moeder en jongetje

Moeder zijn met een psychische diagnose

Al de stemmetjes in mijn hoofd blijven maar schreeuwen dat ik niet goed genoeg ben. Maar daar was ik inmiddels wel aan gewend. Nu zijn er ook die stemmetjes die me beschuldigen dat ik mijn kind al heb verpest en alleen maar verder kan verpesten. Al de verschillende meningen om mij heen, alle goede intenties. Ze zorgen er vooral voor dat ik zo moedeloos word, want hoe kan ik mijn kind ooit zonder trauma’s grootbrengen? Hoe moet het ooit goed met hem komen?

Ik wil voor hem het beste, en daarom zeg ik hoe ik mij voel. Maar het komt niet uit mijn lijf. Het blijft daar slechts zitten, als een brandend, allesverwoestend vuur dat mijn ziel van binnen steeds een stukje verder opvreet. En elke dag kijken die allerliefste oogjes mij aan. Ik smelt van liefde, maar ga ook steeds een beetje meer dood. Want hoe kan ik dat allerliefste het allerbeste geven? Als ik het kind in mij niet eens troosten kan? Het kind in mij is zo beschadigd, de volwassene in mij beschadigt het elke dag meer en meer. Hoe kan ik dan een moeder zijn, voor hem van wie ik het meest hou?

Vermoeidheid maakt zich steeds weer meester van mijn lichaam en mijn geest. Ik zie je wel, mijn kleine ventje, maar mama is slechts een schaduw van wat ze was. Waarom maak ik zoveel fouten, elke minuut van elke dag? Ik zou willen dat ik je altijd kon beschermen, omdat niemand mij beschermen kon.

Ik wil je opsluiten in mijn armen en tegelijkertijd verlossen van mijn zorg. Want ik hou zoveel van jou, dat ik weet dat ik niet genoeg ben. Dat ik jou niet kan bieden wat je verdient. Hoeveel anderen ook kunnen zeggen dat ik alles geef wat ik kan; ik bezit alleen de kennis dat wat in mijn macht ligt jou te geven, nooit voldoende is. 

Ik wil je niet achterlaten en tegelijkertijd niet beklemmen. Steeds doe ik weer iets fout. En al die stemmen in mijn hoofd blijven maar achter mij aanrennen. Soms verlang ik naar de dood. Niets meer zijn. 

Jij houdt me levend en je laat me sterven, van liefde voor jou. 

Lees ook:

  • Met psychische problemen is het vaak zo dat je moet praten. Nu is praten vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Het is de zoveelste afspraak bij de zoveelste behandelaar. Elke keer worden er zoveel vragen gesteld, sommige vragen heb ik al…

4 reacties

  1. Deze komt keihard binnen :'(:'( ik voel me exact zo en ik heb geen idee waar ik goed aan doe. De wanhoop zo vaak nabij. Heb alles voor ze over maar toch doe ik soms die stomme dingen. Hoe kan dat toch? Dank je voor je blog. Dat er iemand is die ook dit voelt is op een wrange manier fijn. Ik hoop dat ooit de antwoorden komen. Voor mezelf maar voornamelijk voor m’n zoontjes. En dat onze kinderen opgroeien tot gelukkige, gebalanceerde mensen. Vooral gewoon gelukkig.

  2. Je snijdt een onderwerp aan waar ik ook wakker van lig. Ik wil aan de ene kant het beste voor mijn zoontje want elk kindje verdient het allerbeste. Maar aan de andere kant ben ik bang om voor hem te zorgen omdat ik hem dan misschien verpest en hem een klote leven geef.
    Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid en hoop dat je een mooie balans kunt gaan vinden.
    Liefs Denise.

  3. Oef wat heftig en herkenbaar. Ik vraag me dagelijks af hoe ik me ooit in mijn hoofd gehaald heb, dat ik stabiel genoeg zou zijn om 2 (!) kinderen op deze wereld te zetten en vooral ook op te kunnen voeden. Nu ben ik niet alleen en heeft mijn partner er ook mee ingestemd dus in betere tijden had ik hier vast wat krachtigere redenen voor. Het voelt als klem zitten. Wetende dat jij niet het beste kunt bieden voor hetgene waar jij het allerallermeeste van houdt, maar tegelijkertijd ook niet weg kunnen…willen. Want ieder kind heeft een moeder nodig.
    Wij zijn sinds kort een hulptraject ingegaan. Niet alleen op mijn klachten gebaseerd maar ook op de uitdagingen van onze dochter..Daar krijgen we wel hele fijne tools mee om aan de slag te kunnen. En dat is hoopvol. Het idee dat je heel graag wilt en je kindje ziet is naar mijns inzien al een blijk van goed moederschap!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.