ouder met kind

Omgaan met ouderstemmen

Je bent zo’n trut. Niemand houdt van jou. Niemand vindt jou aardig. Je bent slecht. Je moet alles goed doen. Je mag geen fouten maken. Je moet voor anderen zorgen om je gebreken te compenseren. Alles aan jou is fout. Jij doet ook altijd alles fout. Ik haat je. Je hebt geen recht van spreken. Je bent lelijk. Je bent dik. Je bent een hork in sociaal opzicht. Mensen zijn niet te vertrouwen. Je moet normaal doen.

Zo kan ik nog wel een hele tijd doorgaan met negatieve gedachtes over mezelf opschrijven. In schematherapie worden deze gedachtes oudermodi of ouderstemmen genoemd. Helaas herken ik de oudermodi erg bij mezelf en bestookt mijn hoofd mij de hele dag met negatief commentaar. Het was een lange zoektocht in therapie om erachter te komen hoe ik hiermee om moest gaan.

Wat mensen geneigd zijn om te doen, is de ouderstemmen tegen te spreken. Soms hoef ik daar niet eens om te vragen. Mensen gaan gelijk zeggen dat ze het niet eens zijn met hoe ik over mezelf denk. Helaas werkt dit niet voor mij. Mijn ouderstemmen zijn geraffineerd en hebben overal een weerwoord op. Dus als mensen het gaan tegenspreken, worden de ouderstemmen steeds groter.

Een hieraan verwante manier van omgaan met de ouderstemmen, is om te vragen of anderen het tegen willen spreken (checken). Voordeel van deze methode is dat ik me ervoor open zou kunnen stellen en zelf in regie ben. Therapeuten hebben er een handje van om deze methode te gebruiken. Helaas werkt ook deze methode niet voor mij. De ouderstemmen krijgen ruimte om er te zijn en om hun zegje te doen. Hiermee worden ze niet kleiner of minder belemmerend.

Zelf deed ik ook een poging om van de ouderstemmen af te komen. Ik ging ze opschrijven om ze toch een beetje ruimte te gunnen. Ik hoopte dat ik, door ze de ruimte te gunnen, er minder last van zou krijgen. Op zich hielp mij dit wel een klein beetje, maar niet voldoende. De ouderstemmen kregen nog steeds best veel ruimte om irritant te doen.

Ik was dus aan het strijden met mijn ouderstemmen, totdat een therapeut tegen mij zei dat ik de ouderstemmen het raam uit moest flikkeren. Mijn ouderstemmen waren het daar helemaal niet mee eens. Wat nou, zomaar aan de kant gezet. Maar ik merkte dat dit mij hielp. Niet meer in discussie gaan met al die ouderstemmen. Niet meer de strijd aangaan, maar de ouderstemmen passeren. Ze kunnen de pot op.

Deze aanpak gaf mij kracht. Ik kan opstaan tegen de ouderstemmen. Ik hoef het niet te ondergaan, maar ik kan ze op hun plek zetten. Ik kon zelf de regie pakken en voor mezelf zorgen. Ik kon de ouderstemmen aan. Ik hoefde het zinloze gevecht ermee niet aan te gaan, want het gevecht win ik toch niet. De woorden van die therapeut hebben me erg geholpen in het omgaan met de ouderstemmen.

Misschien idealiseer ik het geweldige van deze aanpak, want het ging niet zonder slag of stoot. De ouderstemmen lieten zich niet zo makkelijk aan de kant zetten. Ze gingen helemaal niet akkoord met het raam uitgegooid te worden. Ze wilden zo graag blijven en mijn leven verder verzieken. Dus nee, het was niet van de ene op andere dag dat ik er beter mee kon dealen. Het duurde wel een paar maanden.

Eerst heb ik met hulp van de therapeuten en groepsgenoten de ouderstemmen het raam uit leren gooien. Wat mij hielp was dat de therapeuten niet meer in gesprek gingen met de ouderstemmen en dit communiceerden zij ook naar mij. Hierdoor deden groepsgenoten dat ook minder. Dit heb ik als steunend ervaren. De steun voor de ouderstemmen viel weg en daarmee kwam er ruimte voor steun voor mij.

Dit is echt een goede keuze geweest van het behandelteam. Het heeft me heel erg geholpen. Een aantal maanden ben ik nu verder en ik kan echt zeggen dat mijn ouderstemmen minder geworden zijn. Ze zijn er nog wel, maar ik kan ze makkelijker op hun plaats zeggen en blokkeren in mijn hoofd. Ik vind het ze niet eens meer waard om tegengesproken te worden. Ze krijgen gewoon geen ruimte. Punt.

Soms gooi ik ze bijna letterlijk het raam uit. Dan pak ik een kussen en gooi ik dat tegen het raam aan. Hiermee maak ik mijn ouderstemmen duidelijk dat ik ze weggooi, dat ik ze niets waard vind. Dat ze op moeten zouten. Het geeft me echt veel kracht om op deze manier met de ouderstemmen om te gaan. Ik kan ze op hun plaats zetten.

Heb jij last van ouderstemmen en hoe ga je ermee om?

Lees ook:

2 reacties

  1. Wat mooi dat jij uiteindelijk een manier hebt gevonden om er mee om te gaan. Ik heb ook schematherapie gehad, na de opname, kreeg ik tijdens de deeltijd opeens te horen dat ik binnen een aantal weken wegmoest.
    Mij is het niet gelukt de oudermodi echt weg te krijgen, het voelt wel alsof ik er minder last van hebt, maar eigenlijk komt dat enkel doordat de oudermodi nu helemaal geïnternaliseerd zijn. Het voelt niet meer als oudermodi, maar bijna als gezonde volwassene. Niet echt de bedoeling. Blijf het lastig vinden.
    Mooi dat je er uiteindelijk zo een oplossing voor gevonden hebt, die oudermodi zijn rot.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.