hulp

Op zoek naar betaalbare hulp

Na mijn ontslag eind februari had ik een goed en betaalbaar netwerk opgebouwd. Elke dag van de week zag ik wel iemand, kwam iemand op bezoek…

Ik ging twee keer per week naar een activiteitencentrum, familiehulp kwam me wekelijks helpen met het huishouden, koken, boodschappen doen en minimaal twee keer per week kwam een thuisverpleegkundige gericht op psychisch kwetsbare mensen.

Maar toen, enkele weken geleden, kwam het verschrikkelijke nieuws dat ik zonder de thuisverpleegkundige verder zou moeten. Ik schrok en alles werd meteen zwart om me heen. Ik had zo’n goede band opgebouwd met haar en zonder haar hulp zou ik het nooit kunnen. Er raasden allerlei gedachten door mijn hoofd. Ik was erg verdrietig en voelde me hopeloos.

Maar veel tijd om te doemdenken had ik niet, want ik moest op zoek gaan naar nieuwe hulp die me verder kan helpen ondersteunen in mijn thuissituatie. Ik woon alleen en dat is allesbehalve simpel.

Zoektocht naar goede en betaalbare hulp

Inmiddels heb ik nieuwe hulp gevonden gevonden, maar betaalbaar is anders. Ik ga nu naar een ambulante psycholoog. Goed dat ik haar gevonden heb, echt goed. Maar het heeft wel een keerzijde, want een gesprek van 50 minuten kost handenvol geld. Als ik wekelijks naar haar zal gaan dan ben ik al snel wat meer dan €200 per maand kwijt. Ergens is het voor mijn eigen gezondheid en heb ik het echt wel nodig, maar aan de andere kant ben ik enorm geschrokken van hoe duur dat eigenlijk is.

Naast de gesprekken bij de ambulante psychologe moest ik op zoek gaan naar iemand die me kon helpen met het beheer van mijn medicatie. Door mijn kwetsbaarheid en vaak destructieve gedachten en handelingen is het namelijk niet aangewezen dat ik mijn medicatie in eigen handen neem. Nee, dan is er een te groot gevaar en zou ik er misbruik van maken. Dus mijn medicatie zit veilig opgeborgen in een kluisje. Waar enkel mijn ouders en de thuisverpleegkundige de sleutel/ code van hebben.

Dus na enkele telefoontjes en zoeken heeft familiehulp iemand voor me gevonden om mijn medicatie te beheren. Er komt nu een thuisverpleegster langs elke dinsdag en dan zetten we mijn medicatie klaar voor een hele week. Niet meer dan dat. Het is eigenlijk niet iemand die er is voor psychisch kwetsbare mensen maar eerder een algemene thuisverpleegster. Dus op vlak van het psychosociale heb ik minder hulp dan de vorige die echt ook gesprekken met me voerde. Maar ik heb iemand gevonden en het is betaalbaar dus ben ik wel blij.

Na enkele weken zoeken, vloeken en radeloos zijn lijkt het netwerk weer opgebouwd zijn en kan ik weer proberen verder te gaan. De nieuwe mensen moet ik nog een beetje leren kennen en leren vertrouwen. Dat vertrouwen duurt altijd wel een tijdje dus zover zit ik nu nog niet. Maar ik ben blij dat het allemaal opnieuw op rolletjes aan het lopen is.

Zo zie je maar dat je, ondanks de radeloosheid, toch verder kan geraken als je maar blijft volhouden en niet opgeeft.

Als laatste wil ik nog even zeggen hoe dankbaar ik ben voor mijn ouders die me heel erg steunen en me helpen door alles heen.

Lees ook:

  • Ik verdien hulp

    Al sinds jonge leeftijd voer ik een gevecht tegen somberheid. Op mijn achttiende heeft dit naast persoonlijkheidsproblematiek de naam dysthymie gekregen. De afgelopen maanden ervaar ik een terugval in depressieve klachten, ik stopte weer met…

  • schrijven

    En daar is dan het daadwerkelijke moment; ik moet mijn terugvalpreventieplan invullen. Ik was al een tijdje klaar om richting het afronden van mijn therapie te gaan. Nu komt het toch wel dichtbij. Als het…

  • Omgekeerde wereld

    Dossiers opvragen. Ik denk voor vele dsm'ers herkenbaar. Waarom? Voor mij persoonlijk geldt dat ik vaak 'vergeet' hoe dingen gegaan zijn, wat er gezegd is en ik wil 'controleren' of de hulpverlening wel open is…

7 reacties

  1. Jeetje, wat ontzettend naar dat zo’n belangrijk persoon in je netwerk dan wegvalt! Ik vind het knap dat je zo hard hebt gewerkt om het netwerk te ‘herstellen’, maar snap ook dat het niet ideaal is…

    Even nog een praktisch dingetje over die psycholoog: zou je nog van verzekering kunnen veranderen om het wel vergoed te krijgen? Ik heb 2,5 jaar bij een vrijgevestigde therapeut gezeten die géén contracten had met zorgverzekeraars, maar mijn verzekeraar vergoedde toch alles (behalve eigen risico natuurlijk).

    Sterkte, ik hoop dat je netwerk binnenkort weer wat steviger zal voelen!
    Liefs, Sae

    1. Hier in België werkt het verzekering systeem anders. Mijn ziekenfonds betaald enkel onder bepaalde voorwaarden terug en daar voldoe ik niet aan.
      Het is lastig maar ik zet door met de mensen die ik nu om me heen heb.
      Liefs

      1. Oh ja, België heeft natuurlijk weer zijn heel eigen systeem (met zijn eigen problemen)… zijn de voorwaarden voor vergoeding van psychische hulp daar zo streng?

  2. Respect. Het is een uitdaging, maar ook een les. Je kunt meer dan je soms denkt. Maar poeh hey, dit is knokken. Gelukkig nu wat meer rust en hopelijk ben je snel gewend. Verhelderend ook dit te lezen. Ik had geen idee!

  3. Gelukkig heb je je netwerk nu weer rond. Als ik lees hoe kwetsbare mensen benadeeld worden in ons huidige zorgsysteem wordt ik altijd zo moedeloos en boos. ‘Stomme VVD’, denk ik dan. Iedereen die het zorgstelsel niet uit eigen ervaring kent denkt nog steeds dat het een ruif des overvloeds is. Alleen als je er in zit weet je wel anders…
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: Pillen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.