Mishandeling door een broer of zus

Mishandeling door een brus (broer of zus) is niet zo bekend als mishandeling door een ouder, terwijl ook mishandeling door een brus regelmatig voorkomt. Op de Engelse Wikipedia over Sibling abuse staat dat het één van de meest voorkomende vormen van mishandeling is, maar dat het vaak over het hoofd gezien wordt. Dat heb ik ook ervaren. Toen ik de eerste keer aan mijn psycholoog vertelde dat mijn brusje (het geslacht laat ik in het midden om identificatie te voorkomen) flink agressief tegen mij geweest is, zei ze dat brussen altijd weleens ruzie hebben. Bam. Niet erg genoeg. Vervolgens heb ik het er een aantal maanden niet over gehad. Haar reactie bevestigde het idee bij mij dat het allemaal wel meeviel. Echter, het viel niet mee en tot op de dag van vandaag heb ik er last van. Overigens reageerde ze gelukkig anders toen ik er meer over vertelde.

Wat er precies gebeurd is, weet ik niet allemaal meer. Mijn hoofd skipt dat, omdat het te pijnlijk is. In ieder geval is Brusje een aantal jaar agressief richting mij geweest. De piek was rond mijn laatste jaar op de basisschool. De fysieke agressie varieerde van een schop in het voorbijgaan tot op me in beuken. Van de verbale agressie weet ik weinig meer. Brusje heeft mij wel veel uitgescholden of gezegd dat er bepaalde dingen aan mij niet deugen. Brusje was ook meer sneaky door me net even aan te stoten of heel dicht bij me te gaan staan.

In die tijd heeft niemand ingegrepen en zelf heb ik het verzwegen. Toen ik in de brugklas aan mijn mentor momenten moest vertellen dat ik me assertief had gedragen of had moeten gedragen, lette ik erop dat ik niet telkens situaties noemde waarin Brusje mij pestte. Aanvankelijk dacht ik dat het normaal was om regelmatig geslagen en uitgescholden te worden. Deze overtuiging veranderde toen ik samen met Brusje op de middelbare school zat. Vriendinnen zagen hoe Brusje en ik met elkaar omgingen en vonden dat merkwaardig. Ze hadden niet door dat Brusje mij pijn deed, maar ze vonden onze omgang wel vreemd. Dat niemand wist wat ik onderging, maakte dat ik me eenzaam voelde. Ik moest zelf een manier vinden om ermee om te gaan en kon er met niemand over praten. Ik deed het alleen. Deze eenzaamheid kan ik nog steeds sterk voelen.

Naast eenzaamheid zijn er talloze invloeden van Brusjes gedrag op mijn dagelijkse leven in het heden. Ik voel me bijvoorbeeld nergens veilig en ben altijd op mijn hoede. Vroeger moest dat, want Brusje kon elk moment toeslaan. Thuis was geen veilige plek voor mij. Daarnaast is mijn zelfbeeld laag. Brusje heeft me zo vaak laten merken dat ik niet deug. Dat zit nog steeds in mijn hoofd. Daar komt bij dat Brusje ongeveer mijn leeftijd was en ik me door één van de belangrijkste leeftijdsgenoten niet geaccepteerd voelde. Nu denk ik dat iedereen, ook leeftijdsgenoten, mij stom vindt.

Verder heb ik een passieve copingstijl ontwikkeld. Brusje hield sneller op als ik niets terugdeed of terugzei. Dus ik kan narigheid maar beter over me heen laten komen en uitzitten dan er actief op reageren. Van deze copingstijl heb ik nog veel last. Het maakt me machteloos. Dit gevoel kan ik sterk ervaren. Ik kon Brusje niet stoppen en dat maakte me machteloos. In allerlei situaties voel ik me machteloos en daar komt een lading bij vrij die niet passend is bij die specifieke situatie. Machteloosheid hangt voor mij samen met moedeloosheid. Vroeger kon ik er niet tegenop en dat maakte me moedeloos. Ik wilde niet altijd met zo veel angst blijven leven. Als basisschoolkind zag ik het leven al niet zitten en dat komt in periodes telkens terug.

Ook ben ik bang voor boosheid. Brusje was vaak boos en dat uitte Brusje op mij. Als mensen nu boos worden, ben ik bang dat ze dat op mij gaan botvieren. Brusje kon ineens boos worden. Als mensen dus nog niet boos zijn, hou ik ze altijd in de gaten om te kijken of ze mogelijk boos worden. Van dat scannen word ik moe, want ik ben er constant mee bezig. Bovendien ben ik, ondanks dat het echte geweld al een aantal jaren is gestopt, nog steeds bang voor boosheid van Brusje.

Ondanks deze impact, voel ik nog steeds veel loyaliteit richting Brusje. Dat verbaast me keer op keer. Ik heb over het algemeen het beste met Brusje voor. Ik probeer te vergeten en vergeven wat er gebeurd is en verder te gaan. Ik wil graag met een schone lei beginnen. Op de een of andere manier lukt dat niet. Ik blijf tegen Brusje’s gedrag aanlopen, zij het dat het nu geen mishandeling meer is. Dat maakt me verdrietig, want ik wil graag een goede en gelijkwaardige band met mijn Brusje.

Ben jij ook mishandeld door een brus(je)? Hoe heb je dat ervaren?

Lees ook:

  • “hoe gaat het met je?”

    Misschien ken je het wel. Je hebt een niet zo heel fijne dag. Eigenlijk zit je er best wel een beetje doorheen. Juist op die dag krijg je regelmatig de vraag: "hoe gaat het met je?".  Wat doe je? Zelf…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer