Omgaan met triggers

Triggers zijn dingen of gebeurtenissen die je overstuur kunnen maken en je weer helemaal in het verleden kunnen brengen. Dat kunnen beelden zijn, maar het kan ook het gevoel van het toen zijn. Daardoor kan je je ook gaan gedragen zoals het toen was. Oude overlevingsmechanismen treden dan weer in werking.

Als je daar last van hebt kan het moeilijk zijn om onderscheid te maken tussen het nu en het verleden. Om een voorbeeld te noemen: in het nu hebben we allemaal te maken met het coronavirus. Voor velen heeft dit gevolgen. Voor mij is het gevoel van controleverlies een enorme trigger, want vroeger als kind had ik geen controle over de dingen die mij overkwamen. Ik denk dat dat voor veel lotgenoten zo zal zijn, maar ik hoor ook van veel mensen die geen trauma hebben dat ze het controleverlies beangstigend vinden.

Controleverlies maakt voor mij dat ik al gauw in overlevingsmechanismen en angst schiet en dat ik weer hetzelfde gevoel krijg als toen ik de trauma’s meemaakte. Als kind kan je niet anders dan ondergaan wat er gebeurt. Gelukkig is het nu slechts een oud gevoel en zijn het gebeurtenissen van vroeger die naar boven komen. Dat kunnen beseffen en erkennen voor mezelf maakt dat ik er minder door overspoeld wordt, maar dat is niet iets wat altijd lukt. Dat blijft een proces van vallen en opstaan.

Daarbij komt nog dat er ook mensen dood gaan aan het coronavirus. Het maakt mij banger om mijn dierbaren en mensen uit mijn omgeving te verliezen. Ik ben bang dat ze plotseling overlijden. Die angst heeft met het plotselinge overlijden van mijn moeder te maken toen ik nog een kind was en mij in een onveilige thuissituatie begaf. De gevolgen waren groot en ik kwam in een nog onveiligere situatie terecht na haar overlijden.

Als kind heb ik ook helemaal geen ruimte gehad om bij mijn emoties stil te kunnen staan en deze een plek te kunnen geven. Alles was gericht op overleven. Inmiddels ben ik volwassen, en ben ik zover dat ik het steeds meer kan erkennen voor mezelf, vanuit de volwassene die ik nu ben. Maar er zitten wel verschillende kind-stukken in mij, waaronder eentje die enorm bang is. Tijdens herbelevingen voel ik mij vaak weer dat kind.
Mijn therapeute zei me laatst toen het bij haar gebeurde: “Je verandert helemaal in dat kleine meisje…”

Ik zag laatst een quote van psychiater Bessel van der Kolk voorbij komen: “Trauma comes back as a reaction, not a memory.” Ik vind het zelf een hele mooie quote, want het gaat over de lading die er op een trauma zit en de reactie die het nog veroorzaakt in het nu, niet alleen om de gebeurtenis.

Ik zit zelf nog midden in een proces om de dingen die mij triggeren te herkennen en daar mijn weg in te vinden. Om op het moment van herbelevingen daar uit te kunnen komen en anders te handelen dan te bevriezen, dissociëren of mij terugtrekken, etc. Om te leren dat emoties oké en veilig zijn in het nu. Dat het oké is om verdrietig, boos of bang te zijn.
Dat het ook oké is dat te laten zien in de verbinding met andere mensen.
Dat het in het nu veilig is. Het is een proces wat met vallen en opstaan gaat. Maar wat ik al wel steeds meer leer. Waar ik steeds meer tools in vind die helpen.

Hieronder geef ik een paar tips over de dingen die mij helpen als ik getriggerd ben:

1. Buiten een wandeling maken en luisteren naar de vogels en de wind op mijn huid voelen.
2. Erkennen voor mezelf dat ik getriggerd ben en dat ik bang, boos, verdrietig etc. ben en dat het oude pijn is die omhoog komt. Daarbij bedenken dat dit moment ook weer voorbij gaat en dat het in het nu veilig en oké is.
3. Het delen met een goede vriendin of een dierbare uit mijn omgeving.
4. Een film kijken met een knuffel in mijn handen om mijn innerlijke kind gerust te stellen.
5. Onder mijn verzwaringsdeken gaan liggen en meestal komt mijn kat dan ook op schoot, dus dat is voor mij extra geruststellend.
6. Gaan schrijven.
7. Muziek luisteren en mee gaan zingen.
8. Iets wat ik op de yoga vaak heb gedaan: je gaat liggen op bed of op de vloer en je pakt je knieën vast met je handen en dan wieg je heen en weer, zoals je bij een baby ook doet.
9. Een grondingsoefening doen, ik heb er eentje van mijn therapeute geleerd en daar heb ik veel aan. Eén van de oefeningen die mij helpt is de oefening van de boom en in gedachten wortels onder mijn voeten visualiseren.
10. Tappen op mijn benen en zo op die manier eigenlijk een soort zelf-EMDR. Dit kan je natuurlijk beter niet zelf gaan doen met grote trauma’s, maar je kan het bijvoorbeeld wel doen op het moment dat je angst of verdriet voelt, als hulpmiddel om rustiger te worden.
11. Een kinderfilm kijken of luisterboek luisteren.
12. Een warm bad maken met een fijne badolie.
13. Sporten.
14. Slaan op een kussen.
15. Een mindfulness oefening doen.
16. Schommelen en muziek luisteren.
17. De veilige plek-oefening, je kan daar op YouTube hele fijne filmpjes over vinden.
18. Het kind dat ik was visualiseren en troosten en vragen wat het nodig heeft van de gezonde volwassene.
19. Mijn handen op een kruik leggen en warm maken en vervolgens op mijn buik leggen bij mijn navel en met mijn handen een wiegende beweging maken.

Dit zijn slechts een paar dingen die mij wel eens helpen en hebben geholpen. Wat werkt is voor iedereen anders en dat vraagt om uitproberen om erachter te komen.

Soms is het ook gewoon even rot en dan lijkt niks te helpen. Ook die momenten mogen er zijn. Het zijn geen fijne momenten, maar door te accepteren dat het gevoel er nou eenmaal is, het er te laten zijn en eventueel te delen met iemand, kan de heftigheid ook weer afnemen.
Probeer maar een beetje lief en mild voor jezelf te zijn daarin dus. 

❤

IK WIL IEDEREEN HEEL VEEL STERKTE WENSEN, IN DEZE VOOR VELEN MOEILIJKE TIJD!

Lees ook:

  • meisje met hond

    Er zijn momenten waarop het mij minder goed lukt om de controle over mijn leven te behouden. Vaak gebeurt dit wanneer ik mezelf heb overvraagd waardoor ik overbelast ben geraakt. Net als tijdens het trauma verdwijnt mijn gevoel van veiligheid…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer