in de zomer
Het is zomer…..daar moet ik weer….

Ik heb een hekel aan al die moetjes in de zomer.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind lekker weer best prettig en ik ben een echt buitenmens. Maar ik wil naar buiten wanneer ik daar behoefte aan heb en niet wanneer de maatschappij vindt dat dat moet. Ik wil niet depressief zijn als het mag, omdat iedereen het op dat moment zegt te zijn en er over huilt op internet; maar ik ben het helaas wel als de mussen van het dak vallen en iedereen luchtige kleertjes draagt, vol vuur de BBQ aansteekt en enthousiast de rosé ontkurkt. Op commando juichen en feesten kan ik niet.

Wij zijn inmiddels verhuisd, al staat dat riante vrijstaande huis nog steeds te wachten op iemand die een jaarlijkse rondgang met de verfkwast en driemaandelijkse snoeibeurt van 50 meter aan heg niet kan weerstaan. We wonen nu weer in het noorden, waar het weer wat bescheidener is en waar de wolken vol broodnodige regen op zandgrond niet weggedrukt worden door blakerende heidevelden. Hier waait het altijd, regent het vaker en voelt de lucht elke dag fris.

Deze zomer mag ik weer mopperen over het uitblijven van de zon en een teveel aan regen.

En deze zomer hoef ik niet zo heel veel tuin meer te wieden en te bewateren omdat de grond gortdroog is. Hier leven we op klei. Dat houdt goed vocht vast en blijft lang koel. Deze zomer heb ik misschien weer tijd om gewoon lekker buiten te eten, zonder lawaai van buiten. Vooral minder lawaai, omdat in het zuiden op het platteland mooi weer regelmatig met dito geluidsinstallaties en fuifjes tot diep in de nacht buiten gevierd lijkt te moeten worden. Gewoon rustig, gezellig, relaxed. Niets moet, alles mag.

Ik mag nu weer genieten. Van een wat kleinere tuin en een wat onderhoudsvriendelijker huis. Vlak bij velden, vlakbij water, vlakbij bos en vlakbij het wad.

Misschien dat het nu langzaam weer beter gaat…?

Misschien ook niet. De tijd zal het leren…

Marije, De Gans

Zomer, depressie, wad
Het wad. In het zonnetje. Relaxed.

 

All pictures in this log are found on Pixabay.

4 Comments

  1. He Gansje, welkom terug, en wat een mooie blog meteen!

    Ik snap het ergens wel, in zoverre dat ik het kan vergelijken met kerst en oud-en-nieuw voor mij, dan moet alles gezellig en feest en leuk en dat trek ik écht niet.

    Lijkt me naar om overprikkeld te raken van de zomer. Maar ja, zo hebben we allemaal iets anders.

    1. Ja, ik zag het! Uiteraard net nadat ik gepost had. Ik vermoed dat het nu iets beter gaat, nu ik weer in Grunn woon. Daar is het aantal zomerse dagen 1/5 deel van wat we hadden en dan ook nog koeler. In het najaar volgt mijn evaluatie 😉 Ben wel benieuwd wie er nog meer last van heeft. Ik ken er niet zo veel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.