Niet jouw schuld

Deze blog gaat over seksueel misbruik. Heb je hulp nodig? Neem contact op met Centrum Seksueel Geweld.

Hé, jij daar! Het is oké, ik weet hoe je je voelt…

Ik was een klein meisje, vrolijk, druk, schaamde me voor niemand en was allesbehalve verlegen. Maar in één klap was dit alles weg. Mijn ouders zijn gescheiden en op mijn zesde kreeg ik een nieuwe stiefvader. Het was een enorm lieve man en ik had altijd veel plezier met hem, ik vertrouwde hem echt.

Toen ik bij hem op schoot zat, voelde alles oké en normaal. We keken naar Dora en speelden paardje. We zaten stil, en toen gebeurde alles. Hier begon mijn PTSS, angst om te vertrouwen, depressie en suïcidaliteit. Hij randde mij aan. Zomaar, onverwachts. Hoe kon dit?! Het duurde niet lang, ik denk maar vijf minuten. Maar het maakt niet uit hoelang of op welk moment, het is niet goed en het hoort niet! Op dat moment bevroor ik en deed ik niks. Omdat ik hem vertrouwde en dacht dat het goed zat.

Door de jaren heen ging ik door alsof er niks gebeurd was. Uiteindelijk gingen mijn moeder en stiefvader uit elkaar. Dit was voor mij een opluchting, maar ik was ook bang, vanwege de gedachte dat hij dit ook met andere meisjes en vrouwen zou kunnen doen. Drie dagen na de aanranding ging ik naar mijn opa en oma toe en vertelde ik dit. Zij belden mijn ouders en hadden een gesprek met hen. Het werd alleen niet geloofd, want zij hadden het dan toch moeten zien?

Door de jaren heen werd mijn depressie erger en begon ik met zelfbeschadiging omdat me dat opluchtte. Alleen is het zo enorm slecht! Uiteindelijk heb ik de moed gehad om het zelf te vertellen tegen mijn moeder. Alleen al door zijn naam te zeggen wist ze genoeg. Niet veel maanden daarna zijn we naar de politie gegaan en hebben we aangifte gedaan. Het is geen makkelijk traject, maar diegene heeft me iets verschrikkelijks aangedaan en daar zou diegene voor moeten boeten.

Ik zit in therapie en het is eindelijk een therapie die helpt! We hebben stappen ondernomen en zijn een traumaverwerking gestart. Dit proces is net afgelopen en heeft enorm erg geholpen, want zoals je ziet, kan ik erover praten zonder teveel gevoelens of emoties.

Als jou dit of iets anders naars is overkomen, praat er dan over met mensen, hoe moeilijk dit ook is. Zij kunnen jou helpen en de hulp bieden waar jij om vraagt. Wees open en je zult zien dat dit het allemaal waard is. Onthoud één ding goed: het is NIET jouw schuld, jij kan er niks aan doen dat dit is gebeurd. Hoe moeilijk dit op sommige momenten ook is.

Lees ook:

  • meisje in het bos

    Ik had weer een zware dag, mijn depressie zorgde ervoor dat ik al dagen lang niet mijn huis uit was gekomen. Alle moed had ik bij elkaar verzameld om naar de supermarkt te gaan om boodschappen te doen. En daar…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer