meisje op vloer

Opname op de PAAZ

De harde bank bijt onophoudelijk en zonder schroom in mijn rug. Ik staar voor mij uit.
Een geel bord met rode letters. Opgepast! Slipgevaar. Alsof het bord me iets wilt zeggen. Net of het daar is neergezet, met de enige bedoeling om mij rechtop te houden. Om ervoor te zorgen dat ik niet onderuit ga. Te zorgen dat ik niet onderga. Dat ik niet ga.
Ik scheur mijn blik los van het veel te felle bord in de veel te stille ruimte. Ik zucht, voor de zoveelste keer. Ik ben bijna vergeten dat zuchten alleen de uitzondering op de regel is.

Beweging naast me. Rood haar, rechts. Blauwe broek, links. Twee vrouwen. Twee vrienden. Mijn vrienden. Ze houden hun lippen op elkaar geperst terwijl ze hun aandacht proberen te richting op alles behalve het zwarte gat dat zich tussen hen in bevindt. Ze weten dat woorden niet is wat ik nodig heb op dit moment.

Ik wou dat ik kon uitleggen hoe hol mijn borstkas aanvoelt. Ik wou dat mijn taal de mooie metaforen bezat om te vertellen hoe mijn aderen gevuld lijken met watten en er door mijn bloed alleen maar leegte stroomt. Ik kijk naar mijn vrienden en weet dat ik iets zou moeten voelen, maar er komt niets. Er is niets. Misschien enkel frustratie om die leegte die schreeuwt om hulp. Een beetje zoals de scherpe rand in de blik van mijn moeder als we over iets praten dat haar pijn doet. Dat mij pijn doet.

Ik ontspan mijn kaken alsof het ontspannen gevoel dat volgt nog nooit geregistreerd werd in mijn brein. Ik voel verbazing, maar weet niet of ik me verbaasd voel om het gevoel zelf of het feit dat ik überhaupt iets voel. Was ik vergeten hoe dat voelde?

De schaduw van het middaglicht tussen de takken van de bomen buiten werpt ijle taferelen tegen de gladde vloer aan. Voor mijn voeten ontrafelt een verhaal van angst, verraad en verdriet. Een verhaal over een jonge vrouw die zich niet herinnert ooit jong te zijn geweest. Een verhaal dat wordt verteld rond het kampvuur in de donkere nacht vlak voor het slapengaan. Jammer genoeg zal er niet geslapen worden. Of is het het ontwaken dat niet meer zal zijn?

Ik ben dankbaar voor de aanwezigheid van mijn vrienden. Mijn woorden vol liefde zweven door mijn longen, maar krullen niet tot voorbij mijn lippen. De echo weerkaatst in mijn ziel. Misschien wel voor altijd. Het harde hout onder mijn lichaam drukt nog altijd genadeloos tegen me aan. Alsof het me comfort zou willen geven. En hoewel ik weet dat even rechtstaan de pijn zal doen afnemen, blijf ik zitten. Als een verroest standbeeld wachtend op een laagje verf, dat misschien nooit komen zal.

Lees ook:

  • Soms voel ik me vreselijk rot en heb ik een ongelooflijk klotedag. Ben ik geenszins de persoon die ik zou willen zijn. Maar kan ik er niks aan veranderen. Het is het staartje van een ongelooflijke rotziekte. Een ziekte waar…

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.

Cookie-voorkeur wijzigen

Hier kun je kiezen welke soort cookies je toestaat op deze site. Klik op 'opslaan' Om je keuze te maken.

FunctionalOur website uses functional cookies. These cookies are necessary to let our website work.

AnalyticalOur website uses analytical cookies to make it possible to analyze our website and optimize for the purpose of a.o. the usability.

Social mediaOur website places social media cookies to show you 3rd party content like YouTube and FaceBook. These cookies may track your personal data.

AdvertisingOur website places advertising cookies to show you 3rd party advertisements based on your interests. These cookies may track your personal data.

OtherOur website places 3rd party cookies from other 3rd party services which aren't Analytical, Social media or Advertising.

Vergeet niet je pagina opnieuw te laden en je cookies uit je browser te verwijderen als je je voorkeur hebt veranderd.