meisje dat slaapt

Nachtmerries over het verleden

Nare dromen komen bijna elke nacht. Als ik geluk heb, laat mijn onderbewustzijn me slapen zonder wakker te worden. Maar meestal heb ik na een nachtmerrie een duidelijke herinnering van wat ik gedroomd heb. En vandaag was het een bijzonder slechte. 

Ik word wakker. Ik zit rechtop het bed, baad in het zweet en mijn hart maakt overuren. Alle stemmen in mijn hoofd zijn zo luid en zo rauw dat ze niet eens woorden meer tegen me schreeuwen, het is gewoon een muur van geraas. Het voelt alsof ik een levend, luid ademend gedrocht in me heb, nagelaten door de nare droom.

Ik raap mijn moed bij elkaar en sta op. Ik ben bang dat het kleine deel van mij dat toch aan de dag wil beginnen te zwak is om op te boksen tegen het deel dat me vertelt dat ik er toch niets moois meer van kan bakken. Ik moet alleen maar afwachten tot de dag voorbij is. Ik weet dat ik niet de enige ben die me zo voelt na een hevige nachtmerrie. Dan komt de wanhopig behoefte om te ontwarren. Ik moet leren loslaten. Na een nachtmerrie ben ik ervan overtuigd dat ik een van de weinige ben die constant dingen verknalt, terwijl alle anderen heel gelukkig hun leven leiden zonder ups en downs, twijfels en zorgen. De beelden uit mijn nachtmerrie duwen me steeds opnieuw mijn verleden in. 

Ik hoor wel eens dat het niet verstandig is om van nachtmerries af te willen omdat ze een functie zouden hebben. Het zou een manier zijn om met traumatische gebeurtenissen om te gaan. Doordat je ze ‘s nachts nog eens meemaakt, zouden deze dromen helpen in het verwerkingsproces. Maar ik droom al jaren en er is nog steeds niets verwerkt. De nachtmerries blijven terugkomen. Het is een dagelijkse afspraak. Een soort gewoonte die me is aangeleerd. Met mijn nachtmerries wordt juist niets verwerkt. Ze zorgen enkel voor een verstoorde slaap, angstige nachten en natte pyjama’s.

Lees ook:

  • Trauma en ptss – een echo uit het verleden

    Trauma. Ik vind dat altijd zo’n zwaar woord. Niet voor een ander, wel voor mezelf. “Je hebt meerdere traumatische gebeurtenissen meegemaakt”. Trauma, psychisch letsel na een schokkende gebeurtenis dat een intens gevoel van angst en…

  • meisje in het bos

    Ik had weer een zware dag, mijn depressie zorgde ervoor dat ik al dagen lang niet mijn huis uit was gekomen. Alle moed had ik bij elkaar verzameld om naar de supermarkt te gaan om…

  • Hoe ging dat vroeger thuis?

    Al een tijd nu ben ik in therapie bij een psychotherapeut, we praten over veel verschillende onderwerpen. Situaties die ik moeilijk vind, gedachtes die constant in mijn hoofd rondspoken en herinneringen aan vroeger. Een onderwerp…

1 reactie

  1. Heel herkenbaar en helaas geldt dat ook voor de laatste alinea. Ik hoor dat ook ja, dat het zou helpen, maar waarom gaat het dan niet over?!
    Ik wens je sterkte voor de volgende nacht, want de nachten kunnen met nachtmerries een behoorlijke uitdaging zijn.
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: Opruimwoede

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.