kaartjes mmmmbuddies

Mmmmbuddies: Verwoord je emoties met emotiekaarten

Ik ben Valérie. En ik bekroonde mezelf onlangs en zonder enige pretentie, tot ambassadrice van het eiland Psychische Kwetsbaarheid. Om deze zelfgekozen titel met trots te dragen, heb ik  heel wat watertjes doorzwommen. 

Er bestaan heel wat (voor-) oordelen over het eilandje waar ik samen met 25% van de bevolking vertoef. Om die reden, om de schaamte te doorbreken en om een einde te maken aan de taboes, heb ik besloten om mijn land te vertegenwoordigen en mijn ervaringen te delen door middel van illustraties en korte verhalen. 

Het begon allemaal in 2015, toen ik door de euthanasie van mijn vader en andere omstandigheden geleidelijk aan een depressie indook. Ik werd somber, isoleerde me en voelde me steeds benauwder en angstiger. Ik zonderde me af van mijn vrienden en familie, uit angst om door de mand te vallen en eerlijk te moeten antwoorden op de vraag “hoe gaat het nu met jou?” … Ik voelde me gefaald als partner, een zwakke schakel in de maatschappij, een last voor mijn netwerk… Het enige waar ik me toen nog aan kon vasthouden was mijn job. Maar ook die heb ik na verloop van tijd moeten loslaten…
De depressie en de angststoornis slorpte al mijn energie op, en zowel de dokter als mijn therapeute raadde me aan om even een time out te nemen en voor mezelf te zorgen. 

Het voelde alsof alles wat ik had opgebouwd in duigen viel. Mijn carrière, mijn sociaal leven, mijn relatie, onze kinderwens, mijn toekomstplannen… alles werd aan de kant geduwd door de depressie. Ik voelde me ontzettend gefrustreerd en boos. Die boosheid keerde ik naar mezelf toe. Alsof mijn verdriet niet voldoende was, besloot mijn innerlijke criticus dat ik ook de schuld moest dragen voor alles wat ik voelde en wat mij overkwam. 

“Jij bent zwak! Doe eens normaal! Bijt door! Zet je er over!” 

Wat een geluk dat er in het oog van mijn storm, lichtbakens bleven schijnen. Want toen ik het even allemaal niet meer zag zitten, gidsten mijn vrouw, mijn familie en mijn vrienden mij door mijn duisternis. Als vuurtorens ten midden van een wilde zee. 

Daarnaast was er ook steeds een reddingsbootje in de buurt; mijn therapeute. Ik grijp even de kans om mijn dankbaarheid te betuigen aan alle reddingswerkers: 

Ik kan het soms ontzettend uithangen en mezelf laten meeslepen door mijn destructieve kant, maar dankzij jullie eerlijkheid en wel overwogen confrontaties, vind ik telkens mijn gezonde stem terug. Dank jullie wel, om me steeds aan boord te heisen als ik mezelf laat verdrinken”

Dankzij mijn therapeute ontdekte ik de wondere wereld van de schematherapie. Een therapie ontwikkeld door Jeffrey E. Young waarbij je bewuster wordt van je gedragspatronen en nieuwe strategieën leert ontwikkelen om met je niet-helpende gedachten om te gaan. Ik leerde milder voor mezelf te zijn en beter voor mezelf te zorgen. De volumeknop van mijn gezonde volwassen stem werd open gedraaid en mijn therapeute leerde me om mijn innerlijke criticus te overmeesteren. 

Mijn hoofd is ontzettend visueel ingesteld. Alles wat ik hoor tovert zich om in beelden, zo ook de schematherapie. Ik illustreerde zowat alles waar de therapie over ging, maar ook hoe ik me voelde en wat ik meemaakte. Geleidelijk aan groeide dit tot meer… ik deelde mijn illustraties op sociale media en merkte dat er heel wat reactie op kwam. 

Anderen herkenden zich in mijn tekeningen, voelden zich gesteund en deelden hun ervaringen met me via mail en sociale media en later ook op congressen en tentoonstellingen. Ik voelde me minder eenzaam. Ik voelde me omringd. 

Ik gaf mijn verschillende kanten namen om ze beter te identificeren; ‘Bullying Bob’ de controlefreak, ‘Raging Raymond’ de destructieve kant, ‘Bitch face Barney’ de innerlijke criticus, ‘Love me Linus’ mijn sociaal wenselijke onzekerheid, enz.

Om heel even terug te komen op mijn rol als ambassadrice: Ik voelde me ontzettend verbonden met de mensen die me vanuit hun ervaringen de hand reikten. Ik besloot daarom om de stilte eens en voor altijd te doorbeken en me in te zetten voor ons gedeelde archipel ‘Psychische Kwetsbaarheid’. Mijn missie zou starten met het doorbreken van mijn eigen schaamte en het delen van mijn verhaal.

Als expert(e) in het verbergen en vermijden van emoties, leek het me een goed idee om een tool te ontwikkelen dat mezelf zou helpen om mijn eigen grenzen te verleggen. 

Geïnspireerd door mijn ervaringen met schematherapie ontwierp ik een set emotiekaarten; de MMMMbuddies™. Eenvoudig uitgelegd zijn het kaarten om emoties bespreekbaar te maken. Elke illustratie beeld een verschillende gemoedstoestand of modi uit. Ze kunnen gebruikt worden in pedagogische of therapeutische settings; thuis, op school, in therapie, in de leefgroep, noem maar op! 

Je kan de kaarten op 1001 manieren inzetten. De mogelijkheden reiken zo ver als je eigen creativiteit maar voor de nieuwe rekruten die graag wat handvatten willen om aan de slag te gaan met de MMMMbuddies™ schreef ik enkele tips & tricks op de website www.mmmmbuddies.com

Ik kan soms niet verwoorden hoe ik me voel. Het lukt me echter wel om een kaart of een illustratie te tonen die mijn woorden vervangt. Soms is er niet meer nodig dan dat om het gesprek open te trekken. 

Als ik één tip de wijde wereld mag insturen, dan is het deze: 
Praat met elkaar. 
Bouw bruggen van empathie tussen Psychische Kwetsbaarheid en de buitenwereld. Het eiland is niet omringd door ondoordringbare omwallingen. Er is zelf een pier, en de boten naar het Herstel Archipel staan klaar om de inwoners te gidsen naar nieuwe oorden. Maar praat en luister, zonder oordeel. Alleen zo trotseren we samen de storm en de kliffen die onze werelden lijken te verdelen. 

Ik weet hoe beangstigd het klinkt. Hoe klein en fragiel je je soms voelt als je eerlijk moet zeggen hoe het met je gaat. Hou daarom je emoties niet achter slot en grendel. Geef je kleine en fragiele kant de kans om getroost en gerust gesteld te worden door je gezonde stem of door je vrienden, familie, therapeut, … Er kan pas ruimte gemaakt worden voor nieuwe gedachten en gevoelens als je af en toe de deur open laat staan en ziet dat je niet alleen bent! 

Lees ook:

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.