meisje helpt jongen

Neem het leven serieus

Zo hoopvol als ik het was in mijn vorige blog, zo hard haalt de realiteit me nu in. Soms zijn er omstandigheden waardoor er te laat behandeling op je pad komt. Soms moet je daardoor een andere belangrijke beslissing maken.

Jaren heb ik gevochten voor herstel, tot ik op een andere plek terecht kwam. Ik kreeg behandeling, kwam tot goede inzichten en tot de kern van mijn trauma’s. Echter blijkt nu toch dat het niet meer te doen is. Alles te laat lijkt te zijn gekomen. Ik ben te moe, te beschadigd. Mijn leven bestaat nu weer uit opname en keihard vechten.

Ik kon niet meer lopen, viel steeds flauw. Ik kon geen prikkels meer verdragen. Zowel mijn hoofd en lijf takelen af, ook qua pijn. Mijn hernia zorgt voor pijn in mijn hele lijf. Ik hoor terug dat er geen glans meer in mijn ogen zit, alle rek is eruit.

Daarom wil ik wel wat meegeven. Veel mensen vinden dat hun problemen niet erg genoeg zijn. Maar als je behandeling kan krijgen: kom uit je schulp en grijp het met beide handen aan. Ik kreeg het eerst niet, maar wilde het oh zo graag. Dit heeft met de combinatie van problemen te maken, maar ook met de ggz, de wachtlijsten, etc. Stop met vermijden, want hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt. En er zijn tientallen mensen achter je op de lijst die heel dringend hulp nodig hebben. Verspil niks!

Dit is mijn boodschap. Tuurlijk, neem je tijd, altijd, maar neem de hulp aan! Ik zal een van de laatste voorwaarden ingaan, maar ik blijf hopen op beter. Anders gaat mijn psychiater of huisarts me misschien palliatieve begeleiding geven. Het liefste wil ik beter worden en daarom ga ik binnenkort nog een behandeling proberen, ongeveer 200 kilometer verderop. Ik hoop dat het nog beter wordt en ik nog een fijne toekomst ga krijgen, nog kan dromen. Iets wat nu mijlenver weg is.

Daarom druk ik je enorm op je hart wat ik hierboven schreef. Lieve jij, durf je ruimte in te nemen? Durf je het aan te gaan? Durf je voor jezelf te kiezen? Dat is wat ik jou gun. Ga ervoor en neem het leven serieus.

Lees ook:

  • Al sinds jonge leeftijd voer ik een gevecht tegen somberheid. Op mijn achttiende heeft dit naast persoonlijkheidsproblematiek de naam dysthymie gekregen. De afgelopen maanden ervaar ik een terugval in depressieve klachten, ik stopte weer met werken, weer met studeren en…

    Ik verdien hulp

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.