Oorlog in mijn hoofd

Ik heb geen oorlog meegemaakt, maar soms voelt het wel zo. Mijn eigen innerlijke persoonlijke oorlog. Tussen mij en alles in mijn hoofd en de wereld. Af en toe sneuvelt er een gedachte door een schot van mijn gevoel.

Ik vertelde een vriendin van mij dat alles in mijn hoofd als een persoonlijke innerlijke oorlog voelt. Ik heb niet gezegd dat het echt een oorlog ís, maar ze werd toch boos op mij. Ze vond dat ik mijn problemenpakket niet mag vergelijken met oorlog, want ik heb geen echte oorlog meegemaakt. Maar het was ook niet mijn intentie om de oorlog in mij met een echte oorlog te vergelijken. Daarna heb ik haar nog maar zelden gesproken. Dan ben je ineens geen vrienden meer, maar vage kennissen.   

De oorlog die ik voer is ook een heftige. Eentje die nooit gewonnen kan worden. Van suïcidale gedachten naar somber en totaal geen energie, van onrust naar totale leegte. Tijd kwijt zijn, maar wel met regelmaat mijn nachtmerries kunnen herinneren. Het gaat letterlijk alle kanten op in mijn hoofd, in mijn leven. Behalve naar me goed voelen, gelukkig zijn, tevreden zijn. Dat lijkt allemaal niet te bestaan bij mij. Er zijn al even geen hele gekke dingen gebeurd, maar het spookt wel in mijn hoofd. Ik ben bang dat het weer mis gaat.

Door nieuwe medicatie ben ik best wel moe. Het lijkt haast alsof ik alleen maar op medicatie leef. 18 verschillende, waarvan de helft op zo nodig. Maar eigenlijk maakt me het niet uit. Deze twee nieuwe doen het goed, en maken het ietsje pietsje draaglijker. Er is mede door de medicatie een tijdelijke wapenstilstand. Daar moet ik maar gebruik van maken, met voldoende rust. Anders is die wapenstilstand wel heel snel voorbij.

Ik ben benieuwd hoe binnenkort de EMDR weer verder gaat. Of mij dat gaat helpen, of dat er misschien niets veranderd of niet voldoende voor een draaglijk leven. Ik sta op een kruispunt waar vele wegen verschillende kanten op gaat. En ik heb nog geen idee welke kant ik op ga.

Lees ook:

  • Duizend stukjes

    Ik ben bang. Bang voor iedereen, bang voor alles. Ik zet een masker op als ik mijn deur uitstap. Niemand ziet mijn tranen, niemand voelt mijn pijn. Ik lach, en ik doe alsof. Ik voel me verscheurd. Uit elkaar gevallen.…

Meer informatie over dissociatie en DIS

E-book over dissociatieve identiteitsstoornis:

DIS mini uitgelicht

Misschien heb je net te horen gekregen dat je een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) hebt, of ken je iemand die dit heeft. Maar wat is DIS eigenlijk precies en hoe kun je ermee omgaan? Wat zegt de wetenschap en welke therapieën zijn er? En… hoe is het eigenlijk om DIS te hebben, valt er een beetje mee te leven?

Aan de hand van wetenschappelijke artikelen, het psychiatrisch handboek DSM én ervaringsverhalen geeft Rivka Ruiter je in deze dsmmini antwoord op bovenstaande vragen. Een dsmmini is een klein e-bookje dat inzicht geeft in een stoornis uit de DSM. De ervaringsverhalen zijn van Daniëlle (31), Hannah (26) en Melissa (26), drie jonge vrouwen met DIS of AGDS (andere gespecificeerde dissociatieve stoornis).

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer