Ode aan de farmaceutische industrie

Ik ben opgegroeid in een vrije school-gezin. Ons medicijnkastje werd gevuld door dr. A. Vogel, Bach Bloesems, homeopatische pilletjes en Arnica-zalf.
Als ik buikpijn had, kreeg ik een kop thee, als mijn broertje hoofdpijn had deed mijn moeder Reiki (warme hand-oplegging) op zijn hoofd, als ik angstig was, stuurden ze mij naar de magnetiseur of de homeopaat.
‘Gewone pillen’ die slikte je niet zomaar, alleen als het echt uit de klauwen dreigde te lopen. De huisarts was niet helemaal te vertrouwen en aan dingen als anti-depressiva of bètablokkers zou je alleen maar hopeloos verslaafd raken.

Toen ik 18 was, belandde ik bij een psycholoog. Iets waar ik zelf nooit op gekomen zou zijn, maar twee vrienden hadden me gevraagd of ik alsjeblieft hulp wilde zoeken, nadat ik al tijden rondliep met depressie- en angstklachten. Dus dat deed ik dan maar, in eerste instantie eigenlijk meer voor hen dan voor mezelf.
Naar de psycholoog gaan was dus al een drempel en toen zij opperde om lichte medicatie te gaan slikken, ging de deur al helemaal dicht. Ik had oprecht het idee dat ik de duivel in huis zou halen en mezelf iets ergs aan zou doen door het slikken van een pilletje.
Uiteindelijk heb ik het toch gedurfd en het is een van de betere ervaringen in mijn leven geweest. Als ik dag in dag uit door angstaanvallen ging en alles in me rauw en uitgeput voelde, dan wist ik dat er een pilletje klaar lag. Eentje dat ervoor zorgde dat het voelde alsof ik in een warm bad lag, al mijn spieren eindelijk konden ontspannen en er deurtjes dichtklapten in mijn hoofd. Ik kon me dan nog wel herinneren dat ik bang was, maar het bijbehorende gevoel bleef uit.
Het is onbeschrijflijk heerlijk en troostend. En het feit dat ik wist dat ik het in huis had, zorgde er vaak al voor dat het beter met me ging, zonder het in te hoeven nemen.
Na de psycholoog kwam de psychiater met nog meer medicijnen en ook daarbij was het niet anders.

Ik ben het met alle sceptici eens als ze zeggen dat medicijnen vaak niet de echte oplossing zijn. Ik moet alsnog zelf leren omgaan met de depressie en de angst en me diep in mezelf durven keren, op zoek naar de oorzaak. Ik kan de pillen niet dagelijks slikken, want dan neem de werking af of raak ik inderdaad verslaafd. Ook zijn ze bijvoorbeeld niet goed voor mijn maag.
Enig ontzag is dus zeker op zijn plaats en ik denk nog steeds altijd goed na voor ik ze inneem. Maar de grote angst die mij is aangeleerd, was absoluut niet nodig geweest.
Want wat ben ik ze dankbaar, die pillen. Ze laten me tot rust komen in tijden waarin ik dat intens hard nodig heb.
En daarom mag dit gezien worden als een kleine ode aan de farmaceutische industrie.

Ik ga nog steeds naar de magnetiseur en soms gebruik ik een natuurgeneesmiddel.
Het kan allemaal naast elkaar bestaan, alternatief en regulier en ik denk niet dat de ene geneeswijze de andere in de weg hoeft te staan.
Ze hebben me beide op weg geholpen en ik ben blij dat ik ze uiteindelijk allebei heb leren kennen.

14 Comments

  1. HEAR HEAR! Ook ik kom uit een homeopatisch nest (nota bene zelf een reikigraad) met een moeder die voor elke klacht wel een edelsteen wist. En ik geloof daar nog steeds in en leef ernaar. Maar het heeft de stap naar antidepressiva wel moeilijker gemaakt. Terwijl de negen maanden dat ik dat geslikt heb, mijn leven ten goede hebben veranderd. Misschien als ik dat jaren eerder had gedaan… Maar goed, dat is theeblaadjeslezen. Punt: ik vind je stuk mooi en goed en herkenbaar en ben het helemaal met je eens dat farmaceuten en homeopathie naast elkaar kunnen bestaan. En nu ga ik een kopje kamillethee maken.

  2. HAHA! Heerlijk dit. Mijn moeder heeft ook heel veel edelstenen inderdaad en vanalles en nog wat om te ‘aarden’. En ja, kamillethee, drink ik ook regelmatig. Het is allemaal niet slecht, maar moet niet gebruikt worden als ‘absolute waarheid’. Voor nu: geniet van je thee!

  3. Vanuit een absoluut antihomeopatisch nest groet ik jullie. Maakte de stap naar pillen niet makkelijker hier. “Pillen zijn voor heule zieke mensen en aanstellers”, zegt het altijd vriendelijke stemmetje in mijn hoofd.

    Je kent hem wel, datzelfde stemmetje dat psychische zwakte “aanstellerij” vindt.

  4. Vanuit een antroposofische (kortweg sofische ), homeopathische, paranormaalgeneeskrachtige, edelsteenminnende, maar psycholoog-
    en aardstraalvermijdende achtergrond een hele lieve groet van iemand die recentelijk ook weer gezwicht is voor gif. Werkt even simpeler dan die 80 theetjes, smeerseltjes, druppeltjes, handjes en meditaties.
    Ik zie weer een beetje rond in die wereld, waarin de zon haar licht zendt, waarin de sterren fonkelen….
    Maar ik schouw eerst even diep in mijn ziel… Die behoeft wat aandacht. Die miste soms in het ietwat onconventionele gezin waar ik ben opgegroeid.
    Iedereen zonder Vrije School achtergrond heeft geen idee waar ik naar verwijs denk ik. Toch zit er wel wat in die spreuk. Ken je m?

    Van heel lang sterk zijn kun je ook ziek worden.
    Liefs xxx

  5. Natuuuuurlijk ken ik die spreuk! Wat grappig, jij ook vrije school dus? Fijn dat ‘het gif’ een beetje werkt voor je. Ik ben helemaal pro natuur, maar het is jammer als het een drempel schept tussen mensen en de hulp die ze nodig hebben…

  6. Ik heb me jaren afzijdig gehouden van dat gif. Maar toen het er naar uitzag dat me dat het leven zou kosten wegens dagelijkse fantasieën over definitieve rust en hoe dat te verkrijgen bleek het toch een redding. Maar ik neem het met grote tegenzin.
    Ik zie wel een correlatie tussen creatief en gek Of is het eerder dat je met je fijngevoeligheid en de manier van uiten daarvan beter past op de Vrije School? Ik weet het niet. Maar de wereld zou er een stuk mooier uitzien met iets meer sofen…

  7. Avermin

    Ik kom uit een anti antroposofisch gezin. En anti psychologen. Anti psychepilletjes. De stap naar de psycholoog voelde destijds als hoogverraad, zo ook de antidepressiva waar ik wel weer vanaf ben gelukkig. En als remedie ben ik op een vrije school gaan werken! Haha. Een cursus in de antroposofie raakte mij enorm, omdat het uitgangspunt in de opvoeding, namelijk dat een kind een individu is dat veel aandacht nodig heeft, mij liet zien wat ikzelf gemist had. Als de antroposofie wordt gebruikt om de mens te laten bloeien is het geweldig. Maar regeltjes en afkeer mbt voeding speelgoed en medicijnen kunnen soms doorslaan.
    Ik kwam bij rudolf steiner omdat ik tijdens ern depressie afkeer kreeg voor de hoeken van mijn kamer. Rondingen voelen beter.

  8. Ik vind antroposofie ook heel mooi, maar het kan ook enorm dogmatisch en betuttelend zijn.
    Heb er als kind wel van genoten, er was veel ruimte voor creativiteit en fantasie en dat is heerlijk. Of het je echt voorbereid op de hardheid van de wereld is een tweede. Maar goed, dat leerde ik uiteindelijk alsnog wel, door schade en schande.
    Maar heel fijn om er de positieve vruchten van te plukken, het heeft absoluut wonderschone elementen in zich.

  9. Oh ja? Ik dacht dat gekke mensen creatief werden, bij wijze van uitingsvorm. Klinkt veel ‘liever’ andersom. “Ik schrijf graag en doe wat met toneel, dus ben ik ook een beetje gek.” Ik weet vrij zeker dat het bij mij meer was “ik ben een beetje gek, dus schrijven helpt en wat toneel ook”

    Vrije school was uiteraard not done in mijn jeugd. Daar zaten van die vrijgevochten mensen op. Báh.

  10. Ik weet niet of het wat voor je was geweest An, een hele hoop met je handen en gefröbel. Leren rekenen met klapspelletjes… Aan de andere kant had het je misschien een beetje bevrijd uit je kopke.

    Ik denk dat creatief-gek beide kanten op werkt. Creëren is ook gezonde coping natuurlijk. Ik denk wel dat veel kinderen op vrije school vaak worden opgevoed als hele sensitieve wezens en dus misschien ook eerder in aanraking komen met de keerzijde van kwetsbaarheid? Wellicht. Ik had wel een klas vol mensen die “iets” hadden, ik was (toen nog hahahaha) een van de weinige normale.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge