verstopt meisje

Onzichtbaar dichtbij zijn

“Je bent klaar met therapie als je niet meer zwetend als een otter bij haar op de stoel zit en in staat bent om gewoon een gesprek met haar te kunnen voeren,” zegt mijn vriendin wanneer ik me hardop afvraag of ik al moet stoppen met therapie. Ik heb weer eens zo’n opwelling waarin ik me een aansteller voel. Ik werk toch? Ik zit toch niet de hele tijd in crisis? Het gaat toch op zich wel? Wat doe ik daar nog, op die stoel in die spreekkamer?

Door de woorden van mijn vriendin weet ik het ineens weer. Het gaat over iets wezenlijks; contact maken met andere mensen. Daar valt nog flinke winst te behalen. Ik vertrouw mensen nog steeds niet, ik voel me nog regelmatig te veel en tot last. Het maakt dat ik dagenlang in de stress zit als ik weet dat ik iemand ga zien die dichtbij komt. Bijvoorbeeld een vriend, of mijn psychiater dus. De angst domineert op zo’n moment mijn hoofd en mijn lijf.

Soms gaat het over wanneer ik de persoon zie. Dan voel ik me een halfuur lang intern totaal in paniek, maar zwakt het daarna af. Maar soms blijft het ook hangen en dan eindig ik soppend in mijn eigen zweet en verstopt in een hoek van mijn hoofd. “Waar is Rivka?” vraagt de psychiater. Ik weet het niet. Ze heeft zich teruggetrokken. Alles om niet gezien te worden, alles om niet tot last te zijn.

“Ik wou dat ik perfect was!” jammer ik wel eens tegen mijn vriendin. Terwijl, perfectie…? Ik weet alláng dat dat niemand gegeven is, sterker nog, ik houd van mensen met rafelrandjes, ik kan de schoonheid van imperfectie heel goed inzien. Ik bedoel eigenlijk: ik wou dat ik perfect was voor een ander. Dat ik te allen tijde precies en exact zou doen wat die ander van mij verwacht. Dat ik zo perfect in iemands leven pas, dat mijn aanwezigheid niet zichtbaar of voelbaar is.

Ik denk namelijk dat wat ik doe daar altijd mijlenver vanaf ligt. Dat ik van alles doe of zeg waar een ander extreem veel last van heeft. Dat ik veel te dichtbij kom en iemand liever heeft dat ik wegga. Terwijl ik zo graag wil blijven. Ik heb zoveel behoefte aan connectie. Mijn naam betekent zelfs ‘verbintenis’ of ‘verbinden’…

Ik voel me alsof ik heel lang verstopt zat in het struikgewas en nu langzaam, op kousenvoeten, dichterbij geslopen ben. Richting de open plek, waar jij staat. Jij staat in het midden, met je rug naar me toe. Ik wil je zo graag bereiken. Ik wil zo graag contact met je maken. Ik wil me zo graag verbonden met je voelen. Ik sluip voorzichtig verder, de open plek op. Mijn haren gaan overeind staan, bij elke stap dichterbij voel ik al de schok. De schok die ik ga zien in jouw rug, wanneer je me hebt gehoord. De woeste draai van je lichaam, de woedende blik als je me in het oog krijgt. Ik weet dat je me gaat wegjagen, me gaat aanvallen. Je gaat naar me blazen, je gaat me wegsturen, terug het hoge struikgewas in. Ik kan maar beter voorzichtig zijn. Ik kan maar beter zorgen dat ik doodstil ben, zo stil dat je me niet hoort, niet ziet, zodat ik ongemerkt toch dicht bij je kan zijn. Ik heb nog liever dat ik onzichtbaar dichtbij ben dan dat ik zichtbaar op afstand ben.

Lees ook:

  • Lieve therapie,

    Lieve Therapie, Ik wil dit helemaal niet zien. Ik wil dit helemaal niet weten. Laat me met rust. Ik heb het niet voor niets nooit geweten. Graag zou ik een beknopte en duidelijke blog schrijven.…

  • Electro convulsie therapie edited

    Onze schrijfster Noa is op 2 juni 2019 overleden. Ze is 17 jaar geworden. In haar indrukwekkende biografie beschreef ze op 16-jarige leeftijd haar strijd. Vandaag kreeg ik het verlossende woord: ik heb groen licht…

  • Angst voor de angst

    Ik zit thuis, en denk aan het feit dat ik morgen weer therapie heb, om mijn trauma's een plekje te geven. Ik heb een hele goede psychologe die mij deze therapie geeft. Maar als ik…

4 reacties

  1. Zozo mooi en superherkenbaar weer. Raakt me! Liefs. En ja… Ik heb mij ook maar hetzelfde voorgenomen. Dat therapie pas klaar is als het me echt gemakkelijk afgaat te praten. En dat ik er tot die tijd ook vooral niet teveel aan hoef te twijfelen. Groetjes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.